بله
شاید تصور بسیاری از ما بر این باشد که اسلام دینی است شامل نماز و روزه و عبادت هایی که درگوشه مساجد انجام می گیرد و احیانا عزاداری های ماه های محرم و صفر و دعاهای وارده و خلاصه آنچه که برای بعد از سفر آخرت بکار خواهد آمد.
از ویژگی های اسلام و تربیت نبوی، تأکید آن بر رشد فراگیر و همه جانبه انسان است و می خواهد میان دنیا و آخرت، ماده و معنا و علم و عمل توافق حاصل کند و یک نوع اعتدال میان آنها به وجود آورد. همان گونه که اسلام بر رشد جسمی انسان اهتمام میورزد و برای پرورش آن دستورالعمل می دهد، برای رشد روحی و معنوی وی نیز اهمیت قایل است; چرا که از نظر اسلام، جسم به منزله مرکب است برای روح و روح در قالب همین عنصر مادی بدن، رشد و تعالی پیدا می کند. اگر بدن نباشد، روحی نخواهد بود. به گفته روان شناسان: «عقل سالم در بدن سالم است.» یعنی: اگر تن انسان سالم بود، روح و عقل او نیز سالم است، وگرنه از بیمار جسمی، رشد عقلی و روحی چندانی انتظار نمی رود.
الگوهای قولی و عملی اسلام در خصوص زندگی دنیایی صرفا یک نظریه در کنار نظریات دیگر نیست بلکه دستورات عملی برای ساخت زندگی فردی و اجتماعی انسان ها در دنیاست و این دستورات به همان اندازه مهم است که عمل به دستورات اخروی اسلام انسانی که زندگی این جهانی خود را بر پایه دستورات اسلامی بنا نهد مسلما ازتنگناهای زندگی رهایی خواهد یافت همانطور که عمل به دستورات اخروی دین وی را از تنگناهای اخروی خواهد رهاند، باید دانست که شاید سر برخی از دستورات بر ما مخفی باشداما انجام آن اثر خود را خواهد گذاشت همانگونه که اگر داروی تجویزی پزشک را نشناسیم اثر گذاری آن متوقف نخواهد شد و دست آخر این که در زندگی دنیوی ما علاوه بر علل مادی و شناخته شده عوامل معنوی و ناشناخته نیز دخیلند و از اینجاست که سر برخی از دستورات مانند کوتاه کردن ناخن در زمان و مکان های خاص مفهوم پیدا می کند پس:
اسلام جامع ترین ادیان الهی است؛ لذا برای تمام لحظات زندگی و دوران عمر، دستورات خاص و مقرّرات ویژه ای دارد.
در این کتاب آداب زندگی روزمره به تناسب دوره های زندگی بیان شده است.
