بله
ماهنامه امواج برتر - شماره 118 - آبان 1404 منتشر شد. فاز نخست: اقتصاد انرژی محور، توسعه پایدار و آینده برق، کنکاش: هوش مصنوعی ابرهوشمند؛ نگرانی تازه بشر یا حرکت به‌سوی دنیایی بهتر؟، گزارش خبری: استان زنجان پیشتاز در توسعه نیروگاه‌های خورشیدی و شبکه برق پایدار، گزارش خبری: نگاهی به فعالیت‌های پژوهشی شرکت توزیع نیروی برق شهرستان مشهد و... از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
ماهنامه تخصصی «امواج برتر» نخستین ماهنامه مهندسی برق ایران با گرایش‌های مهندسی الکترونیک، قدرت، کنترل و اتوماسیون صنعتی، مخابرات، هوش مصنوعی و روباتیک به عنوان ماهنامه‌ای خصوصی و مستقل، در سال 1382 پا به عرصه مطبوعات نهاد.
هدف اصلی از انتشار این نشریه، فراهم نمودن اطلاعات علمی در زمینه مهندسی برق، جهت ارتباط و ایجاد زمینه تبادل اطلاعات و انعکاس دیدگاه‌های مهندسان و متخصصان این حوزه و پر نمودن شکاف بین صنعت و دانشگاه است. به طور ساده‌تر، سیاست اصلی این ماهنامه چاپ مقالات و مطالب علمی و فنی و آکادمیک کاربردی در صنعت است. بدین ترتیب، هم دانشجویان می‌توانند کاربرد اطلاعات و آموزه‌های خود را در صنعت مشاهده نمایند و هم صنعتگران فعال در این عرصه با اطلاعات روز و دانش صحیح در این زمینه آشنا می‌شوند.
در بخشی از ماهنامه امواج برتر - شماره 118 - آبان 1404 می‌خوانیم
استفاده از هوش مصنوعی و فناوری‌های مربوط به آن هر روز گسترده‌تر می‌شود و میدان‌های تازه‌ای را در می‌نوردد. سرعت گسترش فناوری‌های نوین به‌ویژه هوش مصنوعی آن‌قدر بالا است که هنوز از راه نرسیده و فراگیر نشده، فناوری نوپیدای دیگری آن را کنار می‌زند و جایگزین آن می‌شود. ولی استفاده از این فناوری‌ها نیازمند انرژی الکتریکی هستند. مراکز داده از سرورهایی برای پردازش و ذخیره‌ی داده‌ها استفاده می‌کنند که هنگام کار بر روی داده‌ها بیش از اندازه گرم می‌شوند و برای پیشگیری از گرم شدن نیازمند سامانههای خنک‌سازی هستند. هم ایجاد گرما نشان‌دهنده‌ی مصرف انرژی بالا است و هم از بین بردن این گرما نیازمند انرژی الکتریکی برای سامانههای خنک‌کننده می‌باشد. مراکز داده و سرورهای آن از سراسر دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرند، بنابراین شما در اتاق کار خود موضوعی را از هوش مصنوعی می‌پرسید، افزون بر انرژی الکتریکی که رایانه‌ی شما مصرف می‌کند، در جایی دیگر از دنیا برای پردازش اطلاعات مورد درخواست شما هم انرژی مصرف می‌شود و با پیشرفت‌های شتابان این فناوری‌ها، میزان برق مورد نیاز آن‌ها هم افزایش می‌یابد.
اکنون بسیاری از کشورها اهداف بلندپروازانه‌ای را برای گسترش هوش مصنوعی ارائه کرده‌اند و از سوی دیگر اهداف دیگری در راستای کربن‌زدایی را در برنامه‌های خود دارند. آیا این دو با هم سازگار است؟ به بیان ساده‌تر آیا می‌شود هم‌زمان هم برق بیشتری تولید کرد که بتواند بلندپروازی‌های هوش مصنوعی را پاسخگو باشد و هم‌زمان به کاهش کربن فکر کرد؟ در این صورت برق مورد نیاز این فناوری‌های نوپیدا از کجا تأمین خواهد شد؟
