بله
افشین فلاحیان در کتاب بوستان درمانی، به معرفی ارزش باغ‌ها، بوستان‌ها و مفاهیم فرهنگی و کارکردی آن در تامین سلامتی انسان‌ها در درازای تاریخ پرداخته و سپس به رهیافت‌ها و دستاوردهای دانش مدرن و تلفیق آن با دانش سنتی پیشگیری و درمان با یاری جستن از انرژی و توانایی‌های گیاهان اشاره می‌کند.
این کتاب در واقع مقدمات بوستان درمانی و شیوه ارتباط با گیاهان و درختان را در سطح اولیه بررسی می‌نماید و سپس با تاثیر گیاهان در فضای ساختمان‌ها و همچنین پیشرفت‌های کشورهای پیشگام می‌پردازد. هدف اصلی کتاب ایجاد پیوندی دوباره و دوسویه میان انسان مدرن و گیاهان و بازشناسی توانایی‌های فرا مادی و مادی آن‌ها در تندرستی انسان درمانده و افسرده معاصر است.
در بخشی از کتاب بوستان درمانی می‌خوانیم:
در درازای تاریخ، نوع بشر و انسان از تمامی اندام‌های درختان برای شفابخشی و دارو و درمان سود برده است. بهترین درختان برای شفادهی درختان بزرگ هستند بویژه درختان کاج و سرو. (البته نباید بدون تجربه و تمرین با درختان کوچک‌تر بعنوان مبتدی مستقیما بسوی یک درخت بزرگ رفت و با آن ارتباط برقرار نمود. اصولا ایجاد ارتباط نیاز به روند آشنایی دارد و متناسب با توان فرد و اندازۀ درخت می‌باشد).
توانایی درختان کاج در شفادهی از طریق جریان انرژی "چی" بازتابی و بسیار نیرومند آن‌ها، تغذیه جریان خون، تقویت سیستم عصبی و نهایتا مشارکت و همیاری در افزایش طول عمر؛ عمل می‌کند. این درختان همچنین می‌توانند روح و روان را پرورش داده و موجب افزایش روحیه و معنویت وجودی انسان شوند.
درختان کاج و سرو در واقع نماد جاودانگی و بی‌مرگی هستند. موضوعی که از هزاره‌ها پیش از این ایرانیان دانشمند به آن پی برده بودند لیکن غفلت نسل معاصر مانع بهره‌برداری از این دانش بومی بوده است. در واقع هنرمندان و نگارگران ایرانی نیز می‌دانند که نماد و نشان سرو که در هنر فرش بافی و نساجی و قلمزنی و... رایج است، نشانی از بی‌مرگی و جاودانگی است.
در کنار فرهنگ و هنر ایرانی، فرهنگ و هنر و ادبیات چین نیز تحسینی مداوم از درخت کاج را در دل خود جای داده است. اگرچه درختان کاج و سرو غالبا بهترین گزینه هستند لیکن درختان و گیاهان دیگری نیز به درجاتی متفاوت از این توانایی برخوردارند.
