محمد رضایی و لیلا پاک پرور در کتاب مروری بر رویکردهای نوین تامین مالی، با ارائه قواعد و آموختههایی ارزشمند کمک خواهند کرد تا روحیه کار آفرینی و پیشرفت در حوزههای جهانی را برای همه استعدادهای کشور عزیزمان به اشتراک بگذارند.
جذب سرمایه در کلیه کشورها به خصوص ایران، برای اهالی استارت آپ، یک معضل بزرگ به شمار میآید. جامعه فرهیخته استارت آپی ایران قبل از ورود به حوزه پر فراز و نشیب راه اندازی یک استارت آپ، ملزم به تحقیق و تفحص و بینش اولیهای درست در این زمینه دارد.
کتاب مروری بر رویکردهای نوین تامین مالی (A review of new approaches to financing)، که از معدود آثار منتشر شده در این حوزه است، با بررسی روشهای تأمین مالی در حوزه کسب و کارهای نوپا در صدد است تا نمایی کلی از وضعیت این بحث در کشور و منطقه را به شما ارائه دهد. استارت آپها پدیدههای نوینی از فضای کسب و کار هستند که با توجه به ایدههای نو طراحی شدهاند و با سرعت زیادی پیشرفت میکنند. این شکل تازه از مشاغل، روشهای خاص خود را در انجام فعالیتها دارند که این به واسطه، تحقق موفقیت و اندازهگیری آن، ممکن میشود.
سرمایهگذاریهای نوپا به شیوههای متفاوتی صورت میگیرند. نخست با هزینۀ شخصی خود یا خانواده، آغاز به کار میکنند. اما در مرحلۀ بعد و با جلوتر رفتن کارها، به سرمایهی بیشتری نیاز دارند تا به وسیلهی افراد سرمایهگذار و علاقمند به این حوزه این سرمایه فراهم شود. در مرحلهی بعد، حضور سرمایه گذاران حرفهای است که در قالب مؤسسات، شرکتها یا صندوقهای سرمایهگذار به شکل حرفهای به سرمایهگذاری ریسک پذیر در حوزۀ شرکتهای نوپای دارای افق رشد بالا میپردازند. بخش دیگر این کتاب، اشاره به وضعیت سرمایهگذاریهای نوپا در کشورهای مختلف منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا اشاره دارد.
کتاب حاضر در قسمت پایانی با توجه به مجموع مطالب گفته شده، لیستی از توصیههای مفید را برای تقویت این حوزه و رشد و ارتقای فضای کسب و کارهای نوپا و رشد حجم سرمایه و تعداد سرمایهگذاران این حوزه به تفکیک بخشهای متفاوت یعنی جامعه کارآفرینان کشور، دولت، صندوقهای سرمایهگذاری، جوانان کارآفرین و مؤسس توپاها (استارت آپها)، دانشگاهها و مراکز آموزش حرفهای و رسانهها، ارائه داده است.
در بخشی از کتاب مروری بر رویکردهای نوین تامین مالی میخوانیم:
احتمال اینکه صاحبان ایده، خود صاحبان سرمایه نیز باشند، احتمال ضعیفی است. ممکن است برخی استار ت آپها براساس روابط دوستانه یا خویشاوندی موفق به جذب سرمایههای جزیی اولیه شوند (و برای همین است در کشورهای در حال توسعه کسب و کارهای خانوادگی موفق تر است). اما این راه حل اساسی نیست. سرمایه و ایده باید در یک بستر قانونی و نه شخصی و خانوادگی به یکدیگر برسند. برای اینکه در اکوسیستم کارآفرینی موفق شد، به اصاح قوانین و مقررات و ایجاد. الگوهایی برای اتحاد سرمایه با اندیشه نیاز است.
در هر جامعهای خصوصا در جوامع در حال توسعه، سرمایههای سرگردان و ایدههای سرگردان فراوانی وجود دارد. جدای از معامات مسکن و طلا و... . در واقع افراد زیادی هستند که سرمایههای خود را بدون داشتن ایده به بانکها میسپارند؛ زیرا زمان و تخصص لازم برای بهره وری از آن را ندارند. کافیست برای اتحاد ایدههای سرگردان با سرمایههای سرگردان بستری ایجاد شود. این میتواند مهمترین گام در ایجاد اکوسیستم کارآفرینی باشد. یکی از موانع سرمایه گذاری، فقدان یا ضعف دیدگاه مدیریت اقتصادی است. این مدیریت با کمبود علم، تجربه و کارآمدی روبه رو است و صرفاً سعی میکند خود و منصب خویش را حداقل یک روز بیشتر حفظ کند و در تمیز بین بد و بدتر، خوب و خوب تر، تمییز بین زمان حال و آینده و تفاوت بین دولتی و غیردولتی، با دشواری روبه رو است و از مجموع امکانات نمیتواند سود جوید.
بله



















