کتاب چنین گفت خیام: تکنولوژی فکر و روش‌های شاد زیستن به روایت خیام

کتاب چنین گفت خیام ترکیبی است از جملات پرمایه‌ی بزرگان جهان و دوبیتی‌های حکیم عمر خیام نیشابوری که در مضامین مشترکند. سعید مبینا با پیوند زدن فرهنگ ایرانی به فرهنگ جهانی، راهنمای شاد زیستن به شیوه‌ی خیام را به مخاطب عرضه می‌کند. در این کتاب در کنار اشعار خیام سخنانی از توماس ادیسون، پائولو کوئیلو، ژوزف مورفی و صائب تبریزی آورده شده است.

درباره‌ی کتاب چنین گفت خیام

عمر خیام نشابوری نه‌تنها در زمینه‌ی شعر، بلکه در فلسفه، نجوم و ریاضیات سرآمد بود. اشعار او برای انسان‌ها در سراسر جهان پیام‌آور امید و شادی‌اند و ازآن‌روست که ایرانیان تنها مخاطبان او نیستند و اشعارش به زبان‌های مختلف ترجمه شده. سعید مبینا طیِ تلاشی ارزشمند، جملات قصار و نغز بزرگانِ فرهنگ‌های مختلف را در کتاب چنین گفت خیام گردآوری کرده و آن‌ها را با دوبیتی‌های خیام پیوند زده و این‌گونه فرهنگ غنی و کهن ایرانی را یادآور شده.

اشعار و جملات این کتاب بر شاد زیستن تأکید دارند و انسان را به دیدن زیبایی‌های مسیر دعوت می‌کنند. سعید مبینا همچنین مفهوم وقت و گران‌مایه بودن آن را از منظر خیام و کسانی همچون بنجامین فرانکلین و ژان دولابرویه بررسی می‌کند. مراقبه و مدیتیشن یکی دیگر از عناصر مضمونیِ تکرارشونده در کتاب چنین گفت خیام می‌باشد. همان‌گونه که «آچاریا» مدیتیشن را به معنای بودن در لحظه بدون هیچ فکر و اندیشه‌ی زایدی می‌داند، خیام نیز دوبیتی‌هایی در مدحِ زیستن در لحظه‌ی اکنون دارد. خیام همچنین به مضمون عشق، محبت و پایداری و ثابت‌قدم بودن در مسیر پرداخته است.

کتاب چنین گفت خیام توسط انتشارات اهورا قلم به چاپ رسیده است.

کتاب چنین گفت خیام برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب به اهالی شعر و ادب و جویندگان شادی و شادکامی پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب چنین گفت خیام: تکنولوژی فکر و روش‌های شاد زیستن به روایت خیام می‌خوانیم

زبانی وجود دارد که از واژه‌ها فراتر است. اگر کشف این زبان بی‌کلام را بیاموزی، می‌توانی جهان را کشف رمز کنی. (پائولو کوئیلو)

به سنگی توهین کن، با شمشیرت به او حمله کن، شمشیر می‌شکند. بهترین شمشیرزن کسی است که مثل سنگ است. بی‌آنکه شمشیر بکشد نشان می‌دهد که هیچ‌کس نمی‌تواند شکستش بدهد. (پائولو کوئیلو)

هر راز که اندر دل دانا باشد / باید که نهفته‌تر از عنقا باشد
کاندر صدف از نهفتگی گردد دُر / آن قطره که راز دل دریا باشد (خیام)