کتاب فرجام شکیبایی: تاریخ شفاهی آقای موسی مرامی نوشتهی علی حسین فتحی پور و موسی مرامی، خاطرات و وقایع دفاع مقدس که از طریق مصاحبه و جمعآوری اطلاعات از مراکز مختلف به دست آمده را به تصویر میکشد.
با نگاهی به جنگهای دوران معاصر درمییابید که دفاع مقدس ملت ایران نقطهی عطفی در تاریخ معاصر محسوب میشود که یکی از ویژگیهای مهم آن حضور همهی اقشار و طبقات اجتماعی میباشد. بنابراین برای نوشتن دقیق تاریخ دفاع مقدس باید دنبال کسانی باشید که آن را لمس کردهاند.
یکی از مشکلات گردآوری تاریخ شفاهی در این دوره این است که هر چه از سالهای دفاع مقدس دورتر میشوید بیشتر آن را فراموش میکنید. از سوی دیگر، براثر سیر طبیعی تاریخ، در سالهای گذشته شماری از فرماندهان و رزمندگان دفاع مقدس از دنیا رفتهاند که این خود، ضایعهی جبران ناپذیری در گردآوری خاطرات و تدوین تاریخ شفاهی به حساب میآید.
مرور زمان، گردآوری منابع شفاهی تاریخ دفاع مقدس و نگارش آن را تهدید میکند، ضروری است همهی آثار و اسناد دفاع مقدس با شیوههای علمی گردآوری و ثبت و منتشر شود. در این راستا «سازمان اسناد و مدارک دفاع مقدس» با در نظر گرفتن این شرایط، گامهایی را در راه ثبت و نشر خاطرات فرماندهان و نیروهای حاضر در رخدادهای هشت سال دفاع مقدس برداشته است؛ دفاعی که پر افتخارترین روزهای مقاومت و پایداری ملت ایران را به وجود آورده و برای حفظ آن باید کوشا باشید.
در بخشی از کتاب فرجام شکیبایی: تاریخ شفاهی آقای موسی مرامی (end of fortitude) میخوانیم:
چرا! باید عرض کنم که مسائل و اتفاقات شهر نقده از بدو پیروزی و 22 بهمن تا جنگ نقده یکسری زمینهها و مباحث دارد و خود جنگ نقده هم بحث و بررسی مستقل و مفصل میخواهد تا علت و زمینههای آن و سابقه تاریخی فعالیت گروههای ضدانقلاب تحلیل و مورد اشاره قرار گیرد. همانطوریکه عرض کردم در روزهای آخر پیروزی مردم در شهرهای مرکزی با اعلام همبستگی در حفظ و نگهداری پادگانها و نظم و امنیت کنار ارتش قرار گرفتند و ضعفهای کمبود نیرو را که به خاطر شرایط انقلاب پیش آمده بود جبران نمودند. در نقده هم در بین مردم تشیع این نیاز احساس میشد و حتی بزرگترها که حوادث تاریخی را از گذشته منطقه به خاطر داشتند خطرات را احساس میکردند؛ اما با دقت به گذشته نزدیک منطقه، میبینیم که حزب دمکرات سابقه تشکیل و سازمان را داشت. حتی از ضعف حکومت پهلوی در زمان جنگ جهانی دوم استفاده نموده. جمهوری مهاباد را تأسیس کرده بود. قبل از پیروزی انقلاب هم از شرایط ایجاد شده استفاده کرده، سازماندهی خود را تجدید و کاملاً حساب شده در ماههای منتهی به پیروزی انقلاب هدفهای خود را دنبال میکرد، لذا میبینیم علاوه بر خلع سلاح ژاندارمری نقده تنها 8 روز پس از پیروزی انقلاب در 30 بهمن سال 57 به پادگان مهاباد حمله و اسلحه و مهمات از فشنگ تا تانک را به غارت بردند و این روند با تصرف پاسگاههای مرزی و قضایی ادامه مییابد، در حالی که در شهرهای مرکزی مردم در کنار ارتش در ایجاد نظم و حفظ پادگانها به حمایت و همکاری با ارتش اقدام نمودند.
وقتی در سراسر کشور سلاحهایی را که در جریان درگیریهای 19 تا 21 بهمن ماه به دست مردم افتاده بود به فرمان امام به مراکز نظامی تحویل میدهند، در مناطق کُردنشین حمله و خلع سلاح مراکز نظامی و انتظامی بعد از پیروزی انقلاب شروع گردیده، منطقه به کنترل مسلحانه حزب دمکرات درمیآید و جادهها ناامن و ادارات دولتی به تعطیلی کشیده میشود.
بله

















