کتاب لولوی نخور نخوره: کتاب چهارم مجموعه داستان‌های خبیث

لولوچه‌ها با تف از توی دل مامان‌لولوها بیرون میان. اون‌ها مثل ما بعد تولد هق‌هق نمی‌زنن زیر گریه و تا تف می‌شن بیرون، به حرف میان و چاق سلامتی یادشون نمی‌ره. کتاب لولوی نخور نخوره چهارمین جلد مجموعه داستان‌های خبیث نوشته‌ی طاهره ایبد قصه‌ی یک لولوچه‌ی ناز و گوگولی و خوردنی است که همین پیش پای شما تف شده وسط این دنیا و حالا هم باید یاد بگیرد که چطور لولوی زشت و ترسناکِ خوبی باشد و چطور آدمچه‌های فسقلی را بترساند که دیگر یک لولوچه‌ی بی‌خاصیت نباشد...

درباره‌ی کتاب لولوی نخور نخوره

لولوها توی سوراخ‌ها زندگی می‌کنند. توی سوراخ‌ها، زیر زمین‌ها، پشت سنگ‌ها، ته فاضلاب‌ها... خلاصه یک جاهایی که عقل هیچ آدمچه‌ای به آن‌جاها قد نمی‌دهد. آن‌جاها تاریک است، نمور است و پر از صدای قل‌قل و وول‌وول‌خوردنِ دم‌های لولوهاست... لولوچه‌ی قصه‌ی ما هم در کتاب لولوی نخور نخوره از طاهر ایبد که تازه تف شده به این دنیا، هنوز بلد نیست چجوری باید بد باشد، بچه‌ی آدمیزاد بترساند و توی کمدها و زیر تخت‌هایشان قایم شود و سر و دمش را شکل لولوهای خیلی ترسناک بلرزاند... برای همین مامان و بابایش صدایش می‌کنند لولوچه‌ی بی‌خاصیت. آن‌ها نمی‌خواهند یک بچه‌لولوی آدمچه‌نترسانِ بی‌جرأت.

دنیای لولوچه از همان لحظه‌ی اول پر از سؤال شد. چرا لولوها باید آدمچه‌ها را بترسانند؟ چرا باید توی تاریکی کمین کنند و قلب‌های کوچولویشان را بلرزانند؟ چرا هرچی زشت و ترسناک و بدتر باشند یعنی که یک لولوی قهرمان‌اند؟ لولوچه‌ی ما هنوز جواب این سوال‌ها را نمی‌داند و وقت‌‌هایی که میک می‌زند به دمش، کمی آرام می‌گیرد و آن‌وقت دلش می‌خواهد هرچیز رنگی و قشنگی توی عالم هست را ببیند. اما به‌جایش هرجایی می‌رود خرابکاری راه می‌اندازد و باز همون لولوچه‌ی بی‌خاصیتی می‌شود که دنیا مثلش رو ندیده و نمی‌شناسد.

لولوچه‌ای که بلد نیست لولو باشه!

ماجراهای لولوی نخور نخوره پر از خراب‌کاری‌های بامزه و ترس‌های قلابی است. این کتاب دنیا را از چشم یک لولوچه‌ی فسقلی می‌بیند که هنوز نمی‌داند بد بودن چه‌شکلی است. هر بار که لولوچه می‌خواهد مثل بقیه‌ی لولوها ترسناک باشد، یک‌جوری گند می‌زند به نقشه و همه‌چیز از هم می‌پاشد! بچه‌ها با خواندن ماجراهای این کتاب هم قهقهه می‌زنند، هم عاشق لولوی این قصه می‌شوند و دلشان می‌خواهد بغلش کنند و حسابی بچلانند. این کتاب می‌تواند قصه‌ی هر بچه‌ای باشد که با بقیه فرق دارد و گاهی‌وقت‌ها فکر می‌کند این فرق‌داشتن نشانه‌ی ایراد است. لولوی نخور نخوره یادمان می‌دهد که لازم نیست حتماً شکل همان‌چیزی باشیم که بقیه می‌خواهند، و کافی است هرجوری که هستیم فقط خودمان باشیم و این خودبودن را دوست بداریم.

کتاب لولوی نخور نخوره از آن داستان‌هایی است که هم بچه‌ها را می‌خنداند هم یادشان می‌دهد که کافی است آدم ترسیدن را کنار بگذارد و سعی کند که دنیا را با تمام ناشناخته‌هایش بشناسد. چون گاهی‌وقت‌ها پیش می‌آید که حتی یک لولو هم به‌جای ترسناک‌بودن، مثل یک دوست مهربون باشد. این کتاب با تصویرگری‌های حمید خلوتی از انتشارات هوپا به چاپ رسیده و منتظر یه آدمچه‌ی عشقِ لولوست تا خوانده شود.

کتاب لولوی نخور نخوره برای شما مناسب است اگر

• 6 تا 10 سال سن دارید.
• خیال خوشحال کردن یک بچه‌ی کتاب‌دوست را توی سرتان دارید.
• از لولوهای زیر تخت بی‌زارید.
• بدتان نمی‌آید یک سری به دنیای لولوها بزنید و با دنیای آن‌ها آشنا شوید.
• عاشق خواندن داستان‌های خیالی خنده‌دار و باحالید.
• یک بچه‌ی ترسو که از تاریکی و صداهای توی کمد و موجودات زیر تخت می‌ترسد دور و برتان دارید.

در بخشی از کتاب لولوی نخور نخوره: کتاب چهارم مجموعه داستان‌های خبیث می‌خوانیم

من می‌دانستم آدمچه‌ها چه جانورهایی هستند؟ نمی‌دانستم.

من از یاد‌گرفتن راه‌ و ‌رسم لولوها نمی‌ترسیدم؟ می‌ترسیدم.

از بس می‌ترسیدم قلبم قل‌قل می‌خورد توی کلّه‌ام، توی دستم، توی پاهایم. توی دمم هم غلید. می‌خواستم دمم را بمکم. زیر بغل بابام، می‌توانستم؟ نمی‌توانستم.

دست و پاها و دمم قاتی‌پاتی شده بود. به بابام گفتم: «منو بذار زمین. بذار زمین!»
بابام ولم کرد زمین؛ انگار‌نه‌انگار من یک لولوچه‌ی تازه‌تف‌شده بودم. قلبم تندتر غلید. نمی‌خواستم هرهر گریه کنم، باید دمم را می‌مکیدم. یک دستم را که پیچ خورده بود و رفته بود پشتم، پیدا کردم. دمم را گرفتم. قلبم آمده بود سر دمم و هی وول‌وول می‌خورد. دمم را گذاشتم توی دهنم و ملچ‌مولوچ، ملچ‌مولوچ و ملچ‌مولوچ. قلبم یک‌کم آرام شد.

مامان لی‌لو گفت: «تا فردا غذا‌مذا در کار نیست. فقط می‌تونی دمت رو بمکی. این قانون لولوهاست!»

من ناراحت نشدم؟ شدم.

باز دمم را مکیدم؟ نمکیدم.

زل‌زل به مامان لی‌لو و بابا لولال نگاه نکردم؟ کردم.