نقد، بررسی و نظرات کتاب دختری با هزاران زخم - کیتلین گلاسکو
خاطره
۱۴۰۳/۱۲/۰۱
150
دختری هفده ساله به نام چارلی دچار مشکلات روانی و گرایش به خودآزاری که مرتب بدنش رو با شیشه میبره وتو خیابونها زندگی میکنه. چارلی از وقتی پدرش میمیره مادرش رفتاری خشن باهاش داشته وکتکش میزده وچارلی از خشونت مادرش به خیابون پناه میبره و مدتی از ناچاری پیش مردی به نام فرانکی زندگی میکرد که فرانکی دخترهای تحت نظارتش رو وادار میکرد با مردهای معتاد و ولگرد رابطه داشته باشن وچارلی رو میخواست وادار به اینکار کنه که چارلی زیر بار نمیره و وقتی خود فرانکی میخواست بهش تجاوز کنه فرار میکنه و در حالیکه زیر یه پل یه مرد ولگرد میخواست بهش تجاوز کنه با کمک یکی از دوستاش در حالیکه در حال مرگ بوده فرار کنه وبعدبه تیمارستان برده میشه و اونجا کمی حالش بعتر میشه و جای امن وگرم و غذا داشته ولی متاسفانه به علت نداشتن پول از تیمارستان هم باید بره و قرار دوباره مادرش زندگی کنه که مادرش زیر بار نمیره و چارلی دوباره تنها وراهی سرنوشتی تاریک وترسناک میشه.... این داستان زندگی دخترانی است که خانواده ازشون حمایت نمیکنند واز خشونت خانواده به خیابون پناه میاورن و دچار اعتیاد وبیمارهای مقاربتی و آزار واذیت وتجاوز واخر سر شاید به قتل برسن. داستان خیلی روان و زیبا وجداب وخواندنی درباره دختری تنها و بی سرپناه که هر مدت به یکی پناه میبره ولی مثل تکیه بر باد. داستانی که خوندنش برای دختران نوجوون واقعا واجب تا بیشتر قدر خونه وخانواده رو بدونن و از خطرات زندگی بیرون با خبر بشن
به نظر من ۱. شجاعت در روایت: نوشتن درباره ی چنین تجربیات شخصیِ دردناکی، به شجاعت خیلی زیادی نیاز داره. نویسنده سعی نکرده وقایع رو قشنگ سازی کنه یا دنبال ترحم باشه؛ اون فقط «حقیقت» رو اون طور که لمس کرده، روی کاغذ آورده. ۲. تأثیر درمانی برای خواننده: این کتاب فقط خاطرات تلخ نیست؛ بلکه یک «راهنما» برای کسانی است که فکر می کنند تنها هستند. وقتی می خونی که کسی تونسته از اون حجم از تاریکی عبور کنه و دوباره خودش رو پیدا کنه، حس امید در آدم زنده می شه. ۳. نثر ساده اما عمیق: سبک نوشتن کتاب خیلی روان و بی پرده است. برخلاف بعضی کتاب های روانشناسی که پر از اصطلاحات سخت هستن، این کتاب با قلبش با تو حرف می زنه. نکته آخر: باید بگم که خوندن این کتاب برای همه راحت نیست. اگر روحیه حساسی داری، ممکنه صحنه ها یا توصیفاتش برای لحظاتی ناراحتت کنه، چون دردهایی که توصیف می شه خیلی واقعیه. اما در نهایت، پیام کتاب «امید» و «تاب آوری» است؛ اینکه چطور می شه با وجود هزاران زخم، باز هم ایستاد و ادامه داد.
