کتاب ماه مهربان

کتاب ماه مهربان نوشته‌ی سارا قربانی برزی، یک داستان کودک لطیف و خیال‌انگیز درباره‌ی ماه و خورشید است. این کتاب در سال 89 برگزیده‌ی چهاردهمین دوره‌ی جایزه‌ی کتاب فصل در گروه داستان تألیفی کودک شده است.

درباره‌ی کتاب ماه مهربان

سال‌ها پیش از آنکه آدم‌ها روی کره‌ی زمین زندگی کنند، خورشید به پری کوچک و زیبایی ماموریت داد تا برود و از سیاره‌ها خبر بگیرد. پری زیبا و موطلایی به همه‌جای منظومه‌ی شمسی سفر کرد و از همه‌ی سیاره‌ها احوال‌پرسی کرد. تا اینکه روزی صدای گریه‌ای شنید. کتاب ماه مهربان سارا قربانی برزی یک داستان تخیلی کودکانه روایت می‌کند.

پری خوب نگاه کرد و ماه را در حال گریه کردن دید. صورت ماه پر از چاله بود و این مسئله او را در مقابل مادرش، زمین، خجالت‌زده و شرمسار می‌کرد. حالا پری قصد دارد خبر ناراحتی ماه را به خورشید برساند و چاره‌ای برای احوال او بیندیشد. سارا قربانی برزی در داستان ماه مهربان قصه کودکانه ماه و خورشید را بازگو می‌کند.

کتاب ماه مهربان سارا قربانی بزری یک داستان تخیلی کودکانه است که از حال‌وهوای قصه پریان بهره گرفته و آن را با قصه‌ای با محوریت ماه و خورشید تلفیق کرده است. نویسنده در قالب داستان مفاهیم انسانی مانند همدلی، تفاوت‌های ظاهری و ارزش درونی را نیز مطرح و کودکان را با این مفاهیم آشنا می‌کند.

علی نامور با تصویرگری‌های رنگارنگ، زنده و خیال‌انگیز کودکان را مجذوب می‌کند و مفاهیمی از انسان و طبیعت را منتقل می‌کند. با خرید کتاب ماه مهربان داستانی تخیلی، تصویری، زیبا و جذاب برای کودکان خود بخوانید و آن‌ها را در تخیل، تصویر و احساس غرق کنید. این داستان تصویری برای کودکان توسط انتشارات پرنده آبی منتشر شده است.

کتاب ماه مهربان برای شما مناسب است اگر

• کودک 6 تا 8 سال دارید و می‌خواهید قصه‌هایی خیال‌انگیز و درعین‌حال آموزنده درباره‌ی ماه و خورشید برای او بخوانید.
• می‌خواهید برای کودکتان از قصه‌های پریان بخوانید و تخیل او را تقویت کنید.
• دوست دارید در قالب داستانی تخیلی، کودکتان را با مفاهیم انسانی، چون مهربانی و کمک به یکدیگر آشنا کنید.

در بخشی از کتاب ماه مهربان می‌خوانیم

همین‌طور که داشت از دور به زمین زیبای پر از رنگ‌های سبز و آبی نگاه می‌کرد، صدای گریه شنید. یک نفر داشت هق هق و از ته دل گریه می‌کرد.

پری خوب به دوروبر خود نگاه کرد. چشمش به ماه افتاد. ماه چشم‌هایش قرمز شده بود و داشت گریه می‌کرد. او مدت‌ها پیش یک‌بار با ماه حرف زده بود و خبرش را به خورشید داده بود؛ ولی آن بار ماه خوشحال و خندان بود و از چیزی شکایت نداشت.

نزدیک رفت و گفت: «سلام ماه، مرا یادت می‌آید؟

ماه همان‌طور گریه‌کنان سرش را تکان داد و گفت: «سلام.» صدای ماه بدجوری گرفته بود انگار مدت خیلی زیادی بود که می‌گریست.