کتاب بوتاکس پدیده‌ای حیرت برانگیز

در چند سال گذشته هنر و علم جراحی زیبائی به تدریج پیشرفت کرده، پزشکان توانستند علائم پیری صورت را به طور دقیق درمان کنند. به عبارت جامع‌تر، چین و چروک ممکن است در نتیجه حرکات تکراری صورت طی سال‌ها و یا به علت از بین رفتن انعطاف‌پذیری پوست در اثر کشش مداوم جاذبه ایجاد شود.
سال‌هاست کشش صورت و پیشانی جزء لاینفک درمان چین و چروک پوست‌هایی است که انعطاف لازم را نداشته و در اثر حرکات تکراری عضلات به وجود آمده‌اند.
عصب‌برداری انتخابی ساختمان عضلانی صورت با توکسین بوتولینوم امکان‌پذیر می‌شود. پزشکان از بهترین تکنیک‌ها برای درمان استفاده کرده‌اند، تا قادر به رفع علت اساسی خطوطی باشند که در اثر حرکت ایجاد می‌شوند.
در سال 1987 دکتر جین و دکتر آستر کاروترز تأثیرات تدریجی توکسین بوتولینوم را بر چین و چروک بین ابروهای یک بیمار مبتلا به بلفارو اسپاسم اعلام کردند. آن‌ها مشاهدات خود را در مورد تأثیر آرایشی توکسین بوتولینوم پیگیری کردند و در سال 1992 اولین مقاله را درباره استفاده آرایشی توکسین بوتولینوم (BTX-A) برای درمان خطوط اخم بین پیشانی و ابرو منتشر ساختند. این مشاهدات عصر جدیدی را در جراحی زیبائی آغاز کرد و در سال 2003 منجر به چاپ کتابی در این مورد شد.
بوسیله طبقه‌بندی پیر پوستی نوری[1] می‌توان تغییرات حاصله را در سنین مختلف از پوستی که در معرض آفتاب قرار گرفته است بررسی کرد.
نوع 1: بدون چروکیدگی
پیر پوستی نوری ضعیف
تغییرات رنگ دانه‌ای اندک
بدون کراتوز
حداقل چین و چروک
سن بیمار 30-20
بدون یا حداقل استفاده از مواد آرایشی
نوع 2: بروز چروک در حرکت پوست
پیر پوستی خفیف تا متوسط
بروز لینتگوی سنی خفیف
کراتوز قابل لمس ولی آشکار نشده
ابتدای تشکیل خط‌های لبخند موازی
سن بیمار 30 یا 40 سالگی
معمولاً از مواد پایه برای پوشاندن استفاده می‌شود.
نوع 3: چروکیدگی در حال استراحت
پیرپوستی نوری پیشرفته
اختلال رنگدانه‌ای مشهود، تلانژگتازی
کراتوز آشکار
چروکیدگی حتی در عدم تحرک عضلات صورت
سن بیمار 50 یا بیشتر
همیشه از مواد پایه برای پوشش استفاده می‌شود.
نوع 4: فقط چروکیدگی
پیرپوستی نوری شدید
رنگ پوست زرد متمایل به خاکستری
سابقه بدخیمی پوست
چروکیدگی سراسری، بدون وجود پوست طبیعی
سن بیمار 60 یا 70 قابل پوشاندن با مواد آرایشی نیست