بله
کتاب انفاق مال و جان، شاهراه گسترش عدالت در جامعه: تدبر در سوره مبارکه حدید پنجمین جلد از سلسله درس گفتارهای علی صبوحی طسوجی که ماحصل چهار جلسه از سخنرانی‌های ایشان است، روش تدبر را بر مبنای یکی از سورههای قرآن کریم ارائه داده و به مباحثی نظیر خمس، زکات و ... می‌پردازد.
این کتاب سعی بر این داشته تا تمام گفته‌ها به شکلی تدوین شود که به صورت یک جلسه‌ی مطوّل به نظر شما آید و گسستگی‌های میان جلسات مختلف و مرورها، پیوستگی مطالب را مخدوش نکند. شما در این کتاب با متنی بسیار روان که ناشی از کتابت یک گفتار است، مواجه خواهید بود و در این مجموعه، به سهولت و به دور از تکلفات مطالعه‌ی کتب علمی و مرجع، مفاهیم ناشی از تدبر سورههای قرآن را درمی‌یابید.
به بیان این کتاب اگر بخواهیم سوره‌ی حدید را معیار سنجش ایمان خود قرار دهیم، بسیاری از ما مؤمن محسوب نمی‌شویم! سطح این سوره بسیار بالاست؛ البته نه آن طور که بگوییم هیچ بشری نمی‌تواند مؤمن شود؛ بلکه ماییم که با «ایمان» در سطوح بسیار پایینی برخورد کرده‌ایم. سوره‌ی حدید شاخص یک دین معیار است و این شاخص برای ما یک الگوی عالی محسوب می‌شود و تا این چشم انداز برای ما محقق نشود، ادعای منتظر امام زمان بودن، یک ادعای واقعا گزاف است.
در بخشی از کتاب انفاق مال و جان، شاهراه گسترش عدالت در جامعه : تدبر در سوره مبارکه حدید می‌خوانیم:
پیغمبر خدا از شما میثاق گرفته؛ یعنی تعهد گرفته که اگر مسلمان هستی، هر وقت دعوتت کردم که مال و جانت را کف دستت بگیری و به صحنه بیایی، باید لبیک بگویی. هر وقت گفتم «هل مِن ناصر؟» باید بگویی لبیک. هر وقت گفتم «هل مِن مُعین؟» باید بگویی لبیک. در این که بگویی من مؤمن به خدا هستم، مؤمن به پیغمبر هستم، نمازهایم را هم از این به بعد خوب می‌خوانم، روزه‌هایم را هم خوب می‌گیرم، حرفی نیست؛ اما ایمان، ایمان نیست مگر این که وقتی پیغمبر دعوتت کرد، اجابت کنی و بایستی. مگر نمی‌گویید مؤمن هستید؟ اگر مؤمن هستید، مگر با پیغمبر تعهد ندارید که دعوتش را اجابت کنید؟ پس شما را چه می‌شود که وقتی دعوتتان می‌کند، اجابتش نمی‌کنید؟
در واقع وقتی دعوت پیغمبر را به «هل من ناصر»، به «هل من معین»، به انفاق، اجابت نمی‌کنید، در حقیقت دعوت پیغمبر را به ایمان اجابت نکرده‌اید. در حقیقت ایمان به اللّه نداشتید. اگر ایمان به اللّه داشتید، چه جای توقف بود؟ لذا می‌گوید خدا بر بنده‌اش آیات روشن فرستاده که شما را از ظلمات خارج کند؛ یعنی شما جز به وسیله‌ی انفاق از ظلمات بیرون نمی‌آیید و به نور نمی‌رسید. ایمان؛ یعنی انفاق.
