ماهنامه امواج‌ برتر - شماره 114 - فروردین 1404

ماهنامه امواج‌ برتر - شماره 114 - فروردین 1404 منتشر شد. فاز نخست: برای فردای پس از توافق و نبود تحریم‌ها چه کرده‌ایم؟، خرد، صداقت و شجاعت در مسیر گذر از چالش ناترازی انرژی، هوش مصنوعی در سیستم‌های قدرت، تجدیدپذیرها از نگاهی دیگر، بازاریابی اجتماعی و مدیریت مصرف انرژی و... از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.

ماهنامه تخصصی «امواج برتر» نخستین ماهنامه مهندسی برق ایران با گرایش‌های مهندسی الکترونیک، قدرت، کنترل و اتوماسیون صنعتی، مخابرات، هوش مصنوعی و روباتیک به عنوان ماهنامه‌ای خصوصی و مستقل، در سال 1382 پا به عرصه مطبوعات نهاد.

هدف اصلی از انتشار این نشریه، فراهم نمودن اطلاعات علمی در زمینه مهندسی برق، جهت ارتباط و ایجاد زمینه تبادل اطلاعات و انعکاس دیدگاه‌های مهندسان و متخصصان این حوزه و پر نمودن شکاف بین صنعت و دانشگاه است. به‌ طور ساده‌تر، سیاست اصلی این ماهنامه چاپ مقالات و مطالب علمی و فنی و آکادمیک کاربردی در صنعت است. بدین ترتیب، هم دانشجویان می‌توانند کاربرد اطلاعات و آموزه‌های خود را در صنعت مشاهده نمایند و هم صنعتگران فعال در این عرصه با اطلاعات روز و دانش صحیح در این زمینه آشنا می‌شوند.

در بخشی از ماهنامه امواج‌ برتر - شماره 114 - فروردین 1404 می‌خوانیم

اثرهای نامطلوب تجدیدپذیرها کاسته خواهد شد؟

وقتی از برنامه‌ناپذیر بودن انرژی‌های تجدید‌پذیر صحبت می‌شود برخی بی‌درنگ به موضوع ذخیره‌سازی انرژی اشاره می‌کنند. این موضوع سال‌ها است در دنیا مطرح گردیده و هنوز موفقیتی برای ذخیره‌سازی در حجم کلان به دست نیامده است. یک نیروگاه خورشیدی در بهترین حالت می‌تواند بین 5 تا 7 ساعت از شبانه‌روز بیشترین توان را تولید نماید و بحث ذخیره‌سازی آن برای تأمین انرژی مورد نیاز یک شهر امکان‌پذیر نیست و نمی‌توان در اندازه‌های چند هزار مگاوات انرژی الکتریکی را ذخیره نمود.

برای روشن شدن موضوع ذخیره‌سازها بهتر است به پدیده‌ی دانکل فلانه در شبکه‌ی برق آلمان توجه کنیم؛ برای جبران رخداد دانکل فلاته در 14 دسامبر 2024 آلمان نیازمند 50 گیگاوات انرژی برای 80 ساعت بود. باتری‌های مورد نیاز برای این حجم از انرژی 4000 مگاوات ساعت یا 4 گیگاوات ساعت است در حالی که ظرفیت سالانه‌ی تولید باتری در کشور صنعتی آلمان تنها 14 مگاوات ساعت است و صرف نظر از هزینه‌های آن و چگونگی نصب نگهداری و بهره برداری از آن‌ها 285 سال طول می‌کشد تا با توانمندی‌های کنونی این حجم از باتری تولید شود. بنابراین آلمان برای رفع مشکل به سمت نیروگاه‌های گازسوزی حرکت خواهد کرد که تا 2040 بتوانند به هیدروژن‌سوز تبدیل شوند تا هم موضوع حذف کربن را در نظر گرفته باشد و هم پایداری شبکه و امنیت انرژی خود را تأمین کند.