کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود؟

ابوالفضل طاهریان ریزی روایاتی تازه از کوروش، شاهِ محبوب هخامنشی را در کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود؟ جمع‌آوری کرده و به این دوران پرآوازه از سرزمینمان می‌پردازد. این اثر، کتابی‌ست خوش‌خوان که علاقه‌مندان آثار تاریخی را مجذوب خود خواهد کرد.

درباره کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود؟

در تاریخ سرزمینمان، ایران، از کوروش همواره به نیکی یاد شده است. او که به عنوان بنیان‌گذار فرهنگ و تمدن شهرنشینی شناخته می‌شود، موفق شده بود تا یکی از بزرگ‌ترین امپراطوری‌های جهان را اداره کند. دوران پادشاهی ایران باستان، به‌ویژه دوران پادشاهی کوروش برای ایرانیان از جمله محبوب‌ترین قسمت‌های تاریخ به‌شمار می‌رود. ابوالفضل طاهریان ریزی در کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود به بررسی جنبه‌های گوناگون این پادشاه پرداخته و تأثیر او در تاریخ را بررسی می‌کند. او در این میان روایتی تازه از پادشاه محبوب هخامنشی را ارائه می‌دهد؛ از گاه‌شماری دوران پادشاهی کوروش گرفته تا نقش او در هنر و ادبیات جهان.

از موارد دیگری که ابوالفضل طاهریان در این اثر به سراغشان رفته و مفصلاً به شرح آن‌ها می‌پردازد، مسأله‌ی جنگ‌هاست. از جنگ‌ با مادها و فتح بابل، فروپاشی فرمانروایی لیدیه و تسخیر شرق ایران و غرب آسیای میانه و ایلام در این کتاب بررسی شده‌اند. نثر ساده و زبان شیوا نگارنده‌، کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود را به اثری خوش‌خوان تبدیل کرده است. خوب است اشاره کنیم این اثر برای نوجوانان نیز می‎‌تواند بسیار مفید واقع شود. چه‌بسا نثر روان آن انگیزه‌ی مطالعه‌ی کتب تاریخی دیگری را نیز در آن‌ها ایجاد کند.

کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود مناسب چه کسانی است؟

اگر تاریخ ایران باستان برایتان جذابیت دارد، کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود به شما پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب کوروش بزرگ چه کسی بود می‌خوانیم:

ابن بلخی از کوروش همچون کسی که یهودیان را آزاد ساخت و آخرین پادشاه آشور را شکست داد یاد کرده‌است. نام کوروش به صورت کرش ذکر شده‌است، ولی یقین آن است که این نام باید همان کوروش باشد. حمزه اصفهانی از کوروش یاد می‌کند و او را با «بهمن» یکی می‌شمرد و می‌نویسد که یهودیان می‌پندارند که بهمن به زبان ایشان همان کوروش است. مسعودی نیز می‌نویسد که نام کوروش برای یهودیان شناخته شده بود، ولی ایرانیان او را بهمن می‌نامند. دقیقترین تبارنامه هخامنشیان را ابوریحان بیرونی به دست می‌دهد. اگر این تبارنامه را به دقت دنبال کنیم، می‌بینیم که او نام‌های کیانی را با نام‌های هخامنشیان برابر دانسته‌است و کیخسرو را برابر کوروش نهاده‌است. بیرونی در اینجا می‌کوشد که کیانیان را به هخامنشیان پیوند دهد و یک تبارنامه دقیق از هخامنشیان تهیه کند. ابوریحان بیرونی پیشنهاد می‌کند که کی‌قباد پس از اسرحدون (شناخته شده با نام زَو بن تهماسب) حکومت کرد و کی‌کاووس همان بخت النصر بود و نسل سوم بعد از کی‌قباد است؛ کورِش همان کی‌خسرو است که جانشین کوروش (شناخته شده به عنوان لهراسب) گشته‌است. به گفته احمدی، بهمن، شخصیتِ اسطوره‌ای ایرانی، برخی از یادمان‌های تاریخی کوروش را به خود جذب کرده‌است: «گویند وی (=بمهن) به دوران پادشاهی خود باقی‌مانده بنی اسرائیل را [از بابل] به بیت‌المقدس پس فرستاد؛ و فرمان به‌آباد نمودن بیت‌المقدس داد»؛ «اسرائیلیان چنین پندارند که بهمن در کتاب‌های اخبار آن‌ها به زبان ایشان، همان کوروش است».

بهمن پسر اسفندیار، شاه کیانی اسطوره‌ای ایران است. نام این شاه در اوستا نیامده، ولی به عنوان یکی از پادشاهان در دینکرد، بندهشن و بهمن‌یشت آمده‌است. منابع مختلفی عربی، پهلوی و فارسی نو نام او به صورت وهمن (در بندهشن)، بهمن (در شاهنامه فردوسی؛ مروج الذهب مسعودی)؛ دینوری، اردشیر بهمن (در بهمن‌یشت؛ تاریخ طبری؛ تاریخ ابن‌اثیر)، کی‌اردشیر (در حمزه اصفهانی)، کی‌بهمن با لقب «درازدست» (به عربی: طویل‌الید) آورده‌اند. این لقب (درازدست) برای اردشیر یکم هخامنشی (حکومت 465 تا 425 پیش از میلادی) در منابع یونانی به صورت Macrocheir و در منابع لاتین به صورت Longimanus مشهور شده‌است.