کتاب ستون مورچهها شامل مجموعهای از اشعار زیبای عاشقانه به قلم توانمند مرضیه هوشمندنژاد است.
در بخشی از کتاب ستون مورچهها میخوانیم:
وقتش که برسد
باز میکنم آغوش تنهایی را
تا بدانی نبودنت
مرا پیلهنشین کرده
و پروانه کوچک درونم آنقدر نپرید
که شهر پر شد از سنجاقکهای بیسروپایی
که هر روز
در شلوغترین جای شهر
کنار درخت چنار
محل قرار همیشگیمان
جمع میشوند و دل میدزدند.
آغوش تنهاییام را
بستهام
تا هیچ سنجاقکی
تو را
شکار نکند
بله
















