کتاب آشپزهای گرسنه

منصوره مصطفی زاده در کتاب آشپزهای گرسنه، داستان دو خواهر و برادر کوچک را تعریف کرده که به تازگی روزه گرفتن را شروع کرده‌اند. آن‌ها برای مقابله با حس گرسنگی و تشنگی و همچنین چالش‌هایی که در زندگی خانوادگی‌شان پیش آمده، تصمیم گرفته‌اند تا با هم و در نبود پدر و مادرشان آشپزی و افطار را خودشان آماده کنند...

درباره‌ی کتاب آشپزهای گرسنه

روزه گرفتن و ماه رمضان، از جمله مناسبت‌هایی است که خانواده‌های مذهبی ارزش زیادی برای آن قائلند و اغلب از کودکانشان نیز دعوت می‌کنند تا با روش‌هایی مثل روزه‌ی کله‌گنجشکی، روزه‌داری را تمرین کنند. منصوره مصطفی زاده نیز در کتاب آشپزهای گرسنه، داستانی طنزآمیز از یک ماه رمضان استثنایی را برای بچه‌ها روایت کرده که خواندنش می‌تواند جذاب و سرگرم‌کننده باشد.

کتاب آشپزهای گرسنه داستان دو خواهر و برادر به نام‌های آیه و علی است که به تازگی روزه گرفتن را آغاز کرده‌اند. تحمل ساعات طولانی گرسنگی و تشنگی کار آسانی نیست، اما مامان و بابا تلاش می‌کند که حداقل بچه‌ها را در فاصله‌ی خانه و مدرسه، با ماشین همراهی کنند تا به آن‌ها فشار کمتری وارد شود. بابا صبح بچه‌ها را با ماشین تا مدرسه می‌برد، و مامان هم بعدازظهر که شیفتش در بیمارستان تمام می‌شود، آن‌ها را با ماشین به خانه برمی‌گرداند. چالش برای بچه‌ها از موقعی شروع می‌شود که می‌فهمند دکتر شیفت عصر بیمارستان در تصادف آسیب دیده و مامان مجبور است کل ماه رمضان را تا غروب سر کار باشد. این یعنی دیگر نه خبری از سرویسِ رساندن از مدرسه تا خانه است و نه دیگر افطاری حاضر و آماده توی یخچال نشسته...

بچه‌ها تصمیم می‌گیرند تا در این مدت خودشان افطاری آماده کنند تا هم به مامان فشار نیاید و هم خودشان بعد از مدرسه با یک سرگرمی حواسشان را از گرسنگی و تشنگی پرت کنند. اولین انتخاب، یک پارچ شربت خاک‌شیر به ظاهر ساده است. فقط کافی است خاک‌شیرها را تمیز پاک کنی، بعد به آن آب و شکر و عرق بیدمشک اضافه کنی. امکان ندارد چنین دستور ساده‌ای باعث دردسر شود...

کتاب آشپزهای گرسنه کاری از انتشارات کتاب پارک است. این کتاب کودک خنده‌دار توسط منصوره مصطفی زاده نوشته شده.

کتاب آشپزهای گرسنه برای شما مناسب است اگر

• به دنبال داستانی سرگرم‌کننده و خنده‌دار برای بچه‌های 7 تا 12 ساله هستید.
• مایلید در مورد ماه رمضان و آداب روزه‌داری به کودکتان یاد بدهید.

در بخشی از کتاب آشپزهای گرسنه می‌خوانیم

آیه گفت: «ایول!» و از کابینت پرید پایین. حسن گفت: «خب خدا رو شکر؛ مثل این که روزهای چهاردهم برنامه‌ای برای سقف نداری!» آیه خندید و گفت: «امروز چهاردهم باشه، یعنی فردا چندمه؟» حسن از سوال‌های آیه کلافه شده بود: «پونزدهم.» آیه باز لبخند زد و گفت: «پونزدهم ماه رمضون چه روزیه؟!» حسن چشم‌هایش را بست و نفسش را فوت کرد و می‌خواست داد بزند که... بالاخره فهمید: «تولد امام حسن؟» آیه گفت: «آفرین داداش تیزهوشم! خیلی زود فهمیدی، فقط دو سه ساعت طول کشید!» حسن تازه قوطی را دست آیه دید. عینکش را کمی بالا و پایین کرد و گفت: «کیک؟» چشم‌های آیه برق زد و سرش را تکان داد. حسن گفت: «من حوصله ندارم. تازه فِر هم خرابه.» آیه گفت: «مامان یه بار توی پلوپز کیک درست کرد. خودم دیدم.» در چشم به هم زدنی، آیه پودر کیک را توی کاسه بزرگی خالی کرد و روغن و شیر را اضافه کرد و دو تا تخم‌مرغ تویش شکاند و با هم‌زن افتاد به جانش. وقتی نیمه اول فوتبال تمام شد و حسن آمد توی آشپزخانه، پلوپز روشن بود و ازش بخار بلند می‌شد. حسن با تحسین به آیه نگاه کرد، ولی آیه داشت حسن را بدجوری برانداز می‌کرد. حسن گفت: «چیه؟!» آیه گفت: «مثلاً شب عیده‌ها! این چیه پوشیدی؟ برو یه لباس شیک بپوش.» حسن گفت: «خودتو دیدی؟ همه‌جات لک غذا و کیکه.» آیه نگاهی به لباسش کرد و گفت: «آره راست می‌گی. بیا تا مامان نرسیده، بریم یه لباس خفن بپوشیم!» و به سمت اتاق مامان و بابا راه افتاد. حسن گفت: «کجا می‌ری؟ کمد لباس‌های ما این وره.» آیه گفت: «می‌خوام یکی از لباس‌های مامانو بپوشم. بیا تو هم کت و شلوار بابا رو بپوش.» در کمد دیواری را باز کرد و یکی از پیراهن‌های مامان را جلوی خودش گرفت و گفت: «خوبه؟» حسن نگاهی به دامن لباس کرد که مدلش کوتاه بود اما برای آیه تا زمین می‌رسید. چیزی نگفت و خودش هم کت و شلوار دامادی بابا را برداشت. چند دقیقه بعد آیه لباس مامان را پوشیده بود و حسن هم پیراهن سفید بابا را با شلوار سرمه‌ایش که پایینش را دو بار تا زده بود. کت را نپوشیده بود، چون به تنش زار می‌زد. صدای دینگ از آشپزخانه آمد و آیه گفت: «کیک هم آماده شد!»