بله
کتاب کاربرد عملی عصاره گیری گیاهان دارویی و معطر به روش‌های سنتی و پیشرفته تألیف کاظم کمالی علی آباد و الهه زمانی، با بیانی ساده شیوه‌های متنوع عصاره‌گیری از گیاهان را به مخاطب توضیح می‌دهد و از کاربرد پرشمار آن در صنایع مختلف می‌گوید. اثری کاربردی که دید جامع و آموزش‌هایی کامل را به مخاطب خود عرضه می‌کند.
درباره‌ی کتاب کاربرد عملی عصاره گیری گیاهان دارویی و معطر به روش‌های سنتی و پیشرفته
قرن‌های متمادی در طول تاریخ بشر، گیاهان دارویی و معطر به‌عنوان منبع فوق‌العاده‌ای برای استخراج عصاره شناخته می‌شوند. عصاره‌هایی که از گذشته تا به امروز در زمینه‌ی مصارف دارویی، خوراکی، آرایشی و... کاربرد دارند. کتاب کاربرد عملی عصاره گیری گیاهان دارویی و معطر به روش‌های سنتی و پیشرفته اثر کاظم کمالی علی آباد و الهه زمانی ازجمله آثار مفیدی است که با نگاهی علمی و جامع از شیوه‌های مؤثر استخراج عصاره سخن به میان آورده است.
این کتاب، طی مقدمه‌ای کوتاه از چیستی عصاره‌گیری گیاهی و اهمیت آن می‌گویند و تاریخچه‌ی مختصری از این صنعت را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. بخش بعدی، شرحی از اصول عصاره‌گیری از گیاهان را ارائه می‌کند و عوامل مؤثر بر آن را مورد بررسی قرار می‌دهد.
فصل سوم این کتاب به روش‌های سنتی عصاره‌گیری اختصاص دارد و نحوه‌ی انجام روش‌هایی مثل خیساندن، جوشاندن، دم کردن، پرکولاسیون، سوکسله و... را نیز به طور کامل شرح می‌دهد. سپس به سراغ روش‌های پیشرفته‌ی عصاره‌گیری می‌رود و شیوه‌ی انجام روش‌های پرشماری مانند استخراج با سیال فوق‌بحرانی، میدان الکتریکی پالسی، روش استخراج فاز جامد مغناطیسی و... را به مخاطب خود نشان می‌دهد.
افزون‌بر این‌ها، انواع حلال‌های مناسب را معرفی می‌کند و مطالعات تطبیقی مرتبط با روش‌های متنوع عصاره‌گیری را به شرح می‌گذارد. درنهایت کاربردهای متنوع عصاره‌گیری در صنایع داروسازی، آرایشی و بهداشتی، مواد غذایی، دامپزشکی و... را برمی‌شمرد و چشم‌اندازهای عصاره‌گیری گیاهی را در آینده‌ی بشر بررسی می‌کند.
در واقع کتاب کاربرد عملی عصاره گیری گیاهان دارویی و معطر به روش‌های سنتی و پیشرفته، با نگاه همه‌جانبه‌ی خود در زمینه‌ی دانش عصاره‌گیری گیاهی، به منبعی کامل بدل شده که به مخاطبان کمک می‌کند تا علاوه‌بر شناخت این حوزه، با شیوه‌های اصولی انجام عملیات عصاره‌گیری آشنا شوند و در زمینه‌های متنوعی از آن بهره ببرند. اثری جامع و کاربردی که به همت انتشارات دانشگاه یزد در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است.
کتاب کاربرد عملی عصاره گیری گیاهان دارویی و معطر به روش‌های سنتی و پیشرفته برای چه کسانی مناسب است؟
افرادی که قصد دارند با یادگیری روش‌های عصاره‌گیری گیاهی با کاربردهای آن آشنا شوند و یا از این طریق به درآمد برسند، می‌توانند از این کتاب بهره ببرند.
در بخشی از کتاب کاربرد عملی عصاره گیری گیاهان دارویی و معطر به روش‌های سنتی و پیشرفته می‌خوانیم
بر اساس مدارک و مستندات علمی موجود، یکی از اولین موارد استفاده از عصاره‌های گیاهی به مصر باستان برمی‌گردد، جایی‌که روغن‌های گیاهی برای اهداف دارویی استفاده می‌شدند. در مصر باستان از عصاره‌های گیاهی در فرآیند مومیایی کردن و درمان انواع بیماری‌ها استفاده می‌شد. یک متن پزشکی مصر باستان که قدمت آن به حدود 1550 سال قبل از میلاد باز می‌گردد، استفاده از بیش از 850 گیاه را برای اهداف دارویی بیان می‌کند. همچنین یونانی‌ها از عصاره‌های گیاهی در طب خود استفاده زیادی کرده‌اند. بقراط که به‌عنوان پدر علم طب شناخته می‌شود، در مورد استفاده از گیاهان در پزشکی و درمان، مطالب زیادی بیان نموده است. او معتقد بود که بدن قدرت التیام خود را دارد و می‌توان از عصاره‌های گیاهی برای بهبود این روند طبیعی درمانی استفاده نمود. فیلسوف یونانی تئوفراستوس، رساله‌ای درباره طبقه‌بندی و شناسایی گیاهان نوشت و کار او اساس گیاه‌شناسی مدرن را تشکیل داد. همچنین پزشک یونانی دیوسکوریدس نیز در مورد خواص گیاهان و عصاره‌های آن‌ها مطالب زیادی نوشت و کار او برای قرن‌ها به‌عنوان منبع ارزشمندی باقی ماند. در چین نیز از عصاره‌های گیاهی در طب سنتی استفاده می‌شود و همراه با آن، طب سوزنی توسعه یافته است. همچنین چینی‌ها روش‌هایی را برای تهیه عصاره‌ها و اسانس‌های گیاهی ابداع کرده‌اند که برای اهداف دارویی و آرایشی مورد استفاده هستند.
در طول دوره قرون وسطی در اروپا، عصاره‌گیری از گیاهان همچنان یک عمل مهم بود. داروسازان از گیاهان برای تهیه دارو برای درمان انواع بیماری‌ها استفاده می‌کردند و استفاده از عصاره‌های گیاهی در پزشکی تا دوره رنسانس ادامه یافت. طبیبان گیاهان دارویی را در باغ‌ها کشت می‌کردند. دستورالعمل‌های تهیه عصاره‌های گیاهی در طول نسل‌ها منتقل شده است. پزشک سوئیسی، پاراسلسوس که در قرن شانزدهم زندگی می‌کرد، از طرفداران مهم استفاده از عصاره‌های گیاهی برای اهداف دارویی بود و بسیاری از روش‌های ابتکاری عصاره‌گیری گیاهی را توسعه داد. در سال 1820، پیر ژوزف پلتیه (شیمیدان فرانسوی)، ماده‌ای را از پوست درخت گنه گنه یا سینچون جدا کرد که برای درمان مالاریا استفاده می‌شد. در قرن نوزدهم، پیشرفت در علم شیمی منجر به توسعه روش‌های جدید برای عصاره‌گیری گیاهان شد. توسعه روش‌های پیشرفته عصاره‌گیری گیاهی در قرن نوزدهم با کشف مواد مؤثره در بسیاری از گیاهان دارویی آغاز شد.
