احسان اکبری در کتاب سیستمهای قدرت جزیرهای از پایه آغاز میکند و به تفصیل تمامی مفاهیم و نکات ضروری مربوط به جزیرهسازی سیستمهای قدرت را در اختیار شما میگذارد. این کتاب علاوه بر مطالعات نظری و علمی، بر مطالعات موردی و شبیهسازیهای تجربی نیز تکیه دارد تا سیستمهای قدرت را با عمق بیشتری تشریح کند.
دربارهی کتاب سیستمهای قدرت جزیرهای
کتابی که پیش رو دارید، کتاب سیستمهای قدرت جزیرهای توسط احسان اکبری به تالیف رسیده است. این کتاب تعریفی از جزیرهسازی سیستمهای قدرت در شبکه ارائه میدهد و با تکیه بر تحلیلهای علمی و ریاضیاتی و شبیهسازیهای دقیق تجربی به تشریح کامل این سیستم میپردازد و تمامی ابعاد آن را برای شما آشکار میکند.
جزیرهسازی به عملی میگویند که طی آن مرکز کنترل بعضی از خطوط شبکه را از مدار خارج میکند و سیستم قدرت یکپارچه را به صورت کنترل شده در هم میشکند. این عمل جهت تشکیل جزایر پایدار مطابق با هر گروه از ژنراتورهای همسو و در راستای رفع مشکلات شبکه یا جلوگیری از فروپاشی سیستم انجام میشود. جزیرهسازی به سیستم یاری میرساند تا راحتتر خودش را یکپارچه و بازیابی کند.
سازماندهی کتاب سیستمهای قدرت جزیرهای در هشت فصل صورت گرفته است. نویسنده در فصل اول پدیدهی جزیرهای شدن را شرح میدهد. فصل دوم مفاهیم و تعاریف پایهای این حوزه را به تفصیل معرفی میکند. فصل سوم به بررسی پایداری سیستمهای قدرت میپردازد. فصل چهارم به کاهش مرتبهی سیستمهای قدرت بزرگ و نظریهی خوشهبندی اطلاعات اختصاص دارد و همچنین نظریهی گراف را شرح میدهد و فصل پنجم شبیهسازیهایی از جزیرهسازی سیستمهای قدرت را بررسی و مطالعه میکند.
گفتنی است که این کتاب به همت انتشارات آریا دانش روانهی بازار نشر ایران شده است.
کتاب سیستمهای قدرت جزیرهای برای چه کسانی مناسب است؟
دانشجویان مهندسی برق قدرت، مهندسین این حوزه و کارشناسان وزارت نیرو از مخاطبین اصلی این کتاب به شمار میروند.
در بخشی از کتاب سیستمهای قدرت جزیرهای میخوانیم
یک استراتژی جزیرهسازی شامل خارجکردن صحیح خطوط، جدا کردن ژنراتورهای غیرهمگام از شبکه به هم پیوسته و جداسازی آن به چندین جزیره میتواند باشد. در هر کدام از جزایر بایستی تولید با مصرف یکی بوده و از این موضوع اطمینان حاصل شود که همه ژنراتورهای داخل یک جزیره در فرکانس سنکرون خود باهم نوسان کنند. پس از عمل جزیرهسازی هر چند که سیستم جزیره شده در یک شرایط غیرنرمال بهرهبرداری میگردد اما بسیاری از مصرف کنندگان همچنان تغذیه میشوند. امروزه جزیرهسازی سیستمهای قدرت هر روز بیش از پیش اهمیت پیدا میکند چرا که شبکههای قدرت بهم پیوسته مدام در حال گسترش بوده و امکان وقوع حوادث سهمگین در آنها افزایش مییابد. از آن جا که شکستن شبکههای قدرت مستلزم صرف هزینه زیادی است. بعنوان مثال ممکن است هر کدام از جزایر مجبور به بارزدایی و یا خروج ژنراتورها گردند تا اینکه تعادل توان در داخل جزایر حفظ گردد. از این رو جزیرهسازی شبکه آخرین انتخاب و خط دفاعی برای بهرهبرداران زمانیکه جزیرهسازی سیستم امری اجتنابناپذیر باشد به شمار میرود. بهرهبرداران شبکه از این امر بعنوان یک روش جهت کنترل شبکه و جلوگیری از ایجاد جزایر پسیو که در اثر ادامه سلسله خروجهای متوالی عناصر شبکه به دلیل وقوع خطا اتفاق میافتد استفاده میکنند چرا که رها کردن سیستم بصورت کنترل نشده و ایجاد جزایر پسیو ممکن است به بارزدایی بیشتر و خروج ژنراتورهای بیشتر از شبکه منجر شده و یا حتی احتمال دارد که هر جزیره را به مرز ناپایداری برساند.
جزیرهسازی اکتیو از یک سیستم کنترل متمرکز استفاده میکند. برای این منظور مراکز دیسپاچینگ دارای بالاترین تقدم در تصمیمگیریهای آنلاین میباشند. در این حالت هر نقطهای از شبکه از نظر تئوری یک نقطه کاندید برای جداسازی بوده و توسط نقاط از پیش تعیین شده محدود نمیگردد. با توجه به پیچیدگی عمل جزیرهسازی حل مساله جزیرهسازی شبکه به سه قسمت عمده تقسیم میگردد.
آیا یک سیستم قدرت مشخص و در شرایط بهرهبرداری معین نیاز به جزیرهسازی دارد؟ پاسخ به این سوال به این معنی است که آیا جزیرهسازی سیستم واقعا لازم است یا نه؟
از کجا باید شبکه قدرت را شکست و نقاط و مرزهای جزیرهسازی کجاها قرار دارند؟ پاسخ به این سوال به معنی تعیین محل شکستن شبکه، مرزهای آنها و تعداد جزایر است.
بله
















