کتاب دهکده‌ای که از بی‌حوصلگی پکید

کتاب دهکده‌ای که از بی‌حوصلگی پکید نوشته‌ی سلن آیدین، قصه‌ی دهکده‌ای عجیب و غریب است که مردمش فقط زندگی می‌کنند که زندگی کردن را از سرشان باز کنند! آن‌ها نه رویا و آرزویی برای زندگی دارند، و نه شوق و انگیزه‌ای... همین می‌شود که بعد از مدتی همه‌شان یک‌به‌یک شروع به پکیدن می‌کنند!

درباره‌ی کتاب دهکده‌ای که از بی‌حوصلگی پکید

روش درست زندگی کردن چگونه است؟ آیا اصلاً راه درست و غلطی برای زندگی کردن وجود دارد یا هر کس آن را به سبک خودش زندگی می‌کند؟ سلن آیدین (Selen Aydin) در کتاب دهکده‌ای که از بی‌حوصلگی پکید (Sikintidan Patlayan Kasaba) توضیح می‌دهد که تنها راه غلط زندگی کردن، زندگی نکردنِ زندگی است؛ نچشیدن شادی‌ها و با تمام وجود حس نکردن غم‌هاست، از جا بلند نشدن و امیدوار نبودن است. این قصه‌ی مردمانی است که نمی‌دانند چطور باید رویا و آرزویی داشته باشند.

دهکده جای زیبایی است؛ دکتر و داروخانه دارد، مدرسه و گل‌فروشی دارد، یک فانوس دریایی بزرگ و بی‌نظیر هم در گوشه‌ای از آن خانه کرده. مردمان دهکده هم هر کدام شغل و پیشه‌ای دارند، این‌طور نیست که بیکار و بی‌عار بچرخند، اما چندان حوصله‌ای هم برای انجام کارهایی غیر از روتین روزانه‌شان ندارند. هر کدام چسبیده‌اند به یک کار تکراری و هرروز، با غر زدن و بهانه گرفتن و بی‌حوصلگی، آن را پیش می‌برند.

اما در میان اهالی دهکده یک نفر با بقیه تفاوت دارد؛ خانم پرافاده، که در فانوس دریایی زندگی می‌کند، چنان شوقی به زندگی دارد که او را از همه متفاوت می‌کند. او هرروز محصولات باغچه‌اش را از خاک بیرون می‌کشد و حسابی با آن‌ها حرف می‌زند، یا مثلاً دیوارهای فانوسش را به سبک خودش رنگ‌آمیزی کرده که خانه‌اش را به یک قلعه‌ی جادویی تبدیل کرده است. او بسیار آدم خوش‌مشربی است و می‌توان با او ساعت‌ها در مورد موضوعات مختلف گپ زد.

یک روز اتفاق عجیبی در دهکده می‌افتد. آدم‌ها یک‌به‌یک، با صدای مهیبی می‌ترکند و به هوا پرتاب می‌شوند، درست مثل ذرت‌هایی که روی حرارت بالا و پایین می‌پرند. وقتی هم که فرود می‌آیند، حسابی زخم‌وزیلی می‌شوند. هیچ‌کس نمی‌داند که چرا مردم می‌پکند، فقط می‌دانند که در بین همه، تنها کسی که تابه‌حال نپکیده خانم پرافاده بوده است...

کتاب دهکده‌ای که از بی‌حوصلگی پکید کاری از انتشارات برکه‌ی آبی است. این کتاب را با ترجمه‌ی نازلی خلیلی صفه در اختیار دارید.

کتاب دهکده‌ای که از بی‌حوصلگی پکید برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب را به بچه‌های 10 تا 12 سالی که دوست دارند در مورد داشتن رویا و آرزو در زندگی بیشتر بدانند پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب دهکده‌ای که از بی‌حوصلگی پکید می‌خوانیم

در اصل اگر دقت کرده باشید، خانم پرافاده به جای اینکه با انسان‌ها صحبت کند، دوست داشت با حیوانات و گیاهان صحبت کند. می‌گفت: «با جواب دادن یا جواب ندادنشان من را خسته نمی‌کنند. با شادی نغمه سر می‌دهند. تُک‌تُک به پنجره نوک می‌زنند. بعضی اوقات هم قبل از طوفان با جیغ و داد بدخلقی طبیعت را هشدار می‌دهند.» اسم خانه یا پناهگاه فانوس دریایی خانم پرافاده، که همه‌چیز داشت، فانوس بی‌انتها بود. درست در وسط فانوس دریایی، یک آب‌انبار بود. آب باران در آن گودال بزرگ جمع می‌شد. خانم پرافاده با سطل از آب‌انبار آب می‌کشید و با آن به باغچه‌اش آب می‌داد.