بله
در فصلنامه مردم‌نامه - شماره 24 و 25 خواننده‌ی مقالات تاریخی مفصلی خواهید بود که جملگی به قلم صاحب‌نظران حوزه‌ی علوم انسانی به رشته‌ی تحریر درآمده‌اند. گفتنی‌ست که سردبیریِ این نشریه بر عهده‌ی داریوش رحمانیان است.
درباره‌ی فصلنامه مردم‌نامه
آثار تاریخی را به اعتبار شیوه‌ی نگارش و مخاطبانشان، به دو دسته تقسیم می‌کنند: گروهی از آثار به موضوعات تخصصی در علم تاریخ می‌پردازند و عموماً خطاب به قشر نخبه‌ی جامعه نگاشته می‌شوند. در مقابل، گروهی دیگر از آثار تاریخی، برای استفاده‌ی عامه به طبع می‌رسند. آثار متعلق به دسته‌ی اول «مردم‌نامه» و نوشته‌های تاریخیِ گروه دوم، «مردمی‌نامه»اند.
تلاش تیم خوب نشریه‌ی مردم‌نامه، ارائه‌ی تلفیقی از «مردم‌نامه» و «مردمی‌نامه» بوده است. به این ترتیب، موضوعاتی که مورد توجه نویسندگان این نشریه قرار می‌گیرد، معمولاً از خصلتی آکادمیک برخوردارند، اما در نگارش مقالات همواره تلاش بر این است که درک و حوصله‌ی مخاطب عادی نیز مدنظر قرار گیرد.
فصلنامه مردم‌نامه - شماره 24 تا 25 در بهار و تابستان 1402 به انتشار رسیده است.
آنچه در ادامه می‌بینید، موضوع برخی از مقالات موجود در این شماره است:
- جنسیت وارونه؛ زن‌پوشی به‌مثابه مقاومت مدنی
- مجازات و زندان زنان در قرون نخستین اسلامی
- فصاحت و بلاغت و شاهکار نصرالدین نیرنگ‌باز
- بی‌پولی؛ یکی از علل ناکامی دولت‌های مشروطه
- فرهنگ و زندگی در ایران عصر قاجار و خاورمیانه
در بخشی از فصلنامه مردم‌نامه - شماره 24 و 25 می‌خوانیم
از اوایل سال‌های دهه‌ی پنجاه جو فرهنگی پویای شهرهایی چون اهواز و آبادان روندی معکوس می‌پیماید. این روند در مقیاس کلان نیز در جامعه‌ی ایرانی قابل پیگیری است. ناصر تقوایی، کارگردان سینمای ایران، در تحلیلی که در این باره ارائه می‌دهد، می‌گوید: «در حالی که رفاه نسبی حاصل از درآمد نفت در سال‌های بعد از ملی شدن صنعت نفت منجر به شکوفایی برخی فعالیت‌های فرهنگی شد؛ افزایش ناگهانی قیمت نفت در سال 1351 و سرازیر شدن دلارهای نفتی به کشور، برخلاف دورۀ قبل که یک طبقه‌ی متوسط فرهنگی به وجود آورد، این بار منجر به ایجاد یک طبقه‌ی پولدار نوکیسه و از حیث فرهنگی وابسته شد... این بار، جامعه‌ی فرهنگی ما، برعکس دفعه‌ی قبل، با درآمد نفت مبتذل و منحرف شد». در طی این سال‌ها تحولات شهری نیز در مسیری مشابه از روندی معقول و قابل قبول به مسیری نامعقول و غیرقابل‌درک روی نهاد. با افزایش جمعیت و نیاز به شبکه‌ی ارتباط داخل شهری، پل سوم اهواز در سال 1346 احداث شد.
