کتاب نبرد

کتاب نبرد نوشته امین ابراهیمی، جلد چهارم از مجموعه داستان هیجان‌انگیز گل‌های سرخ است.

ماجراجویی‌های پسر جوان و قهرمان داستان در این جلد به اوج خودش می‌رسد او از یک طرف خودش را برای پذیرفتن وظایف جدید آماده می‌کند و به همین دلیل نیاز به آموزش‌های جدید دارد. همچنین باید نبردی عظیم را هدایت کند، نبردی که از یک‌سو برای نجات انسان‌ها ضروری است و از جهت دیگر جان گل سرخ به آن بستگی دارد... .

مجموعه کتاب‌های علمی و تخیلی ناجی در فصل‌های مختلف منتشر شده‌اند. هر فصل نیز دارای چهار جلد کتاب است. کتاب نبرد در واقع جلد هشتم از مجموعه ناجی محسوب می‌شود.

در بخشی از کتاب نبرد می‌خوانید:

ابتدا به آن انگشتر از جنس نور نگاه کردم می‌درخشید و درخشش آن به انسان آرامش می‌داد و بعد از آن به آن شمشیر نگاه کردم و متوجه شدم که آن هم کم‌کم شروع به درخشش کرده است، به مقلد‌ها و همین‌طور مانتیس‌ها نگاه کردم آماده و منتظر زمان حمله بودند برای همین هم به مقابل نگاه کردم و شمشیر را به سمت جلو گرفتم و فرمان حمله را صادر کردم و خودم پیشاپیش همۀ آن‌ها شروع به دویدن به سمت آن اجساد مسخ شده کردم، شدت خشم در من آن چنان افزایش یافته بود که اژدهای خشم از من خارج شده بود و همراه من به سمت آن اجساد مسخ شده حمله می‌کرد اما آنچه که مبارز به من یاد داده بود، از من جنگجویی تمام عیار ساخته بود که می‌توانست آن اژدهای عظیم را کنترل کند.

با رسیدن به اولین گروه از اجساد مسخ شده شمشیرم را در قلب اولین نفر از آن‌ها فرو کردم اما هیچ تأثیری نداشت او که قبل از این مرده بود اما با فرو رفتن شمشیر در سینه‌اش نه تنها نمی‌مرد بلکه دردی هم احساس نمی‌کرد. فقط شکافی در سینه‌اش باز شده بود و چند لحظه حرکتش کندتر شد اما پس از آن دوباره شروع به جنگیدن کرد. حرکات وحشتناک و وحشیانه‌ی او طوری بود که اگر لحظه‌ای از آن غافل می‌شدم مطمئنا باعث مجروح شدن من می‌شد، با عجله به اطراف نگاه کردم تا شرایط مانتیس‌ها و مقلدها را ببینم مانتیس‌ها با چنگ‌های خودشان اجساد مسخ شده را به قطعات کوچک‌تر تکه تکه کردند اما باز هم آن قطعات به سمت آن‌ها حمله می‌کردند. مقلد‌ها هم شمشیرهایی بلورین داشتند و با استفاده از آن‌ها به مبارزه با این اجساد مسخ شده می‌پرداختند اما در کل شرایط اصلا خوب نبود و این نشان می‌داد که نبرد سختی پیش روی ماست به اژدهای خشم نگاه کردم که گویا در بهترین شرایط مبارزه خودش به سر می‌برد و با آتشی که از دهانش خارج می‌شد به بهترین شکل آن اجساد مسخ شده را از بین می‌برد... .