خلاصه کتاب صوتی شیوه‌ای تازه برای تشخیص اوتیسم

خلاصه کتاب صوتی شیوه‌ای تازه برای تشخیص اوتیسم نسخه‌ی شنیداری یکی از سخنرانی‌های تد (TED) از امی کلین است که در آن، راهکارهایی سودمند در جهت تشخیص فوری بیماری اوتیسم در کودکان ارائه شده است.

درباره خلاصه کتاب صوتی شیوه‌ای تازه برای تشخیص اوتیسم:

وقتی از اوتیسم (Autism) حرف می‌زنیم، در واقع راجع به یکی از وخیم‌ترین بیماری‌های ژنتیکی مربوط به مغز سخن می‌گوییم. امروزه می‌دانیم که آغاز این بیماری به پیش از تولد کودک بازمی‌گردد. همچنین، بر این نکته واقفیم که اختلال اوتیسم، بر اساس تقسیم‌بندی‌های گوناگونِ تخصصی، طیف بسیار گسترده‌ای دارد. در واقع، بیماران اوتیسمی، همه یکسان نیستند. اختلال ذهنی در برخی از آنها بیشتر و در برخی کمتر است. یا مثلاً، بعضی‌ از ایشان آرام و گوشه‌گیر، و گروهی دیگر پرشور و فعالند. موضوع خلاصه کتاب صوتی شیوه‌ای تازه برای تشخیص اوتیسم (A new way to diagnose autism) همانطور که از عنوان آن به خوبی پیداست، مربوط است به راه‌های تشخیص این بیماری، و نه ویژگی‌های خاص آن.

امی کلین در این اثر که ترجمه‌ی یکی از سخنرانی‌هایِ تد اوست، توضیح می‌دهد که تشخیص زودهنگام اوتیسم، بسیاری از عواقب آن را قابل حل و پیشگیری می‌سازد. پس از این نیز، درباره‌ی راهکاری جالب و تازه برای تشخیص بیماری اوتیسم در کودکان سخن می‌گوید.

خلاصه کتاب صوتی شیوه‌ای تازه برای تشخیص اوتیسم مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به مطالعات علمی به طور عام، و افرادِ درگیر با بیماری اوتیسم به طور خاص، مخاطبین امی کلین در اثر حاضرند.

با امی کلین بیشتر آشنا شویم:

او محقق برجسته‌ی اهل برزیل است که به سبب مطالعات گسترده‌اش در زمینه‌ی بیماری اوتیسم شناخته می‌شود. امی کلین (Ami Klin) کتاب‌هایی نیز در این زمینه نوشته و به انتشار رسانده است.

در بخشی از خلاصه کتاب صوتی شیوه‌ای تازه برای تشخیص اوتیسم:

وقتی یه بچه رو می‌بریم پیش یه متخصص اطفال، قد و وزن فیزیکی بچه رو اندازه می‌گیرن. ما تصمیم گرفتیم یه نمودار رشد واسه ارتباطات اجتماعی بچه‌ها درست کنیم. ما بچه‌ها رو از وقتی به دنیا میان بررسی می‌کنیم. توی این نمودارها نشون دادیم که بچه‌های سالم وقتی به چشم‌های افراد نگاه می‌کنن، از این کار خوششون میاد و تا بیست و چهار ماهگی به این کار ادامه می‌دن. اما نمودار بچه‌های اوتیسمی نشون داده که وضعیتشون خیلی متفاوته.

در ابتدا، مثلاً از دو ماهگی به چشم‌های افراد نگاه می‌کنن اما با بزرگ‌تر شدنشون، این نمودار پایین میاد. اینطور به نظر میاد که این بچه‌ها واکنشی رو به دنیاشون وارد می‌کنن که اونها رو به مردم ارتباط بده. اما هیچ کششی این وسط وجود نداره. انگار که محرک یا مثلاً شما، تأثیری در هدایت زندگی روزمره‌شون ندارید...