بله
کتاب منظر موقت شهری: مدیریت استراتژیک به قلم خورشید رشیدی و صادق شیرجنگ، ابتدا شما را با مفهوم مدیریت راهبردی و مناظر موقت شهری آشنا می‌کند، سپس برنامه‌ای مفصل و کامل در این راستا ارائه می‌دهد.
با پیدایش و تکوین شهرها واژه «منظر شهری» پدید آمد؛ اما در جایگاه لغتی تخصصی، انتهای قرن 19 میلادی با طراحی و اقدامات فردریک لا المستد درباره شهرهای آمریکایی مورد توجه قرار گرفت.
مناظر موقت شهری به زمین‌ها یا فضاهای بدون استفاده در سطح شهر با بهره‌گیری موقت گفته می‌شود. از این مناظر می‌توان برای جلوه‌گری رویدادهای فرهنگی - اجتماعی شهر و به منظور بروز رفتارهای شهروندی استفاده کرد؛ فضاهایی که اهمیت بسیاری در افزایش همبستگی‌های اجتماعی، ارتقای رفتار شهروندان و کیفیت محیط زندگی آنان عهده‌دار است.
طرح منظر موقت شهری به سبب نقشی که در پیدایش رفتارهای اجتماعی خاص در محیط دارد، از اهمیت به خصوصی برخوردار است. عملکرد درست اینگونه مناظر که ماحصل آن بیشتر شدن کیفیت محیط شهری خواهد بود، در گرو هدایت و مدیریتی درست، هدفمند و با برنامه است.
در حقیقت مدیریت استراتژیک همانند یک روش مدیریتی درست و مورد تایید می‌تواند شرایط را در جهت سازماندهی و هدایت بی‌عیب و نقص مناظر موقت شهری مهیا سازد.
در بخشی از کتاب منظر موقت شهری: مدیریت استراتژیک می‌خوانیم:
فرمول‌بندی استراتژی که شامل طراحی و تولید استراتژی‌های شرکت بوده، دومین گام در روند مدیریت استراتژیک است. تعیین نقاط قوت شرکت به فرمول‌بندی استراتژی‌ها کمک می‌کند. فرمول‌بندی استراتژی عموماً به سه سطح سازمانی تقسیم می‌شود: عملیاتی، رقابتی و شرکت.
استراتژی‌های عملیاتی: کوتاه مدت هستند و با بخش‌های عملیاتی مختلف شرکت مانند منابع انسانی، مالی، بازاریابی و تولید در ارتباطند. این استراتژی‌ها مختص هر بخش هستند. برای نمونه، استراتژی‌های منابع انسانی با عمل استخدام و آموزش کارکنان و با هدف افزایش سرمایه انسانی در ارتباط هستند.
استراتژی‌های رقابتی: آن‌هایی هستند که مرتبط با روش‌های رقابت در کسب و کار یا صنعت خاصی هستند. شناخت رقبا به منظور فرمول‌بندی یک استراتژی رقابتی، لازم است. شرکت باید بداند رقیبانش چه کسانی هستند و چگونه عمل می‌کنند، همچنین باید نقاط قوت و ضعف رقبا را شناسایی کند. با این اطلاعات، شرکت می‌تواند یک استراتژی برای کسب مزایای رقابتی نسبت به رقبایش تدوین کند.
استراتژی‌های شرکت: بلند مدت هستند و به «تصمیم‌گیری درباره ترکیب کسب و کارها و جهت کلی سازمان» مربوط هستند. کار کردن به عنوان کسب و کاری منفرد یا به صورت کسب و کاری با چندین بخش مختلف، هر دو بخشی از استراتژی شرکت است.
