کتاب دولت کریمه

کتاب دولت کریمه به برشمردن روایات دربارۀ حکومت عدل جهانی حضرت مهدی از بین روایات خاندان نبوت به انگیزه وصف زیبایی، عظمت، عدل و قسط بی‌نظیر می‌پردازد.

با گام‌های نبوت و ولایت از قله‌های حقایق بالا رفتیم و با مشعل‌های هدایت و فتوت (جوانمردی) از حریم هفت آسمان دفاع کردیم. ما شیران میدان نبرد و ابرهای باران رحمتیم. در این جهان شمشیر و قلم در دست ما و در آن سرای «لوح حمد» بالای سر ماست. فرزندان ما جانشینان خدا در روی زمین، پیشوایان دین، هم پیمانان یقین، مشعل‌های هدایت و کلیدهای کرم و سخاوت هستند.

روح‌القدس که جامۀ برگزیدگی بر قامت او راست آمده، چون از او صفا و وفا سراغ داریم، هنگامی که در گهواره آرمیده بودیم با او سخن گفتیم و او را از میوه‌های نوبر بوستان خود برخوردار ساختیم. شیعیان ما گروه رستگاران و طائفۀ پاکیزگان هستند، که بازو و پشتیبان ما هستند و در برابر ستمگران یار و یاور ما هستند.

به زودی چشمه‌های زندگی به روی آن‌ها باز خواهد شد، پس از آن‌که آتش فتنه‌ها خرمن زندگی را در شعله‌های خود فرو برد و آن روز پر شکوه پس از گذشت سال‌های «روضه» و «طاسین‌ها» است!».

شیرین‌ترین و خوشایندترین فصل از انتظار و مجاهدت دراز منتظران، فصل ظهور و قیام و بالاخره تأسیس دولت کریمۀ شریفۀ حضرت صاحب‌الزمان (ع) است. دولتی که از پس هزاره‌ها و هزاران دولت به غروب نشسته، تأسیس می‌شود تا مقصد و مقصود خلقت آدمی، بعثت انبیا و انزال کتب، جامۀ عمل بپوشد.

در بخشی از کتاب دولت کریمه می‌خوانید:

امام حسن عسکری (ع) می‌فرمایند:

«إذا خَرَجَ الْقائِمُ، أَمَرَ بِهَدْمِ الْمَنائِرِ وَ الْمَقاصیرِ التَّی فِی الْمَساجِدِ. وَ مَعْنی هذا أَنَّها مُحَدَّثَهٌ مُبْتَدَعَۀٌ لَمْ یَبْنها نَبِیٌّ وَ لا حُجَّۀٌ؛

چون قائم (عج) خارج شود دستور می‌دهد که مناره‌های مساجد را خراب کنند و مکان‌های مرتفع مساجد (شاه‌نشین‌ها) را خراب می‌کند، زیرا این‌ها بدعت است، هیچ پیامبر یا وصی پیامبری آن‌ها را بنیاد نکرده است»