بله
کتاب ستون‌های آسمان نوشته‌ی نوید بابایی و حمید مهدوی راد، به دستاورد تمدن‌های گوناگون در علم اخترشناسی می‌پردازد و شما را با تاریخچه علم نجوم، رویدادهای جذاب آن و افراد تاثیرگذار در این علم آشنا می‌کند.
درباره کتاب ستون‌های آسمان
تمدن‌های گوناگون در طی تاریخ علم نجوم را به سوی پیشرفت سوق داده‌اند. تغییرات آسمان، ماه، شب و روز از زمان غارنشینی برای انسان‌های پرسش‌برانگیز بود و به همین دلیل است که پیدایش دانش اخترشناسی را از آن هنگام می‌دانند. این کنجکاوی‌ها داستان سرایی و اسطوره سازی در مورد پدیده‌های نجومی را رقم زد. برای مثال می‌توان به ابداع صورت‌های فلکی و اسطوره‌های آن اشاره کرد.
از این رو انسان‌های بدوی مسیر تحول نجوم را آغاز کردند و به مرور تمدن‌های بابل، مصر، یونان و... هر کدام پیشرفت‌هایی در این زمینه داشتند؛ اما انقلاب در اخترشناسی در قرن شانزدهم میلادی رخ داد و پایه‌های اخترشناسی جدید شکل گرفت. در این میان، افراد مختلفی مانند بطلمیوس، ابوریحان بیرونی و... در این تغییرات نقش داشته‌اند که نام آن‌ها را در تاریخ ماندگار کرده است؛ این افراد نه تنها به پیشرفت نجوم کمک کردند بلکه در جهان علم نیز شاخص و ممتاز بودند.
برای اولین بار در سال 2000 منتظر علائمی از پایان جهان بودیم. 21 دسامبر سال 2012 بر اساس گاه شماری مایاها به عنوان روز پایان جهان معرفی شده بود که گفته شد تغییر و تحولات عظیمی در این روز صورت می‌گیرد و برخی بر این عقیده بودند که سیاره‌ای به زمین برخورد خواهد کرد و کره‌ی زمین نابود می‌شود که این نظریه با استقبالی جهانی روبرو شد... مجامع علمی این نظریه را رد کردند و علاوه بر آن رهبران ادیان ابراهیمی نیز با محقق نشدن نشانه‌های قطعی آخرالزمان نیز این نظریه را باطل دانستند... اما همچنان عده‌ی زیادی منتظر نابودی زمین بودند و دنبال راه چاره...
و باز در سال 2020 عده‌ای منتظر پایان جهان بودند... اما هنوز هم جهان پابرجاست و در جای خود ایستاده و به نظر می‌رسد تازه بالغ شده و دچار تغییر و تحول! نه چیزی بیش از این!
نوید بابایی که در زمینه ستاره شناسی تحقیق و فعالیت دارد و دکتر حمید مهدوی راد در این راستا تحقیقاتی انجام داده‌اند که با خواندن کتاب ستون‌های آسمان (Pillars Of Sky) اطلاعات خوبی به دست می‌آوریم.
کتاب ستون‌های آسمان مناسب چه کسانی است؟
این کتاب به علاقه‌مندان به دنیای جذاب و پررمز و راز نجوم پیشنهاد می‌شود.
در بخشی از کتاب ستون‌های آسمان می‌خوانیم
ستاره یا اَختر، گوی آسمانی درخشان و بسیار داغی از پلاسماست که انسجام خود را با نیروی گرانش خود حفظ می‌کند. نزدیکترین ستاره به زمین خورشید و پس از آن پروکسیما قنطورس است. ستارگانِ قابل دیدن در شب از روی زمین، به دلیل فاصله بسیار دورشان، به شکل نقاطی ثابت (گاهی چشمک زن) و روشن دیده می‌شوند. در طول تاریخ، گروه‌های ستاره‌های برجسته‌تر، به نام صورت‌ها و صورت‌واره‌های فلکی، گروه‌بندی شده و روشن‌ترین ستارگان نیز نام‌گذاری شده‌اند. کاتالوگ‌هایی از ستارگان توسط اخترشناسان گردآوری شده‌است که ستارگان شناخته‌شده را مشخص می‌کند و نام‌های استانداردی برای ستارگان پیشنهاد می‌کنند.
