کتاب صوتی با من مهربان باش: با خدای خویش این گونه سخن بگوییم

کتاب صوتی با من مهربان باش: با خدای خویش این گونه سخن بگوییم درباره‌ی مناجات با خداست و راز و نیازهای ساده و صمیمانه‌ی مهدی خدامیان آرانی را در برمی‌گیرد. این کتاب تلاش می‌کند با طرح مسائل مختلف، به شما یاری برساند تا بتوانید پیوندی عمیق‌تر با پروردگار برقرار نمایید.

موضوع کتاب صوتی با من مهربان باش چیست؟

مهدی خدامیان آرانی قصد دارد در کتاب حاضر، اطلاعات سودمندی در زمینه‌ی مناجات با پروردگار در اختیارتان قرار دهد؛ به عبارت دیگر، کتاب صوتی با من مهربان باش نگاهی احساسی و عرفانی به چگونگی برقراری ارتباط با خالق مطلق دارد و با زبانی ساده، مفاهیم ارزشمندی را به شما منتقل می‌کند.

مهدی خدامیان آرانی برای بیان مطالب خود به موضوعات گوناگونی اشاره می‌کند و تلاش می‌کند فواید ارتباط نزدیک با خدا را به جوانان ایران یادآور شود.

این کتاب مناجات‌های زیبا و دلنشینی را در برمی‌گیرد که روح شما را جلا می‌دهد و می‌تواند الگویی برای‌تان باشد تا با خدای خویش با چنین ادبیاتی به گفت‌وگو بنشینید. ‌

کتاب با من مهربان باش مناسب چه کسانی است؟

اگر به تمایل دارید که از نظر معنوی، خود را تقویت کنید و ارتباط عمیق‌تری با خدا داشته باشید، کتاب حاضر بهترین گزینه برای شما محسوب می‌شود.

با مهدی خدامیان آرانی بیشتر آشنا شویم:

این نویسنده‌ی ایرانی در سال 1353 در آران و بیدگل در نزدیکی کاشان متولد شد. وی در سال 1368 به حوزه علمیه‌ی کاشان راه یافت و در سال 1372 در دانشگاه علامه طباطبایی تهران در رشته‌ی ادبیات عرب مشغول به تحصیل شد. خدامیان در سال 1376 به قم مهاجرت کرد و تمامی درس‌های حوزه را تا مقطع خارج فقه و اصول ادامه داد و مدرک سطح چهار حوزه‌ی علمیه قم (دکترای فقه و اصول) را به دست آورد.

او تا به‌امروز بیش از صد کتاب نوشته است که بیشتر آن‌ها جوایز مهمی را برایش به ارمغان آورده‌اند. قلم روان، پویا و داشتن مستندات تاریخی - حدیثی از مهم‌ترین ویژگی این آثار خدامیان محسوب می‌شود.

در بخشی از کتاب صوتی با من مهربان باش می‌شنویم:

بارها پیش آمده است که من حاجت‌های زیادی داشته‌ام اما یکی از آن حاجت‌ها برایم خیلی مهم است. برای همین از حاجت‌‌های کوچکم چشم‌پوشی کرده و فقط آن حاجت و آرزوی بزرگم را از تو خواسته‌ام. من این‌گونه تربیت شده‌ام که همیشه باید آرزوهای بزرگ را بر آرزوهای کوچک مقدم بدانم.

امشب هم که به در خانه‌ی تو آمده‌ام آرزوی بزرگ خویش را از تو می‌خواهم. تو را صدا می‌زنم تا مرا به آرزوی بزرگم برسانی. دستم را به سوی تو دراز کرده‌ام و تو را این‌گونه می‌خوانم: خدایا حاجت بزرگی دارم.

لحظاتی می‌گذرد و سوالی به ذهنم می‌رسد؛ چرا به تو می‌گویم حاجت بزرگم را بده؟ این حاجت برای من بزرگ است، در این‌جا، در دنیای من، در این دنیای خاکی این حاجت مهم و بزرگ است اما آیا برای تو هم این‌گونه است؟