کتاب ها: داستان‌های مینیمال

کتاب ها: داستان‌های مینیمال مجموعه‌ای از داستان‌های یک خطی و ساده اثر مصطفی خدامی است؛ روایت‌هایی کوتاه و نفسگیر از بخش‌هایی از زندگی شخصیت‌هایی که به خوبی قابل درک و لمس هستند.

درونمایه‌ی آثار مینیمال، خوشی، اندوه، فراغ، وصال و... است که هر کدام در داستان‌هایی تازه و کوتاه در ساده‌ترین و ملموس‌ترین حالت ممکن لحظه‌هایی به یادماندنی را برای شما خلق می‌کند.

مهم‌ترین ویژگی داستان‌های مینیمالیستی روایت‌های مختصر، روابط ساده، زمان و مکان‌های محدود و خاص، تعداد شخصیت‌های کم و بیانی شیوا و ساده است. در آثار مینمیالیستی فقط بخش‌های ضروری اثر به کوتاه‌ترین شکل ممکن باقی می‌ماند.

از جمله مهم‌ترین نویسندگان و ادیبانی که دارای آثار مینیمالیستی هستند می‌توان به ریموند کارور، محمد زهری، ارنست همینگوی و صادق چوبک اشاره کرد.

کتاب ها: داستان‌های مینیمال مناسب چه کسانی است؟

کسانی که به داستان‌های کوتاه و سبک مینیمالیسم در ادبیات علاقه دارند، از مطالعه این کتاب لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب ها: داستان‌های مینیمال می‌خوانیم:

تلنگر
با عجله پلیورش را پوشید و راه افتاد. هم‌زمان پشت درِ دفتر ثبت رسیدند. بخار دهان‌هایشان را بیرون دادند. زن گفت:
«چقدر بهت می‌آد.»
یادشان افتاد هدیه تولد مرد بوده. هر دو در چشم‌های هم خیره شدند.

سایه
قبل از ازدواجش تا چراغ اتاقش را خاموش می‌کرد، سایه درخت روی پرده می‌افتاد که شبیه زنش بود. از وقتی ازدواج کرده، سایه ناپدید شده است.

آشتی
سال‌هاست از قهر ما می‌گذرد. هیچ‌وقت برای دیدن نمایشم نیامد. همیشه آرزو داشتم مردی که با ریش بلند و عینک سیاه، اول از همه می‌آید و آخر از همه از سالن خارج می‌شود، پدرم باشد.

فرار پرافتخار
خودم را داخل لانه گرازی انداختم. صبح با سروصورت خاکی بیرون آمدم. اجساد همه‌جا افتاده بودند و خبری از نیروهای دشمن نبود. نیروهای کمکی که رسیدند، پرافتخارترین سرباز میدان من بودم.

همکاری
نامه‌های بی‌آدرس زیادی به دفتر مجله می‌رسید و روان‌شناس سرشناس شهر به آن‌ها جواب می‌داد. او همیشه تعجب می‌کرد چرا همکاران مجله هیچ وقت به او مراجعه نمی‌کنند.