بله
کتاب مراقبت‌های پرستاری در اختلالات روانشناختی سالمندان، به صورت تخصصی و جامع نحوه‌ی مراقبت از سالمندانی که دچار مشکلات جسمانی و روانی هستند را مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد.
درباره‌ی کتاب مراقبت‌های پرستاری در اختلالات روانشناختی سالمندان:
این کتاب راهنمایی جامع در زمینه‌ی درمان و مراقبت از بیماران کهنسال و سالمندان چه در مراکز نگهداری و چه در منازل شخصی است. کتاب "مراقبت‌های پرستاری در اختلالات روانشناختی سالمندان" موضوعاتی از قبیل استرس، مشکلات مالی، گوشه‌گیری و تنهایی، پیشگیری از خودکشی و افسردگی، تلاش برای از بین احساس تنهایی و... را در سالمندان مورد ارزیابی قرار می‌دهد.
به نظر می‌رسد که حفظ استقلال و عدم وابستگی سالمندان و ایجاد شرایط برقراری ارتباطات اثربخش با اعضای خانواده، دوستان، همسایگان و فرزندان می‌تواند تا حدود زیادی مشکل افسردگی، اضطراب، ترس، احساس تنهایی، احساس ناامیدی و سایر احساسات منفی سالمندان را تا میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش دهد. اعضای خانواده و دوستان سالمندان باید تلاش نمایند تا برای آنان شرایطی را به وجود بیاورند که تا حد امکان از دارو درمانی و وابسته شدن به داروها اجتناب شود.
به دلیل این که احساس تنهایی و انزوای اجتماعی سالمندان را در معرض افسردگی، ترس، اضطراب و گرایش به سمت مصرف الکل و مواد مخدر سوق می‌دهد، لازم است شرایط به گونه‌ای برای آنان فراهم شود که از گرایش به سمت اینگونه مواد اجتناب نمایند. برای انجام این کار، لازم است پرستاران سالمندان، وضعیت جسمانی و روانی آنان را به طور مداوم مورد ارزیابی قرار دهند.
کتاب مراقبت‌های پرستاری در اختلالات روانشناختی سالمندان برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب برای دانشجویان رشته پرستاری و کلیه‌ی دست اندرکاران خدمات درمانی و مراقبتی از سالمندان مناسب است.
در بخشی از کتاب مراقبت‌های پرستاری در اختلالات روانشناختی سالمندان می‌خوانیم:
در رابطه با سلامت روان، سلامت جسمانی سالمندان نیز از اهمیت زیادی برخوردار می‌باشد. اغلب سالمندان میان سال، یعنی سالمندانی که بین سنین 65 تا 74 ساله هستند، علاقه زیادی به فعالیت‌های سلامت‌بار، مانند تغذیه مناسب، ورزش‌های هوازی (ایروبیک) و ارزیابی روتین وضعیت سلامت خود توسط متخصصین بررسی وضعیت سلامت دارند. این افراد ترجیح می‌دهند که در کلاس‌های آموزش سلامت به ویژه در مراکز نگهداری سالمندان جلسات ای‌ای آر پی، دوره‌های آموزش دینی، و نیز سایر همایش‌های مرتبط با فعالیت‌های سلامت بار و پیشگیری از خطرات ناشی از مصرف داروهای مختلف مشارکت نمایند. این افراد یاد می‌گیرند که انجام مستمر فعالیت‌های جسمانی و روانی برای دستیابی به سلامت و حفظ آن از اهمیت به سزایی برخوردار می‌باشد.
با عنایت به تجربه سالمندان، انجام بعضی فعالیت‌ها مانند کار پاره وقت ادامه آموزش و یادگیری در جهت دستیابی به یک درجه علمی (تعداد زیادی از بزرگسالان در سنین دهه 70 و 80 جهت اخذ مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا اقدام می‌نمایند)؛ مشارکت در سمینارها و کارگاه‌های آموزشی محلی با استانی و مشارکت در فعالیت‌های سازمان‌های سیاسی و ادامه تحصیل در دانشگاه‌های شبانه روزی، می‌توانند در رابطه با سلامت جسمانی و روانی آنان تاثیر گذار باشند. برخی دیگر از سالمندان که بیماری‌های جسمانی حاد را تجربه نموده و بسرعت بهبودی حاصل می‌کنند، احتمال کمی دارد که در معرض خطر ابتلاء به اختلالات یا بیماری‌های روانی قرار بگیرند، اما سالمندانی که دچار بیماری‌های مزمن، بلند مدت و صعب العلاجی می‌شوند که موجب ناامیدی آن‌ها از بهبودی، افسردگی و در برخی مواقع موجب خودکشی آن‌ها می‌شود، احتمال زیادی دارد که دچار اختلالات یا بیماری‌های روانی نیز شوند.
