کتاب پس از تشییع جنازه

کتاب پس از تشییع جنازه اثر آگاتا کریستی، یک رمان معمایی زیرکانه و پراحساس است که با مرگ مشکوک یک مرد ثروتمند آغاز می‌شود و خیلی زود به دنیایی از دروغ‌ها، هویت‌های پنهان و نزاع خانوادگی راه پیدا می‌کند. این اثر، داستانی دیگر از ملکه جنایت است که با تعلیق‌های فراوان خواننده را به دنبال خود می‌کشاند.

درباره‌ی کتاب پس از تشییع جنازه

ریچارد ابرنتی، صاحب یک عمارت قدیمی و خانواده‌ای پرجمعیت، درگذشته و اعضای خانواده برای مراسم خاک‌سپاری و خواندن وصیت‌نامه گرد هم آمده‌اند. در میان جمع، کرا، خواهر ریچارد، با لحنی تکان دهنده و کنایی ادعا می‌کند که در مرگ برادرش پنهان‌کاری شده و در حقیقت او را به قتل رسانده‌اند. روز بعد، کرا به‌طرز وحشیانه‌ای با تبر کشته می‌شود. وکیل خانواده که از جریان این وقایع عصبانی، خسته و کنجکاو است، دست به دامن هرکول پوآرو می‌شود تا حقیقت را کشف کند. کتاب پس از تشییع جنازه (After the Funeral) داستان دیگری از مجموعه‌ی هرکول پوآرو (Hercule Poirot Series)، نوشته‌ی آگاتا کریستی (Agatha Christie) است که با مرگی ظاهراً طبیعی یک مرد ثروتمند آغاز می‌شود و کم‌کم رازهای پنهانی از خیانت، هویت‌سازی و میراث خانوادگی را آشکار می‌کند.

طمع، قدرت و هویت در سایه‌ی میراث

رمان معمایی پس از تشییع جنازه به موضوعاتی مثل طمع مالی، درگیری قدرت درون خانواده و هویت فرعی می‌پردازد. آگاتا کریستی در این داستان با هوشمندی نشان می‌دهد که ثروت چگونه می‌تواند روابط خانوادگی را فاسد کند و افراد را به اقدامات فریبکارانه و هویت‌سازی سوق دهد. همچنین می‌توان گفت این رمان خلأ اخلاقی پس از جنگ جهانی و وضعیت اقتصادی و اجتماعی آن دوران را زیر سایه‌اش دارد و تأثیر جنگ را بر یک خانواده بزرگ نشان می‌دهد.

در مجموع، رمان پس از تشییع جنازه یک اثر جنایی کلاسیک و درعین‌حال انسانی است که از یک سو، معمای قتل پیشرفته و زیرکانه‌ای دارد و از سوی دیگر، دغدغه‌هایی مانند هویت، فریب و انتقام خانوادگی را به تصویر می‌کشد. پوآرو در این داستان، فقط یک کارآگاه نیست، بلکه به‌عنوان شخصی است که می‌کوشد عدالت را برقرار کند. رویا سعیدی این کتاب را ترجمه و نشر هرمس آن را در اختیار هواداران آگاتا کریستی و دوستداران ماجراهای هرکول پوآرو قرار داده است.

در نکوداشت‌ کتاب پس از تشییع جنازه

• ما را تا آخرین صفحه در حال حدس زدن و حدس زدن‌های اشتباه نگه می‌دارد. (لیورپول پست)

اقتباس سینمایی و تلویزیونی از کتاب پس از تشییع جنازه

• در سال 1963 جورج پولاک بر اساس رمان پس از تشییع جنازه، فیلمی با عنوان Murder at the Gallop ساخت. در این فیلم کارآگاه هرکول پوآرو حذف شده بود و بجای او، میس مارپل با بازی مارگرت راتِرفورد وارد ماجرا می‌شد. این نسخه چندان به متن اصلی وفادار نیست و از فضای معمایی اصلی متن آگاتا کریستی فاصله گرفته است.
• در سال 2006، یکی از اپیزودهای سریال Poirot، برگرفته از رمان پس از تشییع جنازه ساخته شد که در آن دیوید سوشی نقش پوآرو را بازی می‌کرد. این اقتباس، اقتباسی وفادار به متن اصلی‌ست که تقریباً خط اصلی داستان را حفظ کرده است.

کتاب پس از تشییع جنازه برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های جنایی و معمایی کلاسیک علاقه‌مندید و درعین‌حال پرداختن به عمق روانی شخصیت‌ها، پیچیدگی خانوادگی و پس‌زمینه اجتماعی را در داستان می‌پسندید.
• رمان‌های درگیرکننده با پایان‌بندی غافل‌گیرکننده را دوست دارید.
• خواننده‌ی حرفه‌ای داستان‌های آگاتا کریستی و علاقه‌مند به شخصیت هرکول پوآرو هستید.

در بخشی از کتاب پس از تشییع جنازه می‌خوانیم

لنزکامِ پیر داشت آشپزخانه را وارسی می‌کرد و می‌خواست تذکراتی بدهد که با توپ و تشر مارجری ِ آشپز روبه‌رو شد. مارجری بیست و هفت سال بیشتر نداشت، و از تصویری که لنزکام از یک آشپز خوب در ذهن داشت بسیار به‌دور بود. مارجری کمترین احترامی برای لنزکام قائل نبود و از مقام و موقعیت او در این خانه درک درستی نداشت. او خانه را «آرامگاه قدیمی» می‌نامید و همیشه شِکوه داشت که آشپزخانه و ظرفشوی‌خانه و گنجه‌های مواد غذایی آن‌قدر بزرگ و دنگال هستند که یک روز وقت می‌گیرد آدم به همه‌جایشان سر بزند. او دو سال بود که در اِندربی کار می‌کرد و فقط به دو دلیل در این خانه مانده بود: یکی اینکه پول خوبی به او می‌دادند؛ دیگر اینکه آقای ریچارد اِبِرنتی دست‌پخت او را بسیار می‌پسندید. او آشپز قابلی بود. جانت، در کنار میز آشپزخانه ایستاده بود و داشت با نوشیدن یک فنجان چای رفع خستگی می‌کرد؛ او خدمتکاری پیر بود که هر چند از جر و بحث با لنزکام لذت می‌برد، ولی معمولاً در مقابل نسل جوان، که مارجری نماینده آن بود، جانب او را می‌گرفت. چهارمین فردی که در آشپزخانه بود، خانم جَکس بود که به خانه برگشته بود تا کمکی بکند، چون فکر می‌کرد به اندازه کافی در مراسم تشییع بوده است.

این زن در حالی که دوباره در فنجان خود چای می‌ریخت، با حالتی متین و با نزاکت گفت: مراسم واقعاً عالی بود. نوزده اتومبیل جنازه را مشایعت می‌کردند. کلیسا پر از جمعیت بود، و کشیش هم مراسم را به بهترین وجه به‌جا آورد. برای کلیسا هم روز خوبی بود. بیچاره آقای اِبِرنتی. واقعاً حیف شد. چه آدم نازنینی بود. امروز مثل او کم پیدا می‌شود. همه به او احترام می‌گذاشتند.

صدای بوق و نیز صدای ماشینی که از ورودی اصلی به درون خانه می‌آمد به گوش رسید؛ خانم جکس فنجان چای خود را روی میز گذاشت و گفت: آمدند.