بله
کتاب خلاقیت کودکان اوتیسمی نوشته‌ی حدیث ضرغام، ابتدا توانایی‌ها و خلاقیت‌های کودکان دچار اختلال اوتیسم را بررسی، سپس نحوه آشکار شدن و شکوفایی این خلاقیت را شرح می‌دهد تا هم خانواده و هم اجتماع درک کامل‌تری از این بیماری داشته باشند.
اوتیسم چیست؟
اوتیسم ناتوانی رشدی شدیدی است که در سه سال اوّل زندگی بروز می‌کند. این بیماری نتیجه اختلال عصبی می‌باشد که روی عملکرد مغز تأثیر می‌گذارد. اوتیسم و نشانه‌های رفتاری آن، در ده هزار تولد حدود 2 تا 4 مورد رخ می‌دهد و در پسران چهار برابر دختران دیده شده است.
علائم این اختلال در سه سال اول زندگی خودش را نشان می‌دهد. در واقع علت اصلی این اختلال هنوز مشخص نشده است. شرایط اقتصادی، اجتماعی، روش زندگی و تحصیلات پدر و مادر نقشی در پیدایش اوتیسم نخواهند داشت. مشکل بزرگ افراد مبتلا به اوتیسم در ایجاد روابط اجتماعی و فعالیت‌های مرتبط به آن است.
درباره‌ی کتاب خلاقیت کودکان اوتیسمی
در این کتاب تعریف اوتیسم و راههای تشخیص آن شرح داده می‌شود و به والدین کودکان مبتلا به اوتیسم کمک می‌کند تا با مشکل اوتیسم رو به رو شوند و احساسات فرزندشان را به خوبی درک کنند. همچنین با مطالعه این کتاب، آنان با چگونگی همکاری با روان درمانگرها و ارزیابی قواعد آموزشی، درمان‌ها و شیوه روان درمانی جدید آشنا می شوند. به این صورت، والدین قادر هستند به کودک خود کمک کنند تا توانایی‌های بالقوه خود را پرورش دهد و از آن‌ها استفاده کند. والدین با خواندن این کتاب به پاسخ بسیاری از سوالات ضروری خود دست پیدا می‌کنند.
همانطور که می‌دانید شناخت توانایی‌ها و خلاقیت‌های کودکان اوتیسم سهم به سزایی در شکوفایی آینده این کودکان دارد و باعث می‌گردد از طرد شدن این افراد در جامعه جلوگیری به عمل آید.
در بخشی از کتاب خلاقیت کودکان اوتیسمی می‌خوانیم:
ناتوانی را می‌توان به‌عنوان کمبود توانایی برای انجام طیفی از فعالیت‌های عادی تعریف کرد. ناتوانی ممکن است شامل محدودیت‌های فیزیکی و شناختی مانند بیماری‌های مزمن مختلف و دیگر ناتوانی‌ها برای صحبت کردن یا پیاده‌روی شود. سازمان بهداشت جهانی، افراد معلول را افرادی می‌داند که ممکن است به لحاظ فیزیکی، شناختی، روانی، حسی، احساسی و توسعه‌ای یا در ترکیبی از این‌ها ضعیف باشند. با توجه به آمار سازمان ملل (2006)، بیشتر از 500 میلیون نفر از مردم در جهان دارای معلولیت‌های مختلف هستند.
با توجه به سازمان بهداشت جهانی، بچه‌های دارای ناتوانی را می‌توان هر بچه‌ای تعریف کرد که برای مراقبت از خودش به‌طور کامل یا تا حدودی ناتوان باشد. این ناتوانی درنتیجه یک نقص (ارثی یا غیر ارثی) و با توجه به توانایی‌های ذهنی و یا فیزیکی، نیازهای یک فرد عادی و یا زندگی اجتماعی می‌باشد. سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده که 10 درصد از جمعیت در همه کشورهای جهان دارای «افراد با ناتوانی» هستند. برآورد شده که از 10 درصد جمعیت ناتوان، یک‌سوم آن بچه‌های دارای کمتر از 15 سال هستند. امروزه افراد ناتوان دارای حقوقی برابر با افراد توانمند هستند. پیمان‌نامه معلولان هم در همین راستا نوشته‌شده و توافقنامه‌ای برای اطمینان از این است که با بچه‌ها و بزرگ‌سالان دارای ناتوانی به عدالت رفتار شده و می‌توانند به‌طور برابر در همۀ جنبه‌های زندگی مشارکت کنند. حقوق پیمان‌نامه معلولان چیزی جدیدی نیست، بلکه حقوق انسانی است برای همه بچه‌ها و بزرگ‌سالان. پیمان‌نامه معلولان موردنیاز است تا تضمین کند که این حقوق برای اشخاص با ناتوانی محترم شمرده می‌شوند.
