کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو»

کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو» خواننده را با داستان جغد و چند حیوان بامزه همراه می‌کند که نمی‌توانند آنچه انتظار می‌رود را بگویند و شخصیت خود را بروز دهند. مقصود رابرت فیشر و بت کلی، از روایت این داستان، کمک به خواننده‌ برای غلبه بر ترس‌ها، نگرانی‌ها و تردیدهایش است. خواننده‌ی نوجوان، پس از مطالعه‌ی این اثر، متوجه می‌شود که ارزش واقعی در منحصربه‌فرد بودن و پیدا کردن صدای خودش است، نه در تقلید از دیگران.

درباره‌ی کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو»

کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو» (El búho que no podía ulular)، اثری خواندنی و آموزنده برای نوجوان‌هایی است که هویتشان در حال شکل‌گیری است و می‌خواهند از چالش‌هایی مانند پذیرش تفاوت‌ها، رویارویی بر ترس‌ها و پیدا کردن شخصیتِ خودشان، موفق گذر کنند. رابرت فیشر (Robert Fisher) و بت کلی (Beth Kelly)، نویسنده‌‌های کتاب، خواننده را در دنیایی که همرنگ‌ شدن با جماعت در آن به‌عنوان ارزش شناخته می‌شود، تشویق کرده‌اند تا قدرت درونی خویش را کشف کند.

کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو» چهار داستان تمثیلی را در بر گرفته است. هر کدام از این داستان‌ها، مفاهیم مهمی را یادآوری می‌کنند که ممکن است در مسیر بزرگسالی به فراموشی سپرده شوند. ماجرای این کتاب حول محور حیوان‌هایی شکل می‌گیرد که هر یک با چالشی روبه‌رو هستند. جغدی کوچک که نمی‌تواند صدای خاص خود را تولید کند، اردکی که نمی‌تواند مانند هم‌نوعانش صدا بدهد، فاخته‌ای که به دنبال تقلید آواز پرنده‌ی دیگر است، پروانه‌ای که تنها یک روز زندگی دارد و می‌خواهد از آن نهایت استفاده را ببرد و سگ کوچکی که از همه‌ چیز می‌ترسد، قهرمانان این قصه‌ها هستند.

این داستان‌ها خواننده را به شناسایی ترس‌ها، نگرانی‌ها و تردیدهای درونی خود فرا می‌خوانند و با دعوت به تأمل، پیام ساده اما عمیقی را منتقل می‌کنند: با سرشار ساختن وجود از عشق، جایی برای نفرت باقی نخواهد ماند. این آموزه، با وجود سادگی ظاهری، غالباً در زندگی فراموش می‌شود. رابرت فیشر و بت کلی ماجراهای این اثر را با لحنی انگیزشی نگاشته‌اند تا خواننده، در حین مطالعه‌ی این اثر به خودشناسی تشویق شود.

کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو» را انتشارات لیوسا، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است. سروش حجره و اندیشه اسماعیلی، این اثر را به فارسی برگرداند‌ه‌اند.

کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو» برای چه کسانی مناسب است؟

نوجوانان با مطالعه‌ی این مجموعه داستان، به مفاهیمی همچون خودباوری، اصالت و غلبه بر ترس‌ها آگاه می‌شوند.

در بخشی از کتاب جغد کوچولویی که نمی‌توانست بگوید «هوووو» می‌خوانیم

جغدکوچولو گفت: «فکر کنم من و تو از آن مرغ‌هایى هستیم که فقط یک پا دارند!!» این را گفت و از شوخى خودش خنده‌اش گرفت.

اردک جوان خیره به جغدکوچولو نگاه کرد و گفت: «این مشکل من و تو از سَرِ لجبازى نیست و همچنین پیشنهاد مى‌کنم دیگر از این شوخى‌هاى بى‌مزه نکنى».

جغدکوچولو لبخندى زد و گفت: «ببخشید، نتوانستم از گفتن آنچه به ذهنم رسید خوددارى کنم. خب، از این حرف‌ها بگذریم، حالا تو که نمى‌توانى اینجا
زندگى کنى، به کجا مى‌روى؟!»

اردک پاسخ داد: «به شهر مى‌روم، مى‌خواهم چیزى را به تو اعتراف کنم که تاکنون به کسى نگفته‌ام. من مى‌خواهم پزشک شوم».

چشمان جغدکوچولو داشتند از حدقه درمى‌آمدند: «پس همان بهتر که نمى‌توانى بگویى کواک» و بعد از حرف خودش از خنده ریسه رفت.

اردک دوباره خیره نگاه کرد و گفت: «مگر به تو تذکر ندادم که من از این شوخى‌هاى بى‌مزه خوشم نمى‌آید؟!»

جغدکوچولو که به‌هیچ‌وجه دلش نمى‌خواست تنها دوست خود را از دست بدهد، بلافاصله پوزش خواست و گفت: «متأسفم، این‌بار هم نتوانستم جلوى خودم را بگیرم، اما قول مى‌دهم که در آینده تکرار نشود».

اردک با تردید پرسید: «فکر مى‌کنى با این اوضاعى که من و تو داریم، آینده‌ى خوبى در انتظار ما باشد؟!» جغدکوچولو گفت: «مى‌بخشى که تکرار مى‌کنم. اما از آنجا که ما از آن مرغ‌هایى هستیم که فقط یک پا دارند، حالا که همدیگر را پیدا کرده‌ایم، باید پاى رفاقتمان بمانیم».

اردک جوان ضمن تأیید جغدکوچولو چمدانش را نشان داد و گفت: «جغدکوچولو من دارم به شهر مى‌روم» این‌را گفت و در جاده به راه افتاد و جغدکوچولو به‌دنبالش شروع به دویدن کرد: «من هدف مشخصى براى زندگى‌ام ندارم، آیا من هم مى‌توانم پزشک شوم؟!»