ما هیگ علی رغم اینکه تخصصی در زمینه روانشناسی نداره اما به خوبی حال و روز یک انسان وقتی از همه جا ناامید هست و هیچ کس و هیچ چیز نمیتونه اون رو از فروپاشی نجات بده تداعی کرده و به نظرم همین احساس وجود این حس مشترک بین هزاران انسان خودش نقطه امیدی برای زنده ماندن هست.