بله
نوشتن رمان با وجود اینکه ایده‌ی خیلی از اهالی ادبیات است اما با فراز و نشیب زندگی تبدیل می‌شود به کاری که می‌خواهیم «در وقت اضافه» انجامش دهیم. محسن سلیمانی در کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد اول، یک راهنمای جامع درباره‌ی صفر تا صد آنچه برای نوشتن رمان نیاز داریم، ارائه کرده است. از جایگاه رمان در دنیای امروز تا تمام تکنیک‌هایی که از زمان ارسطو تا به امروز دست نخورده باقی مانده‌اند، همه و همه در این کتاب گرد هم آمده‌اند.
درباره‌ی کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد اول
آدم‌ها با انگیزه‌های متفاوتی سراغ نوشتن رمان می‌روند. برخی برای حظ ادبی، برخی برای خالی کردن ذهنشان از فشارهای روانی، بعضی نیز فکر می‌کنند داستان و تجربه‌ای شخصی دارند که ارزش تعریف کردن را دارد و دلشان می‌خواهد آن را به گوش جهانیان برسانند. کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد اول، نوشته‌ی محسن سلیمانی همان اثری است که با در نظر گرفتن تمام این مسائل، انبوهی از اندوخته‌های مختلف، از تجربه‌های شخصی نویسنده از بازار نشر و ترجمه در ایران گرفته تا تکنیک‌ها و راه‌حل‌های کارآمد را پیش روی مخاطب قرار داده است؛ تا یک بار برای همیشه به پرسش‌هایی که مانع نوشتن رمان می‌شود پاسخ دهد!
کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد اول فصل اول تا نوزدهم را شامل می‌شود و ورودی است برای دیدن جهان واقعی رمان و فهم الزامات نوشتن آن. محسن سلیمانی نشان می‌دهد که رمان چه سیری را دنبال کرده و چه آینده و مخاطبانی خواهد داشت، از دیگر سو، به فرم‌های مختلف رمان‌نویسی می‌پردازد و چیزهایی را که برای نویسنده شدن به آن‌ها نیاز خواهیم داشت و تکنیک‌های کلاسیک و اثبات شده‌ی روایت و پیرنگ را به ما خواهد آموخت. از سویی دیگر اگر در دنیای اهل قلم رفت و آمدی کرده باشید، خواهید فهمید که این اثر صرفا یک کتاب آموزشی نیست. بلکه لحن بازیگوش محسن سلیمانی باعث می‌شود این اثر را نوعی درد دل جمعی از زبان یک فعال حوزه‌ی ادبیات ببینیم. همین مسئله باعث می‌شود که نفهمیم چطور به اواسط این کتاب نسبتا حجیم رسیدیم!
مباحثی که در کتاب با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید با جامعیت و صبر و حوصله مطرح شده‌اند، نمونه‌های کتاب عموما از متن‌های معروف و کلاسیکی است که بعضا خود نویسنده وظیفه‌ی خلاصه‌نویسی و ترجمه‌ی آن‌ها را برعهده داشته است. درحالی‌که منابع فارسی‌زبان جامع در حوزه‌ی رمان کمیاب است، کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد اول راهنمای جامعی است که غبارهای ذهنتان را کنار می‌زند و باعث می‌شود ولو در وقت اضافه‌ی زندگی‌تان، جایی برای نوشتن رمان پیدا کنید و خط خودتان را بر صفحه‌ی روزگار به یادگار بگذارید. این اثر را می‌توانید از انتشارات علمی و فرهنگی تهیه کنید.
کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد اول برای چه کسانی مناسب است؟
اگر دوست دارید از چند و چون نوشتن رمان سر دربیاورید یا دلتان می‌خواهد رمان بنویسید ولی در لبه‌ی ناامیدی ایستاده‌اید، این کتاب را انتخاب کنید.
در بخشی از کتاب رمان نویسی در وقت اضافه - جلد اول می‌خوانیم
برای مردمان پول‌دوست یا شهرت‌طلب عالم، رمان‌نویس‌ها به قول دانشمندان لی‌لی‌پوت نوعی شوخی طبیعت یا حداقل نمونه‌های جالب و قابل‌مطالعه‌اند! چون رمان‌نویس‌ها احساس می‌کنند داستان‌هایی دارند که حتماً باید بگویند، و فکر می‌کنند مهم‌ترین کار در این عالم خاکی نوشتن یک رمان است. آن‌ها واقعاً احساس می‌کنند که اگر رمانشان را ننویسند، سقف آسمان تَرَک برمی‌دارد و فرومی‌ریزد. در واقع، گمان آن‌ها این است که خیلی‌ها دارند لحظه‌شماری می‌کنند تا رمان آن‌ها منتشر شود و آن را با ولع بخوانند. نیاز به داستان‌گویی و عشق به نوشتن برای رمان‌نویس‌ها حتی مهم‌تر از انگیزۀ چاپ شدن اثر است؛ چون امکان دارد برخی از رمان‌ها، به دلایل مختلف، در زمان حیات نویسنده چاپ نشود. اگر شما دنبال انگیزه‌ای بیرونی برای نوشتن رمان می‌گردید، شاید در کشور ما با توجه به استقبال گرم همان مثلثی که گفتم انگیزۀ لازم را برای نوشتن پیدا نکنید، اما اگر انگیزه‌ای درونی دارید و عشق به نوشتن داستان و کشیدن خطی بر دیوار زمان، باید به شما بگویم که نشانی را درست آمده‌اید.
همین انگیزۀ قوی باعث می‌شود که فقط عده‌ای رمان‌نویس شوند. آن‌هایی که فقط از نویسندگی لذت می‌برند و عاشق نوشتن هستند رمان‌نویس می‌شوند، اما کسانی که رؤیای دیگری در سر دارند و نوشتن واقعاً برایشان عذاب است، یا به قول بعضی‌ها «عرق‌ریزان روح» دارند، یا توقع دارند در همان قدم اول یک اثر کامل و جهانی خلق کنند، غالباً رمان‌نویس نمی‌شوند. رمان‌نویسی مشق شب یا تکالیف دانشگاهی نیست که مجبور باشید بنویسید. رمان‌نویسی باید تبدیل به یک نیاز شود؛ درست همان‌طور که غذا می‌خورید و تفریح می‌کنید. در این صورت، با لذتِ تمام رمان می‌نویسید. اگر رمان‌نویس واقعاً عاشق نوشتن نباشد، چطور توقع دارد دیگران عاشق نوشته‌اش شوند؟! بی‌دلیل نیست که یکی از نویسنده‌ها می‌گوید: «نویسندگی فقط 5 درصد استعداد، اما 95 درصد انگیزه می‌خواهد».
