قرآن کتابی است که هیچ رطب و یابسی وجود ندارد مگر آن که در این معجزهی نبوی موجود می باشد. چنین منبع سرشاری نیاز به مبین دارد. پس از پیامبر اکرم (ص) امر تبیین ثقل اکبر، به ثقل اصغر سپرده شده است. از طرفی اگر امام یا حجت در هر زمان نباشد، مردم آن زمان در روز قیامت خواهند گفت: «بر ما حق نمایانده نشد.» ولی از آنجا که خدا بر همه چیز داناست، پس برای هر زمان حجتی قرار داده است. آدم (ع) اولین فردی بود که روی زمین قرار گرفت و خود پیامبر بود؛ تا آخرین نفری هم که روی زمین بماند، او هم حجت خداوند است. در احادیث گوناگون داریم که اگر دو نفر روی زمین باشند، حتماً یکی از آنان حجت الهی است. حضرت صادق (ع) فرمودند:«همواره روی زمین حجتی از جانب خدا خواهد بود که حلال و حرام را معرفی می کند و مردم را به راه خدا میخواند.»
و همان حضرت در جایی دیگر فرمودند:
«اگر همهی مردم تنها به دو نفر محدود شوند، حتماً یکی از آن دو امام است.»
و اضافه فرمودند: «امام و حجّت آخرین کسی است که از دنیا میرود تا هیچ کس را بر خدا دلیل نباشد که خدا بدون حجّتی از جانب خود او را رها کرده است.»
(روزی که هر گروه از مردمان را با پیشوایانشان می خوانیم.)
در این دنیا همگان کسی را الگو و پیشوای خود قرار دادهاند. عدّه ای شخصیتی مانند امیرالمومنین (ع) وعدّه ای به دنبال معاویه! طبیعی است که افراد خود را به شکل و قیافهی الگوی خویش در می آورند. منش و روش زندگی، ایده ها وآرمان ها، اعتقادات و هر آنچه الگو رادر نظر فرد الگو ساخته است، همگی سرمشق زندگی می گردند. به راستی اینان می دانند که در قیامت هرکس با آنچه دوست دارد، محشور می شود؟! حال ما که امام زمان عجل الله تعالی فرجه را دوست می داریم، اگر بخواهیم ایشان را الگو قرار دهیم، باید به خوبی بشناسیم و نیک پیروی و اطاعت نماییم. پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
«من مات ولم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیه»
(هرکه بمیرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است.)
بله










