کتاب نوشتههای ناتمام سرودهی محمدجواد توانایی رنجبر به مسائل احساسی و عاشقانه میپردازد و حاصل دو سال تلاش بیوقفهی خالق آن در ایام دانشجویی است.
در بخشی از کتاب نوشتههای ناتمام میخوانیم:
چه غریبانه دلتنگت میشوم
و چه بچه گانه در این دلتنگی
میگریم و میگریم.
با دیدن تو جان دوبارهای میگیرم
مگر تو کیستی؟
آدمی یا که فرشته؟
مردم تو را آدمی میخوانند و من
فرشته.
زیرکانه به تو نگاه میکنم
هرچیزی را بهانه کرده
تا که رخساره تو را نظاره کنم.
محو تماشای تو میشوم و بس.
تو چه شیرین و عاشقانه دلبری میکنی
انگاری که همچون تویی
در این دنیا
این همه دلبری را ندارد
و شبیه من کسی
وابسته به دلبریهای تو نیست.
بله

















