کتاب سوری بانو

کتاب سوری بانو گردآوری شده توسط عباس علاف صالحی، دربردارندۀ مجموعه آثار منتخب پنجمین جشنواره‌ی ملی داستان کوتاه است که با بیانی زیبا و دلنشین به رشته‌ی تحریر درآمده.

در بخشی از کتاب سوری بانو می‌خوانیم:

حالا می‌فهمم چرا نرگس ازم ترسیده. اون فکر کرده بود بیماری من ممکن به اون آسیب بزنه.

مامی- صبا درو باز کن. چرا درو باز نمی‌کنی؟؟
مامی- نسیم چی شده؟؟؟ صبا حالش خوبه؟؟
نسیم- چرا بد باشه
مامی- منظورت چیه؟؟
نسیم- خانوم با اون قیافش اومد پیش نرگس و ابرومو برد
مامی- چی؟؟
نسیم- مامان نرگس انقدر ترسیده بود که نگو
مامی- تو که به صبا چیزی نگفتی؟؟؟ (با حالت عصبانیت)
نسیم- من فقط گفتم... .
مامی- چی گفتی هاااا
نسیم- گفتم که مریضه..
مامی- تووووو چیکار کردی...
مامی- از کی تو اتاقه؟؟
نسیم- نمیدونم فک کنم 1 ساعتی بشه
مامی- وای خدا نه بچه‌ام...
مامی- صبا جان باز کن مامی میخواد باهات حرف بزنه. تو مریض نیستی نسیم فقط از دستت ناراحت بوده در و باز کن مامان.
صبا- حرفای مامی عذابم میاد هنوزم دروغ می‌گفت دلم نمی‌خواست به حرفاش گوش کنم.
صبا- تا کی میخوای بهم دروغ بگی؟
مامی- من هیچ وقت بهت دروغ نگفتم من فقط...
صبا- فقط مخفی‌ایم کرد. آگه ازم خجالت میکشیدین چرا من و به دنیا اوردی؟؟ چرا گفتی خاصم؟؟ چرا من و مریض کردی؟؟ چرا؟؟ از همه تون بدم میاد.
مامی- در و باز کن دختر قشنگم من بهت توضیح میدم.
صبا- بازم دروغ... .
مامی- نسیم تو بهش چی گفتی؟؟؟
صدای دویدن مامی و می‌شنیدم که از در اتاقشون تا اون ور حال می‌دید و نسیم و دعوا می‌کرد. اما این‌ها دیگه برام مهم بودن.

عصبانی بودم از دروغاشون از این پروانه‌های لعنتی. از خودم. خسته‌ام کردین دیگه دوستت ندارم. من تو این دنیایی لعنتی تنهام. من یه هیولام...با تمام قدرتی که داشتم کامپیوتر و انداختم زمین. هر چی اطرفم بود و تو اتاق پخش کردم از دستام خون می‌اومد. اما بازم عصبی بودم با تمام قدرتم به درد ضربه زدم. خیلی درد داشتم. کم کم نیروم و از دست دادم. مثل پروانه‌ای شده بودم که بالشو کنده باشن دیگه نمیتونستم رو پام وایسم. افتادم اما نه از خستگی نه از درد، بلکه از تنهایی... صدای گریه‌های مامی و ضربه‌هایی که به در می‌زد و به سختی می‌شنیدم. اما دیگه مهم نبود.. دردم بیشتر و بیشتر احساس می‌کردم. چشام داشت سنگین می‌شد. شاید یه خواب ابدی میتونست آرومم کنه...

مامی- نسیم چکش و زود بیار
مامی- صبا برو کنار میخوام در و بشکونم.

(صدای شکستن در)

مامی- یا حسین. دخترم. خدا... .

خودمو تو بغل مامی احساس می‌کردم. صدای نفس‌هام اروم و اروم تر می‌شد. دیگه چیزی و ندیدم.