خیلی یک جانبه به تصویر شرایط کشور پرداخته شده، همون کشورهایی که به عنوان سنبل رفاه و احترام و پیشرفت تعریف میشوند با تحریمهای ناحقشون حصار مصرف گرایی صرف رو در کشورهای امثال ما نهادینه کردند، با این حال نوابغی بالاخص از نظر هوش هیجانی بودند که تونستند با همین مصیبت سرایی که در این متن نقل شده دکتری بگیرند و زندگی خوبی برای خودشون و دیگران بسازند، آشنایانی در امریکا داشتیم که برای خرج تحصیلشون شاگردی و پادویی کردند تا خرج زندگی و تحصیلشون رو بدهند و به محض دریافت دکتری به کشور برگشتند و الان هم جزو هیئت علمی دانشگاه و سرپرست کارهای خصوصی و زندگی خانوادگیشون هستند
عجیب این کشورهای پیشرفته چرا مردم خودشون رغبت چندانی به دریافت این بورسیهها و دکتری ندارند، چون خدمات از جوامعی که اقتصادش رو فلج کردند، براشون سر ریز میشه
شخصیت پردازی جالبی نداشت، متن تیره و سطحی، موسیقی بد و راوی هم تطابق موفقی برای روایات افراد مختلف و حالاتشون نداشت، یعنی خطی روایت میکرد
رحیم فتوره چی
۱۴۰۱/۰۲/۱۷
سلام و عرض ادب سرکار خانم رزاقی
ممنون از بابت وقتی که برای شنیدن رمان گذاشتید. با بخش زیادی از انتقادات شما هم نظر هستم. همانطوری که فرمودید و من هم شخصا به وفور دیدم انسانهای نخبه زیادی در کشور خودمون موندن و بسیار هم موفق هستن که البته با متن این رمان تناقضی نداره. ولی با توجه به جامعه محدودی که من باهاشون در ارتباط هستم که قطعا خیلی محدود هستش میزان رضایتمندی نخبگانی که در ایران موندن یا به ایران برگشتن و چه هیئت علمی شدن و چه مسیرهای دیگه، رضایت چندانی از شرایط ندارن. شاد و سلامت باشید
عجیب این کشورهای پیشرفته چرا مردم خودشون رغبت چندانی به دریافت این بورسیهها و دکتری ندارند، چون خدمات از جوامعی که اقتصادش رو فلج کردند، براشون سر ریز میشه
شخصیت پردازی جالبی نداشت، متن تیره و سطحی، موسیقی بد و راوی هم تطابق موفقی برای روایات افراد مختلف و حالاتشون نداشت، یعنی خطی روایت میکرد