کتاب در جستجوی خوشبختی: و داستان‌های دیگر

کتاب در جستجوی خوشبختی نوشته‌ی پریسا کوچکعلی، متشکل از 10 داستان کوتاه است که در ژانرهای مختلف اتفاق می‌افتند و عموماً روایت‌هایی ساده و خودمانی دارند. این کتاب هم دربردارنده‌ی قصه‌های فولکلور و تمثیلی است و هم داستان‌های شهری و خانوادگی در آن وجود دارد. مجموعه داستان پیش رو اولین اثر منتشر شده‌ی نویسنده‌ی آن است.

درباره‌ی کتاب در جستجوی خوشبختی

داستان‌نویسی از محصولات دوران روشنگری است. تا پیش از قرن شانزدهم داستان به شکل امروزی‌اش چندان مطرح نبود و جز چند نمونه اکثر داستان‌ها ساختار قابل‌اعتنایی نداشتند. اما در این قرن با انتشار دن کیشوت، داستان‌نویسی گام‌های ابتدایی‌اش را برداشت، تا حد زیادی اعتبار پیدا کرد و به‌عنوان یک گونه‌ی ادبی مجزا شناخته شد. در طول چند قرن بعدی هم به‌مرور تکامل پیدا کرد و به سمت فرم‌های نوین و خلاقانه‌تری رفت؛ از دیگر گونه‌های ادبی مثل نمایشنامه الهام گرفت، عناصر اجتماعی و سیاسی و هنری به آن اضافه شد و ژانرهای جدیدی در آن شکل گرفت.

در قرن نوزدهم اما شاخه‌ی دیگری به داستان‌نویسی اضافه شد که خیلی زود پتانسیل بالایش را نشان داد و طرفدار پیدا کرد؛ داستان کوتاه. منتقدان از ادگار آلن‌پو و نیکلای گوگول به‌عنوان پیشروان این ژانر نام می‌برند و معتقدند آن‌ها فرم اولیه‌ی آن را ابداع کردند. در قرن بیستم با فشرده‌تر شدن زندگی و بالا رفتن مشغله و کاهش زمان فراغت، این ژانر طرفداران خیلی بیشتری پیدا کرد. حالا داستان کوتاه صرفاً برای تمرین نویسندگی نبود؛ بلکه یک فرم مستقل بود که به مهارت قابل‌توجهی نیاز داشت و هر کسی توان ورود به آن را نداشت. داستان کوتاه در ایران هم خیلی زود جا افتاد و نویسندگان مهمی مثل جلال آل احمد از دهه‌ی 1320 به آن وارد شدند. در این چند دهه مجموعه داستان‌های کوتاه زیادی در کشور منتشر شده. کتاب در جستجوی خوشبختی نوشته‌ی پریسا کوچکعلی یکی از آخرین آثار منتشر شده در همین حوزه است. این کتاب که اولین اثر نویسنده‌ی آن محسوب می‌شود، کوشیده داستان‌هایی ساده انتخاب کند و به شکلی روان و خودمانی آن‌ها را روایت نماید.

گرچه داستان و رمان مدرن در ایران عمری طولانی ندارد، ایرانی‌ها با روایت‌های کوتاه قرابتی طولانی دارند. ایرانیان قرن‌ها پیش داستان‌های هزار و یک شب را داشتند که به‌نوعی متشکل از قصه‌هایی کوتاه بود. از سوی دیگر حکایت‌های شاعرانه‌ای مثل گلستان سعدی و ازاین‌دست کتاب‌ها هم تا حدودی می‌توانند تداعی‌کننده‌ی فرم داستان کوتاه باشند. به خاطر همین بود که وقتی این ژانر مدرن به کشور راه یافت به سرعت در میان مردم پذیرفته شد و خوانندگان خودش را پیدا کرد. در این چند دهه خیلی از نویسندگان بزرگ کشور صرفاً داستان کوتاه می‌نوشتند و یا کارشان را با این‌گونه داستان‌ها آغاز کردند؛ کسانی همچون صمد بهرنگی، صادق چوبک، احمد محمود و علی‌اشرف درویشیان. این‌ شکل نگارش ادبی چنان وسوسه‌کننده است که حتی شاعر تثبیت‌شده‌ای مثل مهدی اخوان ثالث هم سعی کرد به آن وارد شود و آن را بیازماید. در این سال‌ها کلاس‌ها و کارگاه‌های داستان‌نویسی هم رایج شدند و بسیاری از طریق آن توانستند استعدادشان را پرورش دهند و رشد کنند. پریسا کوچعلی از جمله پرورش‌یافتگان کارگاه‌های داستان‌نویسی و کتاب در جستجوی خوشبختی او، محصول همین دوران است. او در این کتاب ده داستان ارائه کرده که فضاهای مختلفی دارند؛ بعضی تمثیلی یا فولکلور هستند و برخی دیگر مدرن و شهری محسوب می‌شوند و به زندگی روزمره می‌پردازند. او تلاش کرده دغدغه‌ها و اعتقاداتش را به واسطه‌ی همین قصه‌ها بازگو کند.

کتاب در جست‌وجوی خوشبختی را انتشارات ویکتور هوگو منتشر کرده است.

کتاب در جستجوی خوشبختی برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه فارسی می‌توانند این کتاب را مطالعه کنند.

در بخشی از کتاب در جستجوی خوشبختی: و داستان‌های دیگر می‌خوانیم

از پنجره‌ی اتاق به کوچه زل زده بودم. سال‌ها بود تا دیر وقت کار می‌کردم و فرصت نشده بود غروب این کوچه را ببینم. از بچه‌های شیطانی که با توپ و دو تا آجر به عنوان دروازه میان رفت و آمد ماشین‌ها بازی می‌کردند و زنی که دست دختر کوچکش را گرفته بود و تلاش می‌کرد او را متقاعد کند که از مغازه‌ی اسباب بازی فروشی چیزی نخواهد.

کمی آن طرف ‌تر هم پسر بچه‌ای با کیسه‌ی پر از خوراکی در پیاده رو قدم می‌زد. نمی‌دانم چرا داشتم به این جزئیات توجه می‌کردم شاید می‌خواستم اتفاقات امروز را از سرم بیرون کنم.

روز عجیبی بود، مثل همیشه تلاش می‌کردم بر انجام کارها متمرکز شوم اما قرار بود جلسه‌ای جهت انتخاب مدیر فنی برگزار شود. مگر می‌شد تمرکز داشت.

صدای ضربات انگشتان دست‌ها روی کیبورد کامپیوتر فضا را پر کرده بود. لحظه‌ای سرم را بالا آوردم و به همکاران نگاه کردم. همگی با جدیت مشغول کار بودند مطمئنم همچون من دوست داشتند به عنوان مدیر فنی انتخاب شوند. چرا که نه، درست است سی سال داشتم و به ظاهر سن و سال مدیریت را نداشتم اما از بیست سالگی در همین شرکت کار کرده بودم و با تجربه‌ای که در طی این سال‌ها کسب کرده بودم خودم را مستحق پیشرفت و سِمَت بالاتر می‌دانستم اما ممکن بود پرهام را انتخاب کنند کارش را خیلی خوب انجام می‌داد ولی هنوز سربازی نرفته بود. خانم اکبری هم سابقۀ کمی داشت. سیاوش اما می‌توانست رقیبی جدی باشد.

عقربه‌ها ساعت دوازده را نشان می‌دادند. سعی کردم ذهنم را جمع کنم و با دقت مشغول انجام کارها شدم.

در همان لحظه آقای موسوی رئیس شعبه‌ی اصلی وارد شد و به سمت اتاق مدیر عامل رفت. خودم را جمع و جور کردم و خیلی جدی و مصمم به کار ادامه دادم. جلسه تمام شد و با رفتن اعضای جلسه، احمد که منشی جلسات بود به سمت آبدارخانه رفت. به بهانه‌ی چای از جا بلند شدم و به طرف آبدارخانه حرکت کردم.