کتاب هاریسون بیماری‌های اعصاب 2015 (ویراست نوزدهم): اسکلروز چندگانه و دیگر بیماری‌های دمیلین‌ کننده، نوروپاتی محیطی

متخصصانی حاذق و خبره در کتاب هاریسون بیماری‌های اعصاب 2015 (ویراست نوزدهم): اسکلروز چندگانه و دیگر بیماری‌های دمیلین‌ کننده، نوروپاتی محیطی، به طیف عظیمی از سوالات شما در باب امراض شبکه‌ی عصبی پاسخ خواهند داد. این کتاب که ترجمه‌ی بخشی از اثر مرجع جامعه‌ی پزشکی موسوم به «اصول طب داخلی هاریسون» است، شما را با مجموعه‌ای از تازه‌ترین یافته‌های حال حاضر در دنیای علوم اعصاب آشنا خواهد کرد.

درباره‌‌ی کتاب هاریسون بیماری‌های اعصاب 2015 (ویراست نوزدهم): اسکلروز چندگانه و دیگر بیماری‌های دمیلین‌ کننده، نوروپاتی محیطی

اهالی دنیای طب، نام کتاب اصول طب داخلی هاریسون را به خوبی می‌شناسند. این اثر دوجلدی و مفصل، به‌عنوان یکی از مراجع درسی اصلی تدریس در علوم پزشکی‌ به یاد آورده می‌شود و مجموعه‌ی کاملی از موضوعات پزشکی داخلی را در بر می‌گیرد. انتشارات تیمورزاده، در اقدامی ویژه‌، بخش‌های مختلف این اثر ارزشمند را به لحاظ موضوعی تفکیک نموده و در قالب جلد‌های مستقل به جامعه‌ی پزشکی ایران تقدیم‌ کرده‌ است. کتاب اصول طب داخلی هاریسون بیماری‌های اعصاب؛ اسکلروز چندگانه و دیگر بیماری‌های دمیلین‌کننده نوروپاتی محیطی (Harrison's Principles of Internal Medicine) از جلد‌های مهم این مجموعه‌ی نفیس است.

مطالب این کتاب بر اساس نسخه‌ی سال 2015 تدوین شده و بعد از بار‌ها ویراست، در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است. موضوعات این کتاب که به فصول 458 و 459 طب هاریسون اختصاص دارد شامل دو عنوان کلی است. بخش اول کتاب شامل مبحث اسکلروز چندگانه و همچنین سایر بیماری‌های دمیلین‌کننده خواهد بود. نویسنده ضمن معرفی بیماری‌ها و برشمردن علائم هریک‌ از آن‌ها، به بحث درمان امراضی از جمله نورومیلیت اپتیکا خواهد پرداخت. انسفالومیلیت منتشر حاد نیز از دیگر موضوعاتی‌ست که در بخش اول کتاب به آن‌ اشاره شده است. بخش دوم کتاب تحت عنوان نوروپاتی محیطی، مبحث مفصل‌تری از کتاب را شامل می‌شود. نویسنده در این بخش ضمن توضیح درمان انسفالومیلیت منتشر حاد، شرح مفصلی از انواع بیماری‌های نوروپاتی ازجمله نوروپاتی ارثی، اکتسابی، پلی نوروپاتی و مونونوروپاتی خواهد پرداخت. رادیکولوپاتی‌ها و پلکسوپاتی‌ها از دیگر مباحث اشاره شده در این اثر پرفایده هستند.

مباحث کتاب اصول طب داخلی هاریسون بیماری‌های اعصاب؛ اسکلروز چندگانه و دیگر بیماری‌های دمیلین‌کننده نوروپاتی محیطی، با ترجمه‌ای روان در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته و همچنین جدول‌ها و نمودار‌های موجود در کتاب به مخاطبان در درک مباحث کمک ویژه‌ای می‌رساند.

کتاب هاریسون بیماری‌های اعصاب 2015 (ویراست نوزدهم): اسکلروز چندگانه و دیگر بیماری‌های دمیلین‌ کننده، نوروپاتی محیطی برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب آموزنده را به دانشجویان رشته‌های پزشکی، به‌ویژه شاخه‌های علوم اعصاب پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب هاریسون بیماری‌های اعصاب 2015 (ویراست نوزدهم): اسکلروز چندگانه و دیگر بیماری‌های دمیلین‌ کننده، نوروپاتی محیطی می‌خوانیم

نوروپاتی اولیه یا AL

در کنار، FAP آمیلوئیدوز نیز ممکن است ایجاد شود. در آمیلوئیدوز اولیه یا ALررسوب پروتئین غیرطبیعی شامل زنجیره‌های سبک ایمونوگلوبولین است. آمیلوئیدوز AL همراه با مولتیپل میلوم، ماکروگلوبولینمی والدنشتروم، لنفوم، سایر پاسماسیتوماها یا اختلالات لنفوپرولیفراتیو یا بدون همراهی بیماری دیگری ایجاد می‌شود.

حدود 30درصد از بیماران مبتلا به آمیلوئیدوز اولیه AL با پلی نوروپاتی مراجعه می‌کنند که اکثراً دیس استزی دردناک و حس سوزش در پاها وجود دارد. با این حال، تنه می‌تواند درگیر شده و برخی از بیماران با الگوی مونونورپاتی مولتیپلکس تظاهر می‌یابند. در 25درصد از بیماران CTS دیده می‌شود و ممکن است تظاهر اولیه باشد. نوروپاتی به آرامی پیشروی کرده و سرانجام ضعف و کاهش حس در رشته‌های بزرگ ایجاد می‌کند. اکثر بیماران درگیری اتونوم با هیپوتانسیون، سنکوپ، بی اختیاری مثانه و روده، یبوست، ناتوانی جنسی و اختال تعریق دارند. ً بیماران عموما در اثر بیماری سیستمیک (نارسایی کلیه، بیماری قلبی) می‌میرند. پروتئین مونوکلونال ممکن است شامل IgM، IgA، IgGیا صرفاً زنجیره‌های سبک آزاد باشد. در آمیلوئیدوز AL زنجیره سبک لامبدا (λ) شایع تر از کاپا (K) (بیش تر از 2:1) است. پروتئین CSF اغلب افزایش یافته (شمار سلولی طبیعی) و به این دلیل ممکن است نوروپاتی با CIDP اشتباه گرفته شود (فصل460) بیوپسی عصب موید تخریب آکسونی و تجمع آمیلوئید با الگوی گلوبوار یا منتشر است که به بافت مجاور پری نوریال، اپی نوریال و اندونوریال و در دیواره‌های عروق خونی انفیلتره شده است.

میزان بقای متوسط بیماران مبتا به آمیلوئیدوز اولیه کمتر از 2سال است که معموا در اثر نارسایی احتقانی قلبی پیش رونده یا نارسایی کلیه می‌میرند. شیمی درمانی با ملفالان، پردنیزون و کلشیسین برای کاهش غلظت پروتئین‌های مونوکلونال و پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی ممکن است میزان بقاء را افزایش دهد، اما بهبود نوروپاتی با این درمان جای بحث دارد