داستانهای بدی نبود. فصل اول و دوم که از زبان یک پزشک خاطرات و تجربیاتی درباره شغلش رو بیان میکرد جالب و خواندنی بود البته فصل اول تلخ و ناراحت کننده هم بود. غلط املایی زیاد داشت و کلمه سادهای مثل بغض اشتباه نوشته شده بود!!. به نظرم یک جمله بسیار خوبی داشت که قابل تامل هم هست این بود که " سرزمینی که انسان شکاک گناهکاره و انسان بی مغز منزه، بهشت دلال هست ".
کتاب مدرسهای که میرفتیم مجموعهای است مشتمل بر داستانهای کوتاهی که به قلم امید الهی فر به نگارش درآمدهاند. نویسندهی این کتاب در برخی از داستانهای این مجموعه از تجربیات خود در حوزهی درمان نیز بهره برده است و با خلق داستانهایی جذاب، سعی دارد که با استفادهی مناسب از کلمات، مفاهیمی همچون تلاش، درد، صبوری و عشق به انجام وظیفه را به تصویر بکشد...
تشکر از آقای دکتر بابت کتاب خوبشون کتاب خیلی زیبا و ملموس نوشته شده مخصوصا فصول اول. بیان جزییات دقیق و واقعیت های جامعه باعث شد همه چیز کاملا واضح جلوی چشمم به نمایش دربیاد و من رو هم به سالهای تحصیل ببره. منم به نویسندگی و مخصوصا خاطره نویسی خیلی علاقمندم و امسال تصمیم گرفتم به طور جدی کتاب بنویسم. خوندن این کتاب من رو در تصمیمم مصمم و تشویق کرد.
کاملا مزخرف و کاملا سطحی بود بجز اولی و دومی که فقط درباره ذهنیت یه (دانشجو) پزشک از سوختگی و جراحی بودن با جزئیات زیاد و بی اهمیت که تازه تو دومی نگفت با اون همه کنایه بعد از سه سال از نامزدش چی فهمیده و میخواد چیکار کنه، سه تای بعدی هیچ ربطی نداشتن، انگار یه بچه انشای مدرسه بنویسه 😒. همین طور پر از غلط املایی بود.
کتاب در مورد چند داستان با موضوعها و مکانهای مختلف است که اتفاقات در آنها رقم میخوردند، بد نبود سرگرم کننده بود و به عنوان یک معلم داستان آخر به عنوان مدرسهای که میرفتیم را دوست داشتم خاطرات دوران مدرسه را برایم تداعی کرد.
تجربه ای جالب رو از زبان یک کارورز سوانح سوختگی میتونید در این کتاب بخوانید، فصل های آخر که کاملا متفاوت از فصل های اول است کمی درک متن را سخت تر میکند و به شخصه نتونستم با فصل آخر انس بگیرم، در کتاب کتاب کوتاه و سرگرم کننده ای بود.
کتاب مدرسهای که میرفتیم داستانهایی بود که خوب بود اما اگر بهم مرتبط بود بهتر بود. همونطور که یکی از دوستان گفتند اول هر داستان باید خیلی بخونی و جلو بری تا متوجه بشی موضوع از چه قراره. ممنونم از کتابراه.
کاش قبل از اینکه بیام تجربی... خودتون بقیهاش رو میدونید فقط میتونم بگم کتاب حرف نداره و توی توصیف صحنهها و موقعیت چیزی نویسنده کم نزاشته خیلی دارکه از دو سه صفحه بعدی نتونستم بخونم با این حال تمومش کردم
شاید اگر داستانها بیشتر به هم مرتبط بود کتاب زیبا تر و قابل مفهوم تر میشد؛ البته بیشتر فضای خاطره گویی داشت و شاید نشه این ایراد رو بهش وارد کرد؛ ولی ابتدای هر فصل باید کلی میخوندی تا متوجه میشدی قضیه از چه قراره
داستان خوبه و درمورد فصلها اینکه فصل ۱ و ۲ از زبان پزشکی گفته شده که خاطراتشون و.... تعریف میکنه بعضی از جملات واقعا جالی بود و حتی من چندین بار اونا رو خوندم آموزنده هم بود ممنونم
تشکر از آقای دکتر بابت کتاب خوبشان زیبا و ملموس نوشته شده به خصوص فصل اول، بیان جزئیات دقیق باعث شد همه چیز جلوی چشم به نمایش در بیاد و من رو به سالهای تحصیل ببره.
واقعا عالی بود. بسیار متن روان و سبکی داره انگار که خودت داخل داستانهای کتاب حضور داری هرلحظه. من واقعا لذت بردم. از اون کتابهاست که دلت میخواد هیچ وقت داستانش تموم نشه.