کتاب روزی که دیر نمی‌شد

کتاب روزی که دیر نمی‌شد به کوشش حسین فتاحی، مجموعه داستانی شامل 24 داستان کوتاه است که توسط نویسندگان معاصر به رشته تحریر درآمده.

ادبیات زبان برتر برای سخن گفتن است. انسان از گذشته تاکنون به این نتیجه رسیده که برای انتقال تجربیات، آرمان‌ها، زیبایی‌ها و خواسته‌هایش از زبان برتر استفاده کند. چرا که آنچه که با این زبان عرضه می‌شود به فطرت انسان نزدیک‌تر و اثرگذاری‌اش بیشتر است.

این نوشته‌ها را تعدادی از جوانان هنرمند که در کلاس‌های آموزشی قصه‌نویسی حوزه هنری شرکت کرده‌اند، با تمرین و تجربه نگاشته‌اند.

در بخشی از کتاب روزی که دیر نمی‌شد می‌خوانیم:

یک بار دیگر پول‌ها را شمردم. هنوز چهار هزار تومن کم داشتم که دو هفته‌ای خودم را از خماری و درد گیجی نجات دهم. نصف پول‌ها را توی جیب سمت راست و بقیه را سمت چپ گذاشتم. کمی قدم زدم شاید فرصت مناسبی پیش بیاید. ایستگاه اتوبوس از همیشه شلوغ‌تر بود و اتوبوس‌ها هم تا مرز انفجار مسافر داشتند. بهترین موقعیت بود. لابه‌لای جمعیت قرار گرفتم و سوار شلوغ‌ترین اتوبوس شدم. چیزی به اسم فاصله وجود نداشت. همه با‌هم مماس بودیم.

فقط چهار هزار تومن کم داشتم!

با ترمز اول، وقتی تمام مسافرها با‌هم برخورد کردند، انگشتانم را توی جیب یکی از مسافرها کردم. می‌خواستم محتویاتش را بیرون بیاورم که با ترمز دوم، چند مسافر به‌شدت با من برخورد کردند و دستم تا مچ توی جیب یکی از مسافر‌ها رفت!

صدای مسافرها درآمده بود؛ یکی فحش می‌داد، یکی سر راننده هوار می‌کشید. قلبم به شدت شروع کرد به تپیدن. خونسردی‌ام را از دست داده بودم. عرق سردی تنم را پوشاند. صدایی در وجودم التماس می‌کرد که:

«فقط چهار هزار تومن... »

برای بیرون آوردن دستم تلاش می‌کردم که صدایی همه را به خنده انداخت.

آقا، به خدا پول توی جیبم نیست، اون دستمالمه، دستت رو درآر!