بله
کتاب برنامه ریزی توریسم برای مناطق بیابانی تالیف جواد حسینی به بررسی جنبه‌های مختلف جغرافیای طبیعی، عوامل اقتصادی و اجتماعی گردشگران و جوامع محلی در صنعت گردشگری بیابانی می‌پردازد.
درباره برنامه‌ریزی توریسم برای مناطق بیابانی:
گردشگری یا توریسم که امروزه به عنوان یکی از مهمترین و موثرترین صنایع جهان شناخته شده است نقش مهمی در توسعه اقتصادی کشورهای جهان داشته و به یکی از منابع عمده درآمدی برای بسیاری از نظام‌های اقتصادی تبدیل شده است. به گونه‌ای که برخی از کشورها سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی را به توسعه زیرساخت‌ها و معرفی جاذبه‌های توریستی مقاصد مورد نظر خود اختصاص می‌دهند. براساس مطالعات گسترده‌ای که در خصوص اثرات و منافع این صنعت انجام شده است، منافع اقتصادی و اجتماعی و زیست محیطی توسعه گردشگری بسیار قابل توجه است که ضرورت توجه به این صنعت نوظهور و رو به رشد را بیشتر نمایان می‌کند.
معرفی گردشگری بیابانی:
توسعه منابع توریسم در مناطق بیابانی بیشترین رشد را در استفاده از منابع گردشگری در سال‌های اخیر تجربه کرده است. گردشگری بیابانی بخشی از اکوتوریسم است که رابطه بسیار تنگاتنگی بین جنبه‌های طبیعی محیطی و اقتصادی اجتماعی برقرار می‌کند. این بخش از گردشگری می‌تواند اثرات قابل توجهی بر جوامع محلی در حفظ طبیعت و استفاده از منابع جاذبه‌های طبیعی برای کسب درآمد پایدار بدون تخریب محیط طبیعی باشد. گردشگری بیابانی را می‌توان نوعی از گردشگری دانست که در آن توریست‌ها برای بازدید از جاذبه‌های بیابانی به منظور لذت بردن از پدیده‌های بی‌نظیر و خاص، آموزش از پدیده‌های طبیعی، برخورداری از آب و هوای متفاوت و یا سایر دلایل دیگر به این مناطق شگفت انگیز مسافرت می‌کنند.
با توجه به رابطه نزدیک بین محیط طبیعی و جامعه انسانی در صنعت گردشگری بیابانی برنامه‌ریزی در این خصوص نیازمند درک بسیاری از جنبه‌های جغرافیای طبیعی و عوامل اقتصادی اجتماعی گردشگران و جوامع محلی است. بدون درک درست از مسافران یا بازدید کنندگان از مناطق بیابانی و همچنین شناخت حساسیت‌های محیط طبیعی از ابعاد آب و هوایی، زمین شناسی، زندگی گونه‌های گیاهی و جانوری و حساسیت‌های آن‌ها، و همچنین فرهنگ و آداب جوامع محلی نمی‌توان برنامه‌ای درخور برای توسعه گردشگری بیابانی تنظیم نمود
مطالعه کتاب برنامه‌ریزی توریسم برای مناطق بیابانی برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب برای کسانی که در زمینه گردشگری به ویژه اکوتوریسم و طبیعت گردی فعالیت می‌کنند، مفید و کاربردی است.
در بخشی از کتاب برنامه‌ریزی توریسم برای مناطق بیابانی می‌خوانیم:
میزان سفر در بیابان لوت در یکی دو دهه گذشته افزایش چشمگیری داشته است. سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مسئول کنترل تمام بازدید کنندگان در مکان‌های مشخصی است. فشار گردشگری در برخی از مناطق دشت لوت به علت دسترسی آسان در حال افزایش است. نیاز به افزایش امکانات با توجه به استانداردها و ضوابط عرصه و حریم در راستای افزایش تعداد بازدید کنندگان و بالا بردن انتظارات وجود دارد در آینده انجام خواهد شد. از این رو نه تنها باید گردشگران را کنترل کرد، بلکه جلوگیری از تراکم آن‌ها در مناطق مشخص لازم و ضروری است.
تردد در میان کلوت‌ها و بالا رفتن از آن‌ها از جمله فعالیت‌هایی است که دراین منطقه عمومیت دارد و گردشگران به عنوان یک تجربه جدید به اینکار اقدام می‌نمایند. فشار گردشگران بویژه در ایام نوروز که سال نو و عید ایرانی هاست افزایش چشمگیری پیدا می‌کند که در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آن را مدیریت می‌نماید. برای پاسخ دهی به نیاز روز افزون گردشگران به زیر ساخت‌های گردشگری محدوده‌هایی در غرب منطقه عرصه اثریک کمپ بیابانی برای این منظور ایجاد شده است. کاروان سرای شفیع آباد نیز به منظور خدمات رسانی مرمت و آماده شده است. در این راستا جهت کاهش اثر گردشگران بر روی اثر‌ها یک سری اقدامات پیشگیرانه مانند: محدود کردن تعداد گردشگران و طول اقامت آن‌ها، تنظیم قوانین و مقررات برای محدود کردن رفتار گردشگران، افزایش آموزش در مورد حفاظت از منطقه، ایجاد یک سیستم اتوبوس برای حمل و نقل عمومی و جلوگیری از ورود خودروهای شخصی به منطقه، انتقال زباله‌ها به بیرون از محیط بیابان در برنامه مدیریتی دیده شده است.
