کتاب حیات جاوید: شرحی اجمالی بر وصیت‌نامه امیرالمومنین به امام حسن مجتبی در حاضرین

سخنان امام علی علیه‌السلام یکی از شیرین‌ترین بیاناتی است که می‌تواند چراغ روشنی در زندگی هر فرد باشد. کتاب حیات جاوید نوشته سید محمدمحسن طهرانی است که در دو بخش تالیف شده است. بخش اول این اثر، شامل متن وصیت‌نامه امام علی (ع) به امام حسن مجتبی (ع) و بخش دوم آن، دربرگیرنده شرح مفصل طهرانی بر متن این وصیت‌نامه است که به توضیح و تبیین بیانات امیرالمومنین (ع) می‌پردازد.

درباره کتاب حیات جاوید

از جمله پایه‌های محکم دین اسلام و یکی از تاثیرگذارترین افرادی که در طول تاریخ اسلام جایگاه والایی نزد شیعیان دارد، حضرت علی (ع) است. بنابراین اگر فقط اندکی با تاریخ تشیع آشنا باشید،‌ از جایگاه خاص ایشان در میان شیعیان آگاه هستید. ایشان که به عنوان امام و پیشوای اول مسلمانان و جانشین برحق پیامبر اسلام معرفی می‌شوند،‌ مروج سبک خاصی از تفکر دینی، اخلاق و بندگی به شمار می‌روند که با زیبایی ویژه‌ای، آموزه‌های دین اسلام را در اختیار پیروان خود قرار می‌دهند.

سید محمد محسن حسینی طهرانی با جمع‌آوری و تألیف کتاب حیات جاوید تلاش کرده است تا گفته‌ها، اندیشه‌ها و متن وصیت مولا علی (ع) به امام حسن مجتبی (ع) را به‌زیبایی و با زبانی شیوا بیان کند. در این کتاب با دو بخش اصلی روبه‌رو خواهید شد که در قسمت ابتدایی آن،‌ متن وصیت‌نامه امام علی همراه با ترجمه فارسی نگاشته شده و در قسمت بعدی،‌ نویسنده شرح مفصلی را بر متن این وصیت‌نامه نوشته است. توضیحاتی که تهرانی بر متن وصایای امام علی (ع) افزوده است، فهم و درک بیانات حضرت را برای شما آسان‌تر می‌کند و دریافت پیام‌هایی که در کلام امام علی (ع) نهفته شده‌اند، راحت‌تر اتفاق می‌افتند. برای آنکه آموزه‌های دینی تشیع را به‌طورکامل بیاموزید،‌ بهتر است این کتاب را بخوانید.

کتاب حیات جاوید برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای همه افرادی که به متون دینی و مذهبی و همچنین آثار مرتبط با شریعت اسلام و تشیع علاقه دارند، بسیار مناسب است.

در بخشی از کتاب حیات جاوید می‌خوانیم

پیروی و متابعت افراد از اشخاص ناصالح و مکّار با ظاهری فریبنده و جاذب، و سخنانی دل‌نشین و موزون، و چهره‌ای متبسّم و خندان، و تواضعی از روی مکر و حیله، و سخاوت و بخشش برخاسته از نیّات پلید نفسانی، و زهدی فریب‌کارانه و ریاگونه، نتیجه‌ای جز خسران و بدبختی و هلاکت و از دست دادن عمر و فرصت بازناگشتنی به بار نخواهد آورد. و همۀ این مصائب به جهت عدم شناخت افراد نسبت به اصول و مبانی و پیروی و اطاعت از فرد دیگر است؛ و اگر کاملاً بر این قواعد و اصول اطّلاع داشته باشند و بدانند ملاک متابعت و حرف شنوی و تبعیّت از یک فرد چه مسائلی خواهد بود، دیگر کورکورانه و از روی احساس و عقل ناقص و ذهن ناآگاه خود از او اطاعت نمی‌کنند.

و لذا أمیرالمؤمنین علیه السّلام در این وصیّت‌نامه توصیه می‌کنند به حکمت؛ یعنی کلام متقن و اعتقادی راسخ که با وجود آن، انسان موارد شبهه را تشخیص می‌دهد و در دام هوا و هوس وشیطان گرفتار نمی‌شود.

دومین علّت پیدایش توهّمات و گرفتاری‌بشر در دام آنها، گرایش و تمایل و تعلّق نفس آدمی است به ظواهر جزئیّه و امور حسیّه و پدیده‌های عالم طبع و مادّه. و این قضیه در تمامی افراد، چه عالم و چه جاهل، و چه خُرد و چه کلان، و چه مرد و چه زن وجود دارد؛ البته به استثنای آن دسته از افرادی که با تهذیب و تزکیه و تربیت نفس و به فعلیّت رساندن قوای روحی و عقلانی، از جزئیّت رسته و به کلّیّت پیوسته باشند.