کتاب گونه‌ی خیس خیابان

کتاب گونه‌ی خیس خیابان، سروده‌ی خسرو احتشامی، شامل 37 غزل عاشقانه از این شاعر است که اغلب به توصیف هنرمندانه‌ی معشوق اختصاص دارد و در فضایی نیمه‌سنتی و نیمه‌مدرن ترسیم می‌شود. این شعرها از حیث ساختار به ادبیات کهن فارسی پایبند هستند و از حیث نگاه راهی تازه را در بیان خود دنبال می‌کنند.

درباره‌ی کتاب گونه‌ی خیس خیابان

غزل قالبی‌ست که از قرن‌ها قبل تا امروز همچنان از محبوب‌ترین شکل‌های شعر فارسی به‌شمار می‌رود. حتی پس از شکل‌گیری جریان شعر نو نیز، شاعران به سرودن در این قالب ادامه دادند و غزل هیچ‌گاه به‌طور کامل کنار گذاشته نشد، چراکه پیشینه‌ای به‌وسعت پیشینه‌ی شعر فارسی داشت و با حافظه‌ی ادبی هر ایرانی گره خورده بود. به همین علت است که به قول حافظ شیرازی هر بار طرحی نو در غزل افکنده می‌شود و به‌منزله‌ی ظرفی‌ست که در سیر تاریخ ادبیات، مضامین عاشقانه، اجتماعی و سیاسی را در دل خود جای داده است.

خسرو احتشامی از جمله شاعرانی‌ست که در عین بیان مضامین نو، در شعرش رد پایی از سنت غزل‌سرایی به چشم می‌خورد. او اغلب این قالب را برای عاشقانه‌سرایی انتخاب کرده و به این وسیله به توصیف معشوق و زیبایی جسم و جان او پرداخته است. البته در مواردی نیز سرودن از خاطرات کودکی‌ و توصیف شهر زادگاهش، اصفهان، بهانه‌ای برای غزل‌سرایی او شده است. او علاوه‌بر سرودن شعر، پژوهش‌هایی در زمینه‌ی شعر صائب، نظامی و خواجوی کرمانی نیز در کارنامه‌ی خود دارد. مجموعه‌‌شعر گونه‌ی خیس خیابان شامل 37 غزل از خسرو احتشامی می‌شود که از سوی نشر چشمه در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.

کتاب گونه‌ی خیس خیابان مناسب چه کسانی است؟

خواندن این کتاب به دوستداران شعر معاصر، به‌ویژه غزل فارسی، توصیه می‌شود.

با خسرو احتشامی بیشتر آشنا شویم

خسرو احتشامی در روستای «هونِگان» از توابع سمیرم به‌دنیا آمد. او پس از گذراندن خدمت سربازی به هندوستان رفت و در پوناکالج واقع در شهر پونا به تحصیل مشغول شد. سپس در سال 1353 به ایران بازگشت و تحصیلات خود را در دانشگاه اصفهان ادامه داد و در رشته‌ی تاریخ فارغ‌التحصیل شد. احتشامی از 17 سالگی با شعر و ادبیات مأنوس شد و از سال 1345 در انجمن‌های ادبی اصفهان حضور پیدا کرد و شعرهایش را برای نقد عرضه نمود. او از همان روزها با برخی از نشریات تهران مانند «سپید و سیاه» همکاری ادبی داشته است. از دیگر آثار این شاعر باید به مجموعه‌های «از مضراب تا محراب»، «افسانه اصفهانی آبی»، «امشب صدای تیشه»، «باغ‌های چوبی» و «در کوچه باغ زلف» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب گونه‌ی خیس خیابان می‌خوانیم

سلام، صبح‌به‌خیر، آمدید و دیدم‌تان
دوباره جامه‌دران در بَغل کشیدم‌تان
چه خوب شد که به یاد گذشته افتادید
به جای بوسه چکیدید و من چشیدم‌تان
بهار در زد و چندین انار خندیدید
برای سفره‌ی دل عاشقانه چیدم‌تان
شبی که زمزمه‌ی کوچ کهکشان‌ها بود
میان گله‌ای از اختران گُزیدم‌تان
سیاه‌مشق نوشتم اصیل‌تر ز اصیل
غزل سرودم و با واژه آفریدم‌تان
از این مغازله بوی فروغ می‌شنوید
که وهم سبز دمیدید و من چریدم‌تان
صدا گشود پروبال در فضا پیچید
چو شعر از دهن شاعران شنیدم‌تان
زنی فراترِ زیبایی و هنر بودید
که با فروختن اصفهان خریدم‌تان