بله
ما در نقطه عطفی از پژوهش های باستان شناسی در تاریخ جهان قرار داریم. تحولی عظیم نه تنها در داده های کمی و کیفی که در بینش و نگرش ما به گذشته و جهانی که به ارث برده ایم. این تحول بر اثر دو عامل جدید رقم می خورد.
در تورات و انجیل از قومی با نام «عاد» (حداقل به صراحت) سخنی نرفته است (گرچه از انسان های غول پیکر به دفعات سخن رفته است).
آن گونه که در قرآن آمده است، قوم عاد در جایى مى زیستند که آب و برکه بوده و انگار آنان استخرهای بسیاری مى ساختند و براى خوشگذرانی، بناهای بسیاری بر پا کردند و «ارم ذات العماد» یکی از بناهاى آنان بود. بعضی چاه ارم و نیز کوهی به همین نام در منطقه «حسمی» در سرزمین «جذام» در نزدیکی سرزمین «ثمود» را مأوای عاد شمرده اند؛ همانجا که امروزه رَمّ خوانده می شود.
