کتاب بیست و پنج صدم بیشتر

امیرعباس سنگی در کتاب بیست و پنج صدم بیشتر، در قالب داستانی خاطرات‌گونه با زبانی طنزآمیز به مزایا و معایب نظام آموزشی کشور و دوران تحصیل خود پرداخته است.

کتاب بیست و پنج صدم بیشتر مناسب چه کسانی است؟

این کتاب را به دوستداران داستان‌های اجتماعی ایرانی پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب بیست و پنج صدم بیشتر می‌خوانیم:

بعد با او دست دادم و کنارش نشستم و آنقدر برایش لطیفه‌های بی‌مزه تعریف کردم تا از دلش درآوردم. دوباره زنگ مدرسه به صدا درآمد. اما این بار نه تنها باعث خوشحالی‌ام نشد، بلکه مانند پتکی آهنین بر سرم کوبید و تا کمر در زمین فرویم کرد. به سختی خودم را جمع و جور کردم و به همراه ماهان به سمت کلاس حرکت کردم. ماهان برخلاف من که قلب بوکسُرم، قفسه‌ی سینه‌ام را مانند کیسه بوکس زیر مشت و لگد گرفته بود و هر لحظه ممکن بود این کیسه بوکس را از جا بکند، چهره‌ی کاملاً آرامی داشت و انگار نه انگار که قرار بود تا چهل و پنج دقیقه‌ی دیگر در وضعی طاقت‌فرسا به سر ببرد. ترسم از تنبیه معلم جایش را به ترس دیگری داد. اصلاً چه چیزی باعث شده بود که من خواب نازنینم را رها کنم و به آن مکان خوفناک بروم؟ معلوم است دیگر. اما حالا که باید پشت به تابلو می‌ایستادم و در آن حالت زجر می‌کشیدم، چیزی هم یاد نمی‌گرفتم. نمی‌دانستم اگر به خانه می‌رفتم و کسی از من می‌پرسید که امروز چه یاد گرفته‌ای چه جوابی باید می‌دادم. لابد باید می‌گفتم فحش شنیدن، مسخره شدن، گریه کردن، تحقیر شدن و کتک خوردن!

اما به لطف خدا سایه‌های وحشتناک این ابر تیره رنگ، خیلی زود از بالای سر من و ماهان کنار رفتند.

در زنگ تفریح دوم، هنگامی که من و ماهان کنار هم نشسته بودیم و از بدبختی‌هایمان حرف می‌زدیم پسر قد بلند و خوش تیپی در حالی که دست خود را روی شانه‌ام گذاشته بود و امیدوارانه به من نگاه می‌کرد، کنارم نشست و چیزی را که به شدت به آن احتیاج داشتم، به من هدیه کرد.