کتاب دیگری - جلد اول

اگر در کلاس شما، یکی از صندلی‌ها برای مرده‌ای باشد که همه وانمود می‌کنند آن شخص هنوز زنده است، چه می‌کنید؟ در کتاب دیگری - جلد اول نوشته‌ی یوکیتو آیاتسوجی، همه چیز از یک کلاس درس شروع می‌شود؛ کلاسی ساکت، سنگین و پر از سکوت‌های ترسناک. انگار هوای کلاس همیشه گرفته و نگاه دانش‌آموزان پر از نگرانی است. این رمان ژاپنی داستانی رازآلود و ترسناک است که در آن یک کلاس مدرسه گرفتار نفرینی مرگبار می‌شود.

درباره‌ی کتاب دیگری - جلد اول

در کتاب دیگری - جلد اول (Another) نوشته‌ی یوکیتو آیاتسوجی (Yukito Ayatsuji) ماجرا اینطور شروع می‌شود: در بهار سال 1998، پسر نوجوانی به نام کوئیچی به مدرسه‌ی جدیدی به اسم یومی‌یاما منتقل می‌شود. او وارد کلاس 3–3 می‌شود؛ کلاسی که دانش‌آموزانش رفتاری عجیب و پر از ترس دارند. کوییچی متوجه می‌شود همه از دختری به نام می میساکی دوری می‌کنند، انگار که اصلاً وجود ندارد. با اینکه همه به او هشدار می‌دهند که کاری با می نداشته باشد، اما کوییچی کنجکاو شده و کم‌کم با او دوست می‌شود.

اما درست از همان موقع، اتفاقات وحشتناکی شروع می‌شود. یکی‌یکی، دانش‌آموزان یا اعضای خانواده‌شان به شکلی مرموز و دلخراش می‌میرند. کوئیچی و می متوجه می‌شوند این وقایع به اتفاقی در گذشته مربوط است، سال‌ها پیش یکی از دانش‌آموزان همین کلاس به طرز عجیبی مرد و از آن زمان، هر چند سال یک‌بار، این کلاس گرفتار نفرینی مرگبار می‌شود.

حالا کوئیچی و می اید راز این نفرین را کشف کنند تا بتوانند جلوی مرگ‌های بعدی را بگیرند. اما زمان خیلی کم است و امکان دارد نفر بعدی... خودشان باشند.

کتاب دیگری - جلد اول نوشته‌ی یوکیتو آیاتسوجی یکی از بهترین آثار معمایی ادبیات ژاپن است و نویسنده برای انتخاب اسم کتاب از فیلم معروف دیگران که نیکول کیدمن در آن بازی کرده است ایده گرفته، اما داستان کاملاً مستقل از آن است. کتاب، در مرز بین ژانرهای مختلف حرکت می‌کند؛ معمایی، ماجراجویانه و ژانر وحشت را می‌توانید با خواندن این کتاب به تمامی تجربه کنید. ایده این اثر هم کاملاً منحصربه‌فرد است: نفرینی که مرگ را به کلاس می‌آورد. شخصیت‌های اصلی، به‌ویژه کوییچی و می، بسیار جذاب و باورپذیر هستند. شاید برخی از قسمت‌ها به نظر تکراری یا سطحی باشند، اما حال‌وهوای کلی داستان، پایان غیرمنتظره و سرعت روایت تأثیرگذار است.

اگر شما هم از طرف‌داران داستان‌های مرموز، کشف رازها و ماجراجویی با چاشنی وحشت به‌ویژه با حس ژاپنی هستید، کتاب دیگری - جلد اول می‌تواند برای شما انتخاب مناسبی باشد. فضای داستان غیرمعمول و رازآلود است و تعلیق آن باعث می‌شود تا پایان همراه داستان باشید. این با ترجمه‌ی ارنواز صفری از انتشارات آوند دانش منتشر شده است.

جوایز و افتخارات کتاب دیگری - جلد اول

• رمان دیگری در سال 2010 به عنوان یکی از برترین آثار معمایی ژاپنی انتخاب شد و در فهرست سالانه Honkaku Mystery Best 10 جایگاه سوم را به خود اختصاص داد. این فهرست معتبرترین راهنمای داستان‌های معمایی اصیل در ژاپن است.
• در سال 2010، این رمان نامزد دریافت جایزه بهترین رمان داستانی از سوی جایزه‌ی Honkaku Mystery Award شد؛ جایزه‌ای که هرساله به آثار برتر در ژانر معمایی تعلق می‌گیرد.

اقتباس انیمیشن و سینمایی از کتاب دیگری - جلد اول

• اقتباسی سینمایی و لایو-اکشن به همین نام، به کارگردانی تاکشی فوروساوا و تهیه‌کنندگی کادوکاوا پیکچرز ساخته شد. این فیلم در تاریخ 4 اوت 2012 در سینماهای ژاپن اکران شد.
• یک انیمه‌ی 12 قسمتی براساس این رمان، توسط استودیو P.A. Works ساخته شد و به کارگردانی تسوتومو میزوشیما بین تاریخ 10 ژانویه تا 27 مارس 2012 در ژاپن پخش شد.

کتاب دیگری - جلد اول برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب دیگری - جلد اول برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که به داستان‌های معمایی، ترسناک و رازآلود علاقه دارند. اگر به فضاسازی‌های دلهره‌آور و روایت‌هایی با تعلیق روانی به‌ویژه از نوع ژاپنی علاقه‌مند هستید، این کتاب انتخابی هیجان‌انگیز برای شماست.

در بخشی از کتاب دیگری - جلد اول می‌خوانیم

به‌خاطر داخل پریدنم با شرمندگی عذرخواهی کردم. اما لحظه‌ای که چشمم به او افتاد، به نفس‌نفس افتادم.

دختری در لباس مدرسه بود.

همان ژاکت ملوانی که یوکاری ساکوراگی روز قبل با آن به ملاقاتم آمده بود، به‌تن داشت. به این معنا بود که این دختر هم به مدرسه‌ی یومی‌یاما نورث میدل می‌رفت؟ نباید در این ساعت روز توی مدرسه می‌بود؟

او ریزه بود و هیکلی معمولی داشت. با صورتی که نمی‌شد جنسیتش را از آن تشخیص داد. استخوان‌بندی‌اش برای زن یا مرد، هر دو، مناسب بود. موهای مشکی یکدست که شلخته کوتاه شده بودند. رنگ پوستش بسیار کم‌رنگ بود. نمی‌دانم باید اسمش را چی بگذارم اما اگر بخواهم با اصطلاحی قدیمی توصیفش کنم، چیزی شبیه شمع سفید بود، به‌علاوه...

چیزی که بیشتر از هر چیزی توجه مرا جلب کرد، پانسمان سفیدی بود که روی چشم چپش دیدم. آیا بیماری‌ چشمی داشت؟ یا چشمش آسیب دیده بود؟

ذهنم درگیر همه‌ی این افکار بود و خیلی دیر متوجه شدم که آسانسور دارد به کدام جهت حرکت می‌کند. داشت می‌رفت پایین، نه بالا. من به‌طرف طبقات بالا نمی‌رفتم، آسانسور داشت به‌سمت زیرزمین می‌رفت.

به دکمه‌های روی آسانسور نگاه کردم و دیدم منفی دو روشن است. با انتخاب دکمه‌ای برای خودم، ضربان قلبم شدید شد و شروع کردم به حرف ‌زدن با دختر چشم‌پانسمانی.