کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده: مراقبت‌های فوری در مناطق دورافتاده

کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده نوشته‌ی هوارد دی. بیکر، وارن دی. باومن و بروس سی. پیتن، اصول امدادی در مناطق دوردست جنگلی و کوهستانی را آموزش می‌دهد و در مورد شیوه‌های مراقبت از مصدومان در شرایط سخت صحبت می‌کند. این راهنما، نحوه‌ی درمان انواع آسیب‌های بدنی و سروصورت را نشان می‌دهد، طریقه‌ی بستن زخم، بانداژ و پانسمان را می‌آموزد، از مقابله با گزش‌ها، نیش‌ها و مسمومیت‌ها می‌گوید و مبانی احیاء را مرور می‌کند.

درباره‌ی کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده

سفر به کوه و جنگل و مناطق بکر و گردش در این مناطق از جمله سرگرمی‌های جذاب و هیجان‌انگیز به شمار می‌رود. در این گردش‌ها همیشه احتمال خطراتی هست و ممکن است کسی آسیب ببیند. اما مشکل بزرگ‌تر اینجاست که به خاطر دورافتاده بودن، دسترسی کمی به این مناطق وجود دارد. و این یعنی مدت خیلی زیادی طول می‌کشد تا نیروهای امدادی به آنجا برسند. طبیعتاً در این شرایط خود افراد گروه باید اقدامات اضطراری و اولیه را انجام دهند. برای مثال جلوی خونریزی را بگیرند یا مانع از پخش شدن سموم در بدن شوند. اما این مسأله نیاز به آموزش و تمرین دارد. کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده (Wilderness First Aid) نوشته‌ی هوارد ک. بیکر (Howard Backer)، وارن دی. باومن (Warren D. Bowman) و بروس سی. پیتن (Bruce C. Paton)، راهنمایی است که دقیقاً به همین موضوع پرداخته و کوشیده اقدامات اولیه را به افراد عادی بیاموزد. این کتاب به گردشگران و کوهنوردان یاد می‌دهد که اگر در مناطق جنگلی یا کوهستانی یا کویر دچار حادثه شدند چطور به افراد مصدوم کمک کنند و جان آن‌ها را نجات دهند. به این شکل فرد مصدوم، تا رسیدن اورژانس، به وضعیت پایداری می‌رسد و احتمال مرگ یا آسیب جدی او تا حد زیادی کمتر خواهد شد.

طبق تعاریف، مناطق دوردست به جاهایی اطلاق می‌شود که حداقل یک ساعت تا نیروهای امدادی یا پایگاه‌های درمانی فاصله دارند. این مدت برای یک مصدوم، زمانی بسیار حیاتی و طلایی محسوب می‌شود. به‌ عنوان‌ مثال اگر مار فردی را نیش بزند، نمی‌توانیم یک ساعت صبر کنیم تا اورژانس برسد یا کیلومترها مسافت را طی کنیم تا او را به بیمارستان برسانیم. در این مدت قطعاً سم در بدن پخش می‌شود و مصدوم به وضعیت وخیمی دچار خواهد شد. در این شرایط، اگر همراهان یا اعضای گروه شیوه‌های مراقبتی و درمانی را بدانند می‌توانند شرایط مصدوم را کنترل کنند. انواع گزیدگی، شکستگی، تنگی نفس، حمله‌ی قلبی، سقوط و آسیب‌های سروصورت، و مسمومیت با گیاهان از جمله اتفاقات محتملی هستند که ممکن است برای هرکسی در جاهای دورافتاده رخ دهند. با این تفاسیر باید گفت، آشنایی با کمک‌های اولیه برای همه‌ی گردشگران و کوهنوردان امری ضروری به شمار می‌رود. هوارد ک. بیکر، وارن دی. باومن و بروس سی. پیتن در کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده به انواع حوادث غیرمترقبه اشاره می‌کنند و نحوه‌ی مداوای آن‌ها را آموزش می‌دهند. آن‌ها در این کتاب پس از توضیح شیوه‌های بستن انواع زخم‌ها، بانداژ و پانسمان، به فوریت‌های آلرژیک و دیابتی و عصبی می‌پردازند و مداوای اولیه‌ی آن‌ها را نشان می‌دهند. سموم و زهرها و گزیدگی‌ها دیگر مطالبی هستند که در کتاب به آن‌ها پرداخته شده. در پایان نیز شیوه‌ی احیای بیماران تشریح می‌شود. در بخش ضمیمه هم نحوه‌ی ضدعفونی کردن آب آموزش داده خواهد شد و انواع ملزومات و کارهایی که باعث افزایش شانس بقا در طبیعت می‌گردند مرور می‌شود.

کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده را محمدرضا قانع پور و عبدالوهاب باغبانیان ترجمه کرده‌اند و نشر بشری به چاپ رسانده است.

کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب به کوهنوردان و گردشگرانی که به مناطق کوهستانی و دوردست سفر می‌کنند، پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب کمک‌های اولیه در مناطق دورافتاده: مراقبت‌های فوری در مناطق دورافتاده می‌خوانیم

مراقبت از آسیب‌های اختصاصی استخوان و مفصل در محیط‌های دور افتاده مستلزم حس عمومی، برخی مهارت‌های تشخیصی و حساسیت به نیازهای مصدوم و گروه می‌باشد. به عنوان مثال در هنگام بروز یک ضایعه دردناک در قوزک پا، میزان تمایل و توانایی فرد به راه رفتن، دسترسی به نیروی کمکی جهت انتقال، وسیله نقلیه، آب و هوا و فاصله، دخیل خواهند بود. سعی کنید بدون درخواست کمک از خارج، خود امدادی را تشویق نمایید. قوزک پا را با کمک یک آتل یا باند نواری حمایت نمایید و جهت حفظ تعادل از چوب یا میله اسکی و یا قطعات چوب استفاده کنید. با وجودی که این اقدام باعث افزایش درد می‌شود اما ممکن است تصمیم به راه رفتن جهت خارج شدن از منطقه، امنتر از انتظار کشیدن جهت دریافت کمک باشد. سیستم اسکلتی در تصویر 1-8 نمایش داده شده است.