کتاب جمع و تفریق: منتخب اشعار

شعر، دریچه‌ای به جهان احساسات و درون آدمی است. شاعر با کلمات زندگی می‌کند؛ گاه با واژه‌ها می‌خندد و گاه گریه می‌کند و مخاطبش را با خود به سفری در میان خاطراتِ خویشتن می‌برد. کتاب جمع و تفریق، اشعار منتخب زهرا زارع مقدم هستند؛ شعرهایی که در ساده‌ترین و بی‌پرواترین شکل خود مفاهیم عمیقی چون عشق، انتظار، نیایش و... را به زیبایی هرچه‌تمام‌تر به تصویر می‌کشند.

درباره‌ی کتاب جمع و تفریق

جمع و تفریق مجموعه‌ای از اشعار دلنشین زهرا زارع مقدم است که با لحنی صمیمی و قابل‌فهم سروده شده‌اند. شاعر در این کتاب، از دغدغه‌های انسانی، عواطف درونی و آرمان‌های روشن سخن می‌گوید. تصاویر شاعرانه‌ای که در این مجموعه خلق شده‌اند، گاه رنگی از امید دارند و گاه بازتابی از دردها و آرزوهای ناتمام‌اند. سادگی بیان و حس نزدیکی که در اشعار موج می‌زند، باعث می‌شود که خواننده بتواند به‌راحتی با آن‌ها ارتباط برقرار کند و بدون اینکه تلاش آن‌چنانی کرده باشد، خودش را در دل واژه‌ها بیابد. این اشعار، مثل یک پنجره به دنیای درونی شاعر، مخاطب را به سفری احساسی می‌برند که در آن می‌توان لحظات شاد و غم‌انگیز، امیدها و آرزوها، و حتی دردها و رنج‌های ناگفته را هم‌زمان با هم تجربه کرد.

شعرهای جمع‌آوری‌شده در این کتاب، بدون این‌که درکِ مخاطب را به چالش بکشند به شیوه‌ای پویا و شفاف و درعین‌حال دلنشین ابراز شده‌اند و علاقه‌مندان را خط‌به‌خط با خود همراه می‌کنند تا با خواندن هر صفحه بیشتر از قبل لذت ببرند، کتاب جمع و تفریق سروده‌ی زهرا زارع مقدم است و با حمایت نشر زرنوشت به انتشار رسیده است.

کتاب جمع و تفریق برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به شعرهای ساده، اما پرمفهوم علاقه دارید و دوست دارید با خواندن هر بیت، تلنگری به احساسات خود بزنید، جمع و تفریق می‌تواند انتخاب خوبی برای شما باشد. این کتاب برای کسانی که به اشعار صمیمی و بی‌تکلف علاقه‌مندند، گزینه‌ی مناسبی است.

در بخشی از کتاب جمع و تفریق: منتخب اشعار می‌خوانیم

می‌دانی که می‌دانی، نَدانَم‌هایِ دانا را
که می‌دانی و می‌خوانی، همان خوانا و ناخوانا
چه می‌دانی که می‌دانی، هوایِ سردِ باران را
مگر گفتی، مگر دیدی که می‌دانی و می‌دانی
نَفَس‌ها، خسته و غمگین، صداها، آتشِ باروت
بیا با من، بیا با تو، بیا با ما
بچرخانیم که هم آواز خوش روها
نَفَس‌ها می‌شود آرام،
صداها می‌شود باران
بیا با هم بگردانیم
سر و دست و قلم با هم
بخوانیم و بچرخانیم
نوای خوش برقصانیم
همان آواز
همان پرواز
همان، دریای بی‌پایان
شده با تو، عَجین اما
چرا ترسان، چرا لرزان
صدای خوش برقصانیم
صدای خوش بلرزانیم
همان شیرین سخن، اما
همان تنهای بی‌پروا
همان رَقصان، همان لرزان
همان دانی که می‌دانی
همان خوانِش، همان رانِش
همان دانی که می‌دانی