کتاب بیلیونر

کتاب بیلیونر به قلم آذر رستگار، داستان زندگی مردی به نام یوسف را به تصویر می‌کشد که با برنامه‌نویسی و تلاش و پشتکار خودش در خارج از کشور به فردی موفق و ثروتمند تبدیل می‌شود؛ او بعد از سال‌ها مهاجرت به ایران بازمی‌گردد غافل از اینکه ماجراهایی غیرقابل پیش‌بینی در انتظارش است.

درباره‌ی کتاب بیلیونر:

این رمان با داشتن فضایی شهری و نیمه فانتزی، دارای لایه‌هایی درونی است که فقط با تأمل می‌توان آن را دریافت؛ انسان‌هایی با قضاوت‌های سطحی و انسان‌هایی با بینش عمیق و فلسفی؛ انسان‌هایی با درجه‌بندی عشقی و انسان‌هایی طبقه‌بندی شده؛ آن‌هایی که بی‌دلیل دوست دارند و آن‌هایی که بی‌دلیل نمی‌توانند دوست داشته باشند؛ روابطی از سر بی‌خیالی، روابطی از سر بلند پروازی؛ انسان‌هایی که نباید عاشق شوند و آن‌هایی که می‌توانند عاشق شوند و دنیایی که می‌توان در آن حتی عشق را هم خرید و فروش کرد؛ دنیای ما.

در دنیای فانتزی بیلیونر به خوبی می‌توان چنین تقسیم‌بندی‌هایی را دید. همین دنیای امروز است؛ دنیایی با همه خوبی و بدی‌هایش؛ انسان‌هایی با محتوایی یکسان و فرم‌هایی پیچیده و گوناگون. کتاب بیلیونر رمان قضاوت است؛ قضاوت آدم‌ها نسبت به هم و قضاوت دنیا به ایران خسته.

کتاب بیلیونر مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی ایرانی از خواندن این اثر لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب بیلیونر می‌خوانیم:

یوسف در دنیای خودش غرق شد. احساسش جای دیگری به پرواز درآمده بود. وجود دختربچه‌ی بستنی به دست و خوشی کوتاه‌مدت؛ و یک حوای تازه رخ عیان کرده، چه فضای دل‌انگیزی بود وقتی‌که هنوز مشامش از بوی توت‌فرنگی دهان دخترک پر بود. وقتی‌که خواب نبود و تمام آنچه را که حس می‌کرد، بیداری مطلق بود؛ نمی‌توان منکر آن شد که گاهی جریانات کوچک، ما را به اهداف بزرگ می‌رسانند. همیشه یک جرقه، باعث به وجود آمدن آتش می‌شود. یک جرقه‌ی کوچک. آیا به این فکر کرده بود؟ حتی مهیب‌ترین آتش‌ها تنها و تنها از یک جرقه‌ی کوچک ناشی می‌شود. حوا یا دختربچه؟ کدامشان می‌توانست در جرقه زدنِ خوشی کوچکی که در دلش نجوا می‌کرد، نقش اساسی را ایفا کرده باشد؟ یک مردِ تنها، با دیدن هرکدام از این‌ها می‌تواند لحظه‌ای در خوشی بغلتد، مگر آنکه بیمار باشد و یا اینکه درگذشته‌هایش دستخوش تجربیاتی تلخ شده باشد. تجربیاتی که حتی از یادآوری آن‌ها دچار احساس وحشت و پشیمانی کند.

رنگ‌ها جاذبه‌ی جادویی خودشان را دارند. جذب می‌کنند. می‌فریبند و چشم‌ها و احساس‌ها را در خود غرق می‌کنند. با خودش فکر کرد که چرا آناهیتا نیامده است؟ نکند نقاشی تمام‌شده است و دیگر خبری از نقاش نخواهد شد؟ انگار سرش به‌جایی خورده بود و گنجشک‌هایی نامرئی دور سرش اسم آناهیتا را جیک‌جیک می‌کردند که او با همان قلم‌موهای بزرگ و قطورش بر روی دیوار ظاهر شد و به همان صورتی که بار اول او را دیده بود، روی آخرین پله ایستاد و چیزی نگذشت که کمرنگ و کمرنگ‌تر شد و تصویر دیوار آبی در برابر دیدگانش شروع به رقصیدن کرد. بابک داشت حرف می‌زد. کوتاه و مختصر.