کتاب ریزه با میزه

جرئتش را داری تا با ترس‌هایت روبه‌رو شوی؟ گورکم کانتار آرسوی در کتاب ریزه با میزه، داستان پسرکوچولویی را تعریف می‌کند که گرچه از همه‌چیز می‌ترسد،‌ اما چون دوست دارد چیزهای جدیدی کشف کند، به صورت اتفاقی هیولایی گِلی می‌سازد و حالا مجبور است که با ترسش از او کنار بیاید! این کتاب آموزنده در تقویت شجاعت و کنار گذاشتن ترس‌ها به بچه‌ها کمک می‌کند.

درباره‌ی کتاب ریزه با میزه

ترسیدن که عیب نیست! همه در زندگی از چیزهایی می‌ترسند؛ درست مانند پسرک قصه‌ی کتاب ریزه با میزه (Ufak Ile Tefek) نوشته‌ی گورکم کانتار آرسوی (Görkem Kantar Arsoy) که نامش «ریزه» بود و از چیزهای مختلفی می‌ترسید. فرقی نداشت آن چیز اصلاً ترسناک باشد یا نباشد؛ دیوها، جادوگرها، هیولاها، صدای باد زودپز،‌ ماهی در تنگ، هر چیزی! پسرک از همه‌ی این‌ها می‌ترسید. تنها چیزی که او از آن نمی‌ترسید،‌ آزمایش و اختراع بود! پسرک عاشق این بود که همه‌چیز را با هم ترکیب کند و چیزهای تازه بسازد؛ حتی اگر آن چیزها حسابی عجیب و غریب به نظر برسند!

یک روز که حسابی باران باریده بود و کرم‌های خاکی از خاک بیرون آمده بودند، شخصیت اصلی کتاب ریزه با میزه نوشته‌ی گورکم کانتار آرسوی ترکیبات سری‌اش را برداشت و به باغچه رفت تا یک چیز جدید بسازد. ترکیبات سری‌اش چیزهای عجیبی نبودند، نمک، فلفل، شکر و خمیر بازی قرمز و آبی، همان چیزهایی بودند که او برای اثر تازه‌اش نیاز داشت. پسرک همه‌ی این‌ها را با خاک مرطوب باغچه قاطی کرد و ورز داد تا ناگهان موجود عجیب و ترسناکی از آن ترکیب به دنیا آمد!

این موجود عجیب، هیولایی گِلی با دماغی قرمز و چشم‌هایی کوچک بود. هیولا همین‌طور که خاک‌های اضافه را از روی شانه‌اش می‌تکاند، خودش را معرفی کرد. اسم هیولا «میزه» بود. ریزه همان‌طورکه از ترس جلوی هیولا خشکش زده بود، منتظر بود تا هیولا به او حمله کند و او را بخورد! اما به نظر می‌رسید این هیولا مهربان‌تر از آن باشد که بخواهد بچه‌ها را بخورد...

کتاب ریزه با میزه کاری از انتشارات برکه‌ی آبی است. این کتاب را با ترجمه‌ی نازلی خلیلی صفا در اختیار دارید.

کتاب ریزه با میزه برای شما مناسب است اگر

• به دنبال قصه‌ای مصور و آموزنده برای بچه‌های 5 تا 8 ساله هستید.
• مایلید تا اعتمادبه‌نفس و شجاعت را در کودکتان تقویت کنید.
• دوست دارید به کودکتان کمک کنید تا با ترس‌هایش مواجه شود.

در بخشی از کتاب ریزه با میزه می‌خوانیم

بالاخره آن چیز قهوه‌ای رنگ تبدیل شد به یک هیولای کوچک!‍
یک کله‌ی بی‌ریخت با چشم‌های خیلی ریز که شبیه دکمه بودند و دماغی که شبیه گوجه‌فرنگی بود. دماغش از خمیر بازی بود.
خب وقتی صحبت از هیولا به میان آمد، قیامتی به پا شد.
بچه‌هایی که آن را دیدند و صدایش را شنیدند فرار کردند، اما ریزه جلوی هیولا خشکش زده بود.